177321 resultaten.
Het smalle pad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
496 Ik ga van de hak op de tak
Maar als sneeuw voor de zon
Ruim ik op
Ruimt mijn huis op
Ruimt mijn kop op
Gooi ik weg
Geef ik weg
Ga ik wandelen
En bewandel dan graag
Het smalle pad!
In ons eigen sop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Leven zonder onnodig denken.
Alleen maar aanwezig zijn.
Zien en fijn luisteren.
Ruiken en proeven.
Bewust voelen.
Echt genieten.
Bovendien.
Kunnen zonder moeten.
Zonder onnodig doen.
Niet hoeven worden.
Geen bemoeienis.
Alleen maar zijn.
Verwondering.
Laten waaien.
Bovendien.
Alle...
Oogkrijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Oogkrijt houdt me bezig.
Kleur ik met m'n kijkers?
Crêpelinnen voelt dofjes aan.
Geniet ik van m'n tastzin?
Kralen hebben iets brutaals.
Zie ik iets ongenaakbaars?
Gelukkig kruien er akkoorden...
Naar Parnassus-hoogte?
Glanzende alinea's
vullen mijn klinkerstraat.
Ik pin ze vast voor...
delen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 in een lange verbintenis
delen we duizend rituelen
veelal zonder woorden
meer dan eens hebben we
alles gezegd gemaakt geplakt
geknipt en verzwegen
en op de achtergrond een
weemoedig zingen over de
dwaze dingen die we deden
HOAX VIRUS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
441 als het antwoord
van een familielid
op de vraag of alles bij
hen nog coronavrij is
luidt: ach ‘t is maar een griepje
en ik verwijs naar de
beelden van massagraven
in Brazilie in het journaal
en dan het advies krijg niet
alles in de media te geloven
dan schaam ik me diep
familie te...
[ Dijen en haren ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Dijen en haren,
vliegende dauw de dag in:
die leeuwin ben ik!
Vergeet niet dat ik iemand ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Als ik zo oud geworden ben
dat ik geen mens meer herken,
vind ik dat best akelig en doodeng.
Niet eens jouw naam meer weet.
Pak dan mijn hand heel even beet.
Mens, ik ben zo bang dat ik je vergeet.
Zeg me hallo en geen gedag.
Laat me voelen dat je me mag.
Vervreemd niet door mijn gedrag....
Pandemie twee
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
506 de hoekigheid
is verdwenen
geen geschop
meer tegen schenen
rust en rondheid
in gebaren is op dit
moment de grote must
een pas ontdekte
pandemie heeft de
wereld in zijn greep
twee bekende namen
zonder ziektebeeld
hebben de tradities
ronduit weg geveegd
geruststellend lijken
de wo...
Guilty Pleasure
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
963 Ik merk het bij mijn vrienden en de buren
Geen uitgaansleven voelt heel apnormaal
Nu hijsen sij steeds thuis, haasst machinaal
Ferfoeilijk, stom…dat gaat se straks besuren!
En ik? Ick doe daar, egt waar… noooit aan mmee
Ik hou ut…hik…steetss…bei un pottje tee
Ziekte, oude troosteres
poƫzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - Ziekte, oude Troosteres, wier woorden wégen...
- ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag
van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach:
ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’
- Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn...
- ‘Mijn leéuwrik! Gij, die do...
Polikliniek
gedicht
3.6 met 42 stemmen
33.141 De scalpel. Dieper. Het pincet
rukt met een schijn van drift de rode
tijdbom weg. Doe nu mijn zoon weer
dicht, chirurg, vijandig bondgenoot.
Sluit op zijn rug die rare mond die
fluistert over ongepaste groei en dood.
Na afloop benen wij, veldheren, door de
gangen langs brancards, langs ri...
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar lig...
Een slecht gedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
582 een slecht gedicht is een gedicht
dat slecht gedicht is door de dichter
er stroomt van alles uit: liters bloed en pus
en heel veel tranen; krokodillentranen niet
die zijn te groot voor kogelgaten
maar kijk, daar komt een priester aan
hij zegent al dat vocht en maakt er
miswijn van en saus...
niet weten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 toen zij het huis verliet
verdween uit de chaotische
roedel waar ze slechts een
naam had en haar plaats kende
belandde zij in een andere
vreemde kudde
ze leerde waar ze slapen
eten bidden moest
wie de wolf van de meute was
wie de hond haas of het hertje was
omringd door luidruchtig...
Verwarring
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 We verdienen beter,
Terwijl we heelhuids
Maar goed gekleed
De straat over kunnen steken.
Zelfs opgebroken verslijten
We schoeisel
Zelden tot aan de voetzool.
Toch is het verharden,
Het loonwaarts gebaande,
De weg die gewrichten
Doet ontsteken.
Op het kruispunt links
Staat het bord ...
WEIDEWILD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Elanden grazen,
turen soms in de verte.
Wat doen die mensen?
De stille week werd bruusk verstoord
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
537 de stille week werd bruusk verstoord
toen het nieuws over Brussel werd gehoord
dat terreur en moord hard had toegeslagen
met onbeschrijfelijk leed en zoveel vragen
de stille week werd bruusk verstoord
voor mensen onschuldig gewond en gedood
door gekken die zichzelf zomaar opblazen
en daarme...
Het pad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is donker
aan de linkerkant een muur
rechts de sloot
en ver weg
hoor ik brommers rijden, die opdoemen
aan het eind van het pad
en me vangen
in hun licht
het geluid wordt hard
mijn kloppend hart drukt zich
dicht tegen de muur
nog even en het is voorbij
Ze stoppen
De dagpauwoog vlinder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
593 Ik zie een vlinder in de lucht.
Ik denk aan jou en laat een diepe zucht.
Ik zie een vlinder vrolijk fladderen in de wei.
Ik denk aan de woorden die jij ooit tegen mij zei.
Dat je ooit een Dagpauwoog vlinder worden zou.
Wat hou ik veel van jou.
Ik zie een vlinder neerstrijken op het gras.
I...
De zachte kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 zelden heb jij
je tranen laten gaan
hoewel het water
vaak tot je lippen
heeft gestaan
dan leek je
onaangedaan en
opende de ramen
om de benauwde sfeer
snel weg te laten gaan
je vermande je
hield het hoofd nog
even rechter in verder
en er zeker niet aan
onder door gaan
van die...
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Zij is als een vogel
die de vlucht neemt tussen alles
door in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigend...
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van noo...
Demagogie
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
672 De populist komt graag in het gevlei.
Met vrijheidsleuzen wil hij zieltjes winnen,
met covidfabels sleept hij stemmen binnen.
Natuurlijk is het volksverlakkerij.
Krijgt hij de macht, dan wordt het problematisch.
Dan blijkt hij absoluut niet democratisch.
En zie, 't is lente!
poƫzie
4.0 met 1 stemmen
1.270 -----------------------------------------
En zie, 't is lente! - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren
Reeds welig door de kleien schiet.
Daar was het eng toneel zijns levens.
Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des...
Binnen zijn de beste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
602 1. Uitgeleend geld
Geld uitlenen gaat heel vlug
Vraag is wanneer krijg je het terug
En is ’t weer in mijn beurs ter lange leste
Dan denk ik binnen zijn de beste.
2. Voldoende geld hebben
Getelde schapen lopen ’t hok uit
Tel dus niet steeds duit voor duit
Schaapjes op ’t droge i...
Onder lijn 4
gedicht
2.4 met 57 stemmen
15.288 De werkers kwamen fluitend van karwei,
staken de rijweg over, dromden rond de halte.
De adel van hun kracht beschaamde mij:
triest hing daartussen, zinloos, míjn gestalte.
Een eerlijk broodblik priemde in mijn kraag,
een zwaar beslagen schoen rustt' op mijn tenen.
Mijn leven had nog nooit...
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Ze voelde zich door God en ieder verlaten
kilte had zich dof in haar innerlijk gebrand
’s Nachts zwierf ze begerig door de straten
en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant
Koude winterwind sneed in haar dunne jas
af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat
In een slooppand vond ze een o...
Hoboken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 Vanachter het grote raam zagen we de muskusratten
florerend in de gracht en ook wel knotwilgen,
hoe heerlijk ruig hielden ze de wacht.
Maar keek je naar links dan zag je je beste vriend
die aan kwam kwam rijden op zijn Flandria fiets
tenzij hij orgelles had maar meestal was er niets
dat o...
Schimmenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517
ik volg mijn schaduw
op het ritme van de zon
een hoekige schim gemaskerd
dansend als Pinokkio.
de slagschaduw van mijn armen
vecht met het asfalt
als een Don Quichote
onbewust van de illusie.
ik houd van dit spel
met de zon als toeschouwer
mijn schaduw omarmt mij
als trouwe tochtg...
Transformatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Eigenlijk bestaat er geen dood van onze dierbaren,
zij transformeren naar de harten
van hen die ze liefhebben...