Alle inzendingen

ik heb de tijd even teruggezet de donkere kleuren uit de foto gehaald je lichtte op in lach waar het zachte onmerkbaar in de jaren verdwenen was glinsterden je ogen als vanouds de cirkel die jij in aanwezigheid straalde haalde bij menigeen het beste naar boven in een kleine ...

Het is stil geworden. Buiten is het duister. Het maakt wakker. Ik ben aanwezig. Het mediteert. Het regent. Ik luister. Ik adem. Denken heeft geen zin. Gedachten verstillen. Alle druppels vallen. Mensen ademen. Allemaal. Het mediteert. Regen regent. Het is nacht. Nu is vrede. H...

Zoveel gedachten in mijn hoofd Waarvan ik liever heb dat ze worden verdoofd Ze zeggen “je bent het niet waard” Maar hoe waar is dat als de gemoederen zijn bedaard? Ik ben walgelijk, niet goed genoeg en zal het ook nooit zijn Maar is dat waarheid of slechts een spinsel van mijn brein? ...

Een onderzoek met dit als resultaat: als vrouwen in vergaderingen spreken zijn het steeds mannen die hen onderbreken. Dit viel zelfs op in de ministerraad. ‘Mooi!’ zei mijn vrouw, ‘een kloppende beschul …..’. ‘Kom op!’ zei ik, ‘dit is toch flauwe kul!’

Uit de nevel over het weiland met half-uitgewiste koeien komt vandaag het werk van Mauve bleek, allerzachtzinnigst boven, daarna de gebroeders Maris, weiden, bruiden, tederheid in sluiers - die nog altijd waar is maar uit een zó andre tijd. De uil het wit en hol gezicht van Mankes, eitjes ...

Mag ik uit de wilde spelen van dit wisslend licht en donker, uit de wankle op- en neergang der verbloeiende getijden niets dan u en u alleen onthouden in uw nimmermeer te grijpen stralende onafhanklijkheid?... Kan uw ijver niet gedogen ...

Het is nog even stil vandaag Dat mag ook wel en voor sommigen moet het Op de dag des Heren, zondag 14 maart 2021, stil zijn Maar morgen maandag breekt het los De 3 dwaze dagen van de democratie In de miljoenen tellende Bijenkorf Nederland of te wel De homeopatische politieke verdunning ...

(hommage aan Kees Stip) Een wasbeer las in Krommenie René Descartes' filosofie: "Ik dacht", dacht hij, "en dus ik was, maar wat was was voor was was was?" Zo liep hij bij 't filosoferen de godganse dag te is-beren.

ik moet gauw opstaan om de hond uit te laten het ontbijt ook te maken voor de rest van het gezin om daarna weg te snellen naar de baas die wacht zo gaat het elke dag weer geen tijd voor de kapper wat doe ik met mijn haar eerst de kinderen nu nog naar school toe brengen kan ik straks no...

laat maar komen laat maar gaan volg je dromen ga er achter aan wees niet bang volg de weg die het leven al lang voor je heeft gelegd vleugjes toeval heeft ze verstopt wat zich plotseling als jouw richtingaanwijzer ontpopt misschien val je maar ga weer staan en loop de weg af ...

De essentie van een boek, is niet waar het over gaat. Letters en verhalen niet. Niet de schrijvers zelf. De essentie is papier. De essentie van mensen, zijn hun gedachten niet. Zijn niet hun opinies. Zijn oude kranten. Is oud nieuws. Het zijn onze eigen ogen en oren, die samen onze we...

Met grote stelligheid bij hoog en laag beweerde hij dit en dat zus en zo belangrijke zaken waarover men niet zwijgen kan dus sprak hij op luide toon tot eenieder het zwijgen ertoe deed.

neem nog een stuk cake, ontwaar tussentijds zodat dit waarnemen heet vandaag verjaart de dag zonder datum als uren zonder wijzer het begin van geschiedenis markeert het moment dat voortduurt zonder duur en spreken afgebroken zinnen over volmaaktheid van het woord dat wacht

sinds jaren spaar ik wat ruimte maar eigenlijk is ’t nogal benepen in vakjes mijn tong zakt soms naar mijn hart likt het en haalt het bezinksel naar boven met het achterste van de tong obsceen over alle vakjes heen een quasi teveel aan ruimte spuiend 

Papa en mama komen stommelend thuis, nu – kan ik gaan slapen.

