3942 resultaten.
Gemis
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.367 Die nare winter is nu echt voorbij.
Je kunt weer heerlijk naar buiten.
Waarom voel ik me dan toch niet blij?
Eigenlijk weet ik het antwoord wel.
Misschien komt het wel door jou,
omdat ik je zo verschrikkelijk mis.
Waar ben je nou???…
GEEN DAG KAN ZO BEGINNEN
gedicht
3.4 met 119 stemmen
22.101 En duur en licht en luister;
de winter was voorbij;
in rouwfloers sloop het duister
en vluchtte weg van mij.
De zon op drup en perel,
viel over knop en tak;
en voor me zong de merel
op buurmans pannendak.…
Op het ijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.945 Als dan de winter invalt gaan wij schaatsen
op onderwerelden van pikzwart ijs,
maar één raakt achterop bij oude plaatsen
en één slaat een doodlopend slootje in.
Zo eindigt steeds onze gezamenlijke reis.…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 In een plekje van mijn hart
is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
wonder van liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.612 wie kent
een liedjeszanger, troubadour
zoals berton de fleur
die met vier steentjes
van heel ver
verstild verdriet tot leven wekt
en om kan vormen tot geluk
zoals
een echt jongleur
hij zingt
van vlindervleugels op het water
van leven en van dood
hij toont de winter in zijn ziel
met steeds de zomer in zijn ogen
de herfst soms in zijn…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing
hoor je bijen voorjaarsdeuntjes zoemen
dan trompetteren narcissen als beloning
want de lente laat zich volmondig benoemen
na een vroegtijdige winterse…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Nog altijd gelest door een lied van de grond
hingen de takken al laag in het najaar
Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk…
Zinnen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.614 Ik zie jou op elke dag van de kalender staan
Winter, lente, zomer, herfst
Seizoenen wisselen zich konstant af
Maar het zonnetje in mij schijnt dagelijks
Sinds jij me jouw liefde voor het eerst gaf
Een nieuw jaar kan niet beter beginnen
Als met de persoon die ik eeuwig wil beminnen
Het delen van elkaars diepste gevoelens
Het schrijven van…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 December is de maand van donkere dagen
met weing zon en nauwelijks nog kleur,
de winter staat in feite voor de deur
en grenzen tussen dag en nacht vervagen.
Zou het daarom zijn dat somtijds mensen klagen
dat alles in ontdaan van flair en fleur
en het leven lijkt verworden tot een sleur
nu grenzen tussen dag en nacht vervagen?…
bloemen groeiend uit vergetelheid
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.254 in de zon
sterren voor het grijpen
geluk dat niet op kon
je gaf me lente met
de smaak van eeuwigheid
er bloeiden bloemen
groeiend uit vergetelheid
we zomerden in warmte
met lange dagen zon
donker koelde onze huid
verliefde krekels zongen luid
we deelden in de oogst
van bontgekleurde herfstdagen
en dachten zo voldaan
de lange winter…
Met de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.220 De komst van de winter,
een melancholische zucht alsof gisteren
het gras groener was en
een wolk, het overdadig kussen van de zomer,
passioneelprille liefde.…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
Zwanenzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
606 Toen met de herfst de wolken binnendreven
Kwam daarmee het verval in hem op gang
En ’s winters wordt zijn zwanenzang geschreven.…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 morgen
haar nog slaapdronken ogen
buiten is het voelbare afscheid
van de zon en de maan,
de eeuwenoude geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten glinstert
een druppel dauw
op een winters…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Draai op pleinen cirkeltjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik drink je woorden
uit de beker van vandaag
we smelten zonnig
want de vorst bedaart
ik winter nog wat
in jouw lente door
jij waait al zwoeler
fluistert zomer in mijn oor
licht is zichtbaar krom omdat
de zin het woord vermomt
spiegelt andere betekenissen
maar lach en laat emoties gissen
want ik wil spelen in je hoofd
niet alleen…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Het is toch zo vertrouwd
Jouw warmte in mijn bed
die ik zo koester en bemin
Het friemeltje aan het voeteind
met jouw voet daar tussenin
Onze eigen kussens
strikt gescheiden op het matras
Het vaste ritueel
van ieders avondplas
De strijd van het erin gaan
in de winter haast een hel
Jouw zachte ademhaling
en de snurkjes die ik tel
Gesprekken…
Liefdes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
789 Wie niet de grote liefdes kent
heeft het leven niet doorleefd
mij maken ze beter dan ik ben
leef zoals ik nooit heb geleefd
Exotische drugs in mijn bloed
vangen mij in ‘n oeroude roes
beleef een lente in de winter
hoor Mozart in ‘t stadsrumoer
Verstrengelde lijven glijden
langs elkaar, doordringen en
inhaleren elkaar in een zucht…
Als de stilte schraagt
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
652 terwijl mijn stof nog
door een zware deken
wordt toegedekt
blijkt in de hemel
een nieuwe maagd geboren;
naïef nog en onbevlekt
waar droefenis heerst
blijken bloemen te groeien
terwijl houten planken
nog moeten worden gezaagd
zie ik elders al leven bloeien
zelden ervaar ik bij het sterven
van de winter
de lente zo vroegtijdig ontspruiten…
Van achter een papieren muur
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
788 Men kan geen pijn met venijn bestrijden
als woorden mijn ziel gevangen houden
Mijn handen zijn als perkament
Mijn tranen vloeien als inkt
op een oude huid
die de winter draagt als een koude jas
Kan ik schuilen
achter een papieren muur?
Of in het vuur der waarheid
dat smeult op een zwakke plek?…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
Portret van de postbode
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
622 Zomer
Herfst met wind
Witte winters
Raam met bloem
Joseph, krachtig, pakt
dan door
Trotseert vele stormen
Vingert post. Blik alert
Mensen zien uit
Naar bericht
Van geliefde
door Joseph
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
n.a.v. 'Portret van de
postbode Joseph Roulin'
van Vincent van Gogh
gedateerd 1889…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 ballonnen, landen op blauwe en gele
zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje glundert bij thuiskomst
om het boeket dat hij nauwelijks
met zijn vingertjes kan vasthouden
en wat bloeit tot diep in winters…
Opa
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.380 Hij denkt dat bomen brancadiers zijn
- 's winters wit, altijd beweeglijk -
en morst dagelijks van angst.
's Avonds leggen wij zijn beweegbare delen
in hun houten kistjes.…
In slechts metamorfosis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Nooit meer vergeet ik
jullie schaapachtige lach
in die grafkelder van 4 bij 4
de winter maakte van jullie lijken
in najaarszon
De smerigheid
van jullie echt vuile plan
gekoekt aan de binnenkant
van jullie
tere en broze schedels
Jullie waren jezelf niet
Slechts misleid, maar
bovenal geïndoctrineerd
Een half-verwoestende ziekte
die ervoor…