inloggen

Alle inzendingen over mystiek

1250 resultaten.

Sorteren op:

Erfloze nalatenschap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
Wie zijt gij en waar staat gij in het leven? De lente neemt een einde nu De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras Begint naar ooft te ruiken De eerste schok van de nacht is wel voorbij De blik is op de sterren soms en nu Ertussen. Of iets daar zich verholen houdt zo niet moeten we meer Apollo’s sturen Of met het roodborstje de…

Transformatie

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 40
Hecate, Lilith, Baba Jaga De oude vrouwen strijken neer De wijsheden van