Alle inzendingen

voel je blauw voel je groen voel je rood voel je geel voel weer die verkwikkende ochtenddauw die rust van toen voel weer hoe je die eerste keer genoot van haar zacht als fluweel je verloor je hart aan die ene vrouw was totaal verward voel weer de sensatie van al die machtige kleure...

Waar niets was is iets. Nee, veel! En snel! Bloesem kleurt de bomen als vuurwerk BOEM! …en weg. En dan groen. Nog groener door zon. En het gevoel dat vogels geven; de drukte van leven belofte van meer.

Stoppelveld kafjes in de lucht droge zomergeuren populieren langs de wetering onze hooiberg op het eind daarbinnen uit het zicht ons hol getrokken en geduwd in het lange gele gras ik droom er met jou bloot te liggen als pasgeboren dieren dat is alles er hoeft niets meer we kunn...

Mona Lisa, grote diva uit het verleden maar ook van de toekomstige tijd. Jouw glimlach is een mysterie. Is als een verrassing tot in de eeuwigheid. Mona Lisa, grote diva een schilderachtige Maria zal je altijd zijn. Jouw glimlach koestert het verlangen bij al die mannen die virtueel in...

Spreken, zonder voorbereiding. Schrijven, zonder uitgewerkt plan. Vertrouwen schenken aan elkaar. Aan mensen die we niet kennen. Aan gedachten die verschijnen. Van wie dan ook. Luisteren, naar aanwezige geluiden. Zien, hoe zinnen woorden zoeken. Verhalen spontaan zien schrijven. Hoe emo...

ik zag je lichaam draaien als jouw vingers in een teder gebaar over lijst en deuren aaiden met zachte druk de kruk omlaag doet in een laatste groet jouw afscheid wil de warmte van contact zo lang mogelijk genieten nog even de intieme details tot je nemen die herinneringen de plaats...

Zo'n foto is nooit weg, en ze kosten maar vier voor een gulden Kijk, het lijkt (na drie minuten) en we staan er nog op, ook. Omgekeerd natuurlijk, ik zat links en op de foto's zit ik rechts. We zijn bruiner dan in werkelijkheid, en de schaafwond op mijn neus blitst overdreven. Link...

Je voorouders hebben voorgeslacht; ook hun voorgeslacht heeft voorouders en dus is de speurtocht naar hen een helse klus. Waar onderzoekend vuurtje brandt is rook dus als het de onderzoeker weer lukt de rook weg te jagen is hij verrukt Jan woordenaar Bontje, 7 maart 2021

Egyptische grafschildering Zij is een nauw ontloken lotos, Maar veel hulplozer en droever. Zij is als een smalle boot, los Van de nog nabije oever. Zij is niets dan een kleine leegte In dit boordevol heelal, Want zij smachtte, maar verzweeg te Zeggen, wat haar vullen zal.

Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikke...

het leven is hard voor zij die niet praten, met woorden bevroren in tranen gaan slapen, veel liefde... verloren!

toen hij op de drempel stond zag hij hoe zij vergeefs haar weerbarstige krullen in het gareel probeerde te krijgen bewogen bleef hij staan

Wat is er nu in uw program gevaren Foei, christendemocraten, ongepast! Met zoiets jaagt u kiezers op de kast De huidige WW verbeurd verklaren Was het begeerte of Coronagekte Waardoor men zijn compassiespier verrekte?

Ooh mooie stoere vliegden van de Groote Heide Wees welkom beste wandelaar onder deze hemel van groen en verbaas je Kijk rond naar zoveel schoonheid na oorlogsgeweld geboren uit een nietig zaadje Zichzelf geplant met vooruitziende blik Uitgegroeid tot een gigant, zó dik Van twijg naar t...

Het landschap kantelt een beetje in weemoedige dromen uit het verleden aan lager wal, tussen het schip en de kade er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt over vrede, genezing en uiteindelijke genade wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst meer dan inhoud is het vaak de vorm...

