5397 resultaten.
Mocht mildheid me doordringen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
565 Mocht mildheid me doordringen
zoals weldra het licht
van weer een nieuwe lente
mijn hart heeft opgericht;
Mocht mildheid me verzoenen
met dwaasheid en met waan,
ondanks de lepe streken
die ik niet kan verstaan.
Mocht mildheid me geleiden
tot waar ik met veel moed
een ander mens kan dragen,
hem liefdevol begroet.
http://www.youtube.com…
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 Verken mijn literair klimaat waar ik
alle energie in stak, beschrijf de tijd
van morgen in de kleuren waaraan ik
mijn geloof aan hecht, geloof in feiten
en non-fictie en met een eigen dictie
van de realiteit beschrijf,door de
ervaring evenzo onecht, perforatie
van papier door het geweten gevonnist
tot de gulzige prullenbak,
De levensloep…
SIDDERING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
747 In de herinnering
aan de overledenen
schuilt vaak de siddering
van je eigen vergankelijkheid:
zelf niet meer herinnerd te worden
Daar moet je ook uitermate
bij je leven je best voor doen
want eenmaal onder de zoden
kom je echt, nooit meer
boven het groene maaigras uit!…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Over kale vlakten heb ik gelopen
door dichtbegroeide wouden ben ik gegaan
op veel stille plekken ben ik blijven staan
steeds bleef ik op een nadering van je hopen.
Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle plekken stond ik soms even.
Denk niet meer aan al…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 Mensen passeren mij op het dorpsplein,
wat niet van gisteren is of vandaag.
De vreselijke ziekte die ik draag,
heet lelijkheid en de schone schijn
geeft mij als vuurpeloton de volle laag.
De kogels van het esthetisch venijn
verheffen zich fluitend tot een refrein
van een gezang dat tintelt in mijn maag.
De vlinders fladderen van bloem tot…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 Donne schreef ooit: een mens is geen eiland,
maar met keiharde grond onder mijn voeten
voel ik mij alleen in de aarde wroeten,
ondoordringbaarheid in mijn rechterhand.
Snoeien en weghakken zal ik nog moeten.
In achterstallig onderhoud gestrand
weet ik mij met de pijnbomen verwant
en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.
Met het gevelde…
Zee
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.482 Mobiel abonnement
wordt als medicijn uitgevent.
Verdrink je in een onmetelijke zee
van onpeilbare eenzaamheid,
oogt het in ieder geval de panacee
om voor te wenden
dat je het niet bent.…
Wat mijmeringen
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
573 Hoe ook de zon nu helder straalt en alles
met nieuw licht omgeeft, ik ken ineens weer
zoveel mensen die het leven zwaar vinden
en die niet blij kunnen zijn, maar treuren
omdat hun geliefde zwaar ziek is, ongeneeslijk,
of zonder werk en toekomst verder moeten.
Hoe kan de lente dan bekoren? Hoe kan je juichen
en dansen? Laat me even treurig…
Nieuwe dag
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
3.396 In diepe eenzaamheid
roep ik jouw naam,
maar je hoort me niet.
Met duisternis in m'n hoofd
trek ik in somberheid
in mezelf gekeerd en verdoofd
de voordeur achter me dicht.
En dan opeens, plotseling
ben je daar: stralend zonlicht
op een nieuwe dag!…
Werkelijk
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
902 wat is toekomst
als de avond al valt
kan ik morgen nog zien
als voorstelbaar
zoals ik in mijn jeugd
naar dat wat komt
nog als onbevangen en
eeuwigheid ervaar
mijn vel
rimpelt, verdroogt
doch de ogen
zien de schoonheid
almaar meer
gedragen door wortels van
ervarend verjaren
die het heden
maar ook verleden;
mijn levensweg…
Wat heet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.770 "Blauw" zei hij
meer af dan bij.
Schrijf maar rood,
ieder zijn brood.
Armoede troef?
Hoe kom je erbij,
een bos gele tulpen
op het kozijn
zegt mij genoeg.…
Binnenstebuiten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
783 Altijd op zoek, overal gekeken
Niets gevonden, toch zegt het alles
Wie durft te kijken zal het zien
Wie angstig is krijgt een nieuwe kans
Waarom ik wel en hij niet, het zal wel geluk wezen
Maar wie heeft er geluk?
Door de dagen te tellen voel ik de minuten
Probeer het verleden vast te houden
Met twee handen in mijn haar
Het moet ergens hierbinnen…
Daar zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
809 In het midden van de drukte
waar niets gebeurt zoals ik het verwacht
kijk ik op naar de sterren,
waar een rust me overvalt.
De bomen lichten op, de bladeren glimmen.
Mijn adem is diep en lang.
Ik voel mijn ogen knijpen
om alles te ervaren wat ik waarneem.
De wereld als geheel,
waar triviale problemen lijken te verdwijnen.