Eindeloos verzonken in de diepte van jouw ogen. Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen leef ik. Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen. Met jou verder naar het leven van mijn dromen.

ik zag hoe mensen onbewust het luchtledige raakten door woorden te maken zonder modulatie en vibratie van lucht het was geen stikken dat verwoede pogen van het ikke om te landen zelfs met handen en voeten lukte het niet heel subtiel is er in contacten gesneden zijn verbind...

Een tuinman snoeide rozen in een gaarde, Gelegen in een duivengrijze streek, Het was opeens, dat hij de Dood ontwaarde, Die roerloos, spottend grijnzend naar hem keek. Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek, Zou graag nog toeven op de goede aarde, Die hem zo weinig zorgen baarde, Vo...

Die Nederlandse taal is raar nietwaar Ik denk maar aan ontdaan en wat is daan Wat moet tegenover ontgoocheld staan Is dat goocheld of is dat dan weer raar Wat is er met mijn dane taalspel mis Als taal een uitgestrekte afspraak is Jan Bontje woordenaar, 14 maart 2021

Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt gespeld door een beker die stuk viel scherven waarin afdrukken van duimen het rilschrift van naalddunne takjes staan. Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets wat er was en er is in de sporen van greppels en staanders en lang gedoofd hou...

laat je... besmetten met een flinke dosis optimisme en vergeet al jouw egoïsme al gehoord van... fleuretten? juist, dat zijn vleierijen met bloempjes en lieve woordjes bestemd voor je mooie oortjes verpakt als zoete lekkernijen zo, ik schenk je een bos viooltjes in gele en blauwe kle...

Wie zal het lukken om mij te schetsen, wie ik ben, niet zomaar een vrouw met huid en haar en een figuur zes, zeven, zus en zo maar levensecht? De dromer misschien, die vaag om zich heen kijkt en mijn beeld laat bezinken voordat hij begint te tekenen; zijn handen rusten in zijn ogen,...

Als je echt van iemand houdt. Iemand alles toevertrouwt. Een die echt weet wie je bent. Ook jouw zwakke plekken kent. Die je bijstaat en vergeeft. Een die naast en in je leeft Dan voel je pas wat leven is. En dat liefde geven is.

jij hebt weer bloemen gestrooid waar een herfstige dood de zomer begraven had het winters zwarte pad dat sneeuw als deken zag vergat de tijd waar lente al lieflijk danste het groen druk met voorjaar sjanste bloeide zon zijn bloem nog nevelden de mooiste kleuren tussen bomenlic...

Woorden komen uit mijn mond, maar ze verdwijnen ergens tussen lucht en grond. Ik probeer te tonen wat ik voor je voel, Maar je begrijpt niet wat ik bedoel. Zelf op papier Vind ik niet de juiste manier. Je kijkt me aan Maar je zal me nooit echt zien staan. Ooit zal je slechts een herinnering...

Teruggebracht als populatie Tot celdeling in de relatie van dier tot dier Gestuit in het plezier om mens te zijn zijn we niet meer dan uitbraak Wereldwijd In het koude universum zijn we verdacht Worden we opnieuw in kaart gebracht Alles wat ons toebehoort wordt twijfelachtig is ve...

Ik droom ervan als filmacteur te leven En heb al vaak aan castings meegedaan Maar steevast kreeg een concurrent de baan Ik kreeg de raad het filmen op te geven Maar nee, ik kan de camera niet missen Dus overweeg ik nu maar te gaan vissen

Gisteren een bloempje in het gras Vandaag staan er tien Morgen zullen het er duizend zijn Om daarná niets meer te zien Zo zal het ook ons vergaan Als we geen andere weg inslaan We verstikken eerst wat weerloos heet Dan verstikken we elkaar Op een geplunderde planeet Zijn we klaar in ...

Ik zie het blauw. Een grote blauwe hemel. Een en al blauw. Ik zie wit dat blauw wil verdringen. Wit doet zijn best. Ik zie de zon die, waar het kan, stralend kansen pakt. Niet alles is tot in de uithoeken blauw. Ik zie staaldraad diep in de schors van een boom gekerfd. Langzaam gewurgd door zi...

Raak me aan; laat je grote handen gretig over m’n lichaam gaan; kus me, gulzig, vol op m’n mond; leg je huid over de mijne want vannacht wil ik je voelen, diep in me, van binnen; keer op keer op keer; knuffelbeer ?