Kleine berken geven steile bergen allemaal hoofden vol dicht krullend haar. Een sneeuwschedel toont zich, glanzend en klaar, om hard drukkend stroompjes te verbergen. Het verleden wilde ruig bestaan vergen. Dagen der arbeid waren lang en zwaar. Avondspraak maakte ruw leven draagbaar met ver...

Menno Vloon is hoogvlieger. Menno past veerkracht toe. Vloon weet wat winnen is. Menno weet wat verliezen is. Weet hoe je klimmen leert. Hoe je hard kunt vallen. Zacht moet landen. Vloon is levenskunstenaar. Menno is uitzonderlijk.. Vloon gewoon.

De duivel was woest toen hij je naar de Doesburgse kerktoren smeet; gelukkig gooide hij mis en belandde je in de bossen bij De Steeg. In lang vergeten en vervlogen tijden brachten Ymirs verwanten je mee uit Jotunheim, als altaar voor het offermaal gewijd aan Wodans raven. Althans volge...

Het jonge blad trekt aan de bovenste takken – die moeten groeien.

Het is belangrijk een leven met een lach te creëren. Niet te ontberen door het chagrijn. De pijn van de dag met een kwinkslag te eren. Niet te vergeten dat wij mensen van de tijdelijkheid zijn. Een mensenleven verplaatst zich door zijn tijd. Iedere dag is de vrijheid van een nieuw beleven...

ik heb nooit de taal van snelle jongens gesproken die versierders kozen op hun pad was van de kleine dingen een vriendelijk woord en de warme hand als die nodig was wij spraken slechts de taal van ogen waarbij als toegift nog het lichte blozen in onschuldigheid zij bloeiden ...

De risico’s die zie je zelf het beste Dus ga je bij je ouders op bezoek Koop dan zo’n set bij Kruidvat op de hoek Dan kan je je tevoren even testen De Jonge zegt dat dit er snel gaat komen Maar wie gelooft er nog in Hugo’s dromen?

Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er n...

ontroering maakt zich van ons meester de zon lokt naar buiten in ons afgesloten bestaan bestraalt de adem van de tijd de dag zwelt open in vogelzang

“ALLES GOED” Is een gevleugelde uitspraak van hem Zo hoor ik hem al jaren antwoorden Nu hij de 70 jaren aantikt Wens ik dat ‘het goede’ vooral vleugels mag blijven houden Maar “alles”, dat is om de Goden te verzoeken Dus als niet “alles goed” gaat Weet dan mijn aardse ...

Verdwaald Tussen zomer en winter Dag en nacht Niet weten wanneer het ene begint en het andere eindigt De eeuwige zoektocht Naar iets wat ik nog niet ken Of wat ik vergeten ben

laten we weer jong worden klimmen op een duin spelen in een zandkuil laten we ontdekken wat voorbij de heuvels ligt als was het de eerste keer laten we naar zee lopen naar schuimkoppen in een vliegende storm laten we zoeken naar een plek waar het veilig voelt en weer bedeesd word...

Niets is erger dan de blues op een zonnige dag in de lente. Eenzame dichter zoekend naar woorden en rijm ritme van de regen. Ik tel je rimpels als jaarringen van een boom weggelopen sporen. Het lot van de mens valt samen met de natuur geluk komt van ver. Waarheid als een haiku d...

over de eendagsvlieg is onderstaande spreuk alom bekend: je zult maar een eendagsvlieg zijn en je dag niet hebben diep triest, maar misschien is de volgende nog wel triester: je zult maar een eendagsvlieg zijn en met je neus in de boter vallen

Wij mensen ervaren overlast, van onze natuur. Terecht. In onze tuinen vliegen vogels, onnadenkend, af en aan. Vogels eten er en werpen uit. Ook dieren, die ongedierte zijn. Planten, die niet willen cultiveren. Onkruid, dat niet goed bloeit, maar, onuitgenodigd, woekert. Schade veroorzaakt...