Een kort ogenblik…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Waaibomenhout*
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.398 Luister welke kant de wind hier opwaait,
hoe ongestoord hij grip heeft op de mens
die leeft met waanbeelden en vrij intens
gehaaid het gras voor anderen wegmaait.
Met het eind in aantocht, haast elke wens
vervuld, voelt hij zich dan toch nog genaaid
als hij de film van zijn leven afdraait
en zijn waaibomenhout ziet voor de lens.
Al mis ik…
keuze
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Ik hoor de woorden van de ander
en blijf luisteren naar mijn gevoel
ik sta open en verander;
soms een beetje, soms een boel
zo bezie ik nieuwe wijsheid
welke ik soms negeer en soms erken
want ik heb de ruimte en de vrijheid
van wie ik word en wie ik ben…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Ook dichters sterven.
Soms zelfs
een vroege dood
de hang naar boven
en het bederf van hier
is dan
ondraaglijk groot
zij haken aan het leven
als een windvlaag
aan een blad
in ijle nevels
zweven violette woorden
als de geur
van hemels brood
anderen vinden hier
hun hemelstad
en vouwen bootjes
van papier
die drijvend op het water…
Beeld uit het verleden
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.719 Ik mocht haar handen kussen, sprakeloos.
Mijn handen slopen langs haar slanke voeten.
Zij zag mij aan, daar was in dat ontmoeten
van onze blikken iets genadeloos.
Haar blik zei neen: met zekerheid, niet boos -
haar mondje lachte wijl ze mij deed boeten
mijn overmoed, en 't was een wreed verzoeten
van een heel lange en even bittre poos.…
dagdromer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
938 Dingen gaan zoals ze lopen,
Soms niet zoals wij dat hopen.
Komt dit door de keuzes die je maakt,
Of is het ‘t lot dat over je waakt.
Voor mij een vraag en niemand zal het weten,
Zoiets valt niet te meten.
Maar toch blijf ik vragen,
Wachtend tot een antwoord komt dagen.
Wachtend op iets wat nooit zal komen,
Dus laat mij maar verder…
Ik verzin mijzelf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 Liggend in het gras
doe ik alsof ik
rustig het leven aanschouw.
Is het opwindend genoeg
om erover te schrijven?
Mijn geheugen bezit niets,
geen herinnering
of niets dan herinnering.
Ik verzin mijzelf,
liggend in het gras.…
Scheve ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Met mijn oog
keek ik scheef,
om te zien,
waar of ie bleef,
niet scheel
of anderszins
bleef ik alleen,
want hij,
was zogezegd:
heen!…
X maal X is X?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
898 Zie mij als een komma
Zie mij als een x
Zie mij als een formule
tot na de oplossing helemaal niks
Zie mij als een woord
Zie mij als een zin
Zie mij als symbool
mijn betekenis wordt al bepaald in het begin
Zie mij als een ritme
Zie mij als een noot
Zie mij als een lied
ik ben geen schip slechts een modelboot
Zie mij als…
'Zo was hij'
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Ik wacht in de tuin,
de schemer bladert,
de vragen ritselen.
Pas in het donker
ga ik naar binnen en
staan de naasten op:
'Zo was hij
en dit kwam hij doen.'…
Ontmoeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 Niet in ’t holst van de nacht
maar op het midden van de dag
heb ik de dood ontmoet
hij keek mij aan bij wijze van groet
en is toen weer doorgegaan.
Toen hij was doorgelopen
heb ik niet omgezien waar hij was gebleven
waarheen hij ging was mij om ’t even
hij kon zijn eigen weg wel vinden
uiteindelijk leidt ook hij z’n eigen leven.…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 bestaat het te keren wat weder komt
de seizoenen, de legio braakliggende uren
die niet te bezaaien zijn.
dode grond bevat geen kiemen
en zal opnieuw verwaaien, het stof zal steken
in ogen van drooggelegde haaien
blauw van de nachten drijven dagen
als makke schapen voorbij, de avonden vallen
aan, hun bek vol van een stuiterende maan
wekken…
op de markt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
547 tussen de rommel
springt een vrolijk duo op
het juk van armoe
of is het toch genoegen?
vraagt de stelling aan zichzelf…
fMRI
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
506 Kleuren zijn neuronen,
een begrip een gebied.
Vraag of hij iemand mist.
Kijk, het brein verschiet.
Vrije wil is een illusie,
eenzaamheid niet.…
Kort door de bocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Rusteloos voortbewogen water
kent geen moment geduld.
De ware beweegredenen
blijven in nevelen gehuld.
In de bocht van de rivier,
in de luwte van de stroom,
komen golven tot rust,
beweegt het water sloom.
Hoe kalm zij hier ook is,
de rivier is te breed voor mij.
De drang naar zee onstuitbaar
en water trekt aan het oog voorbij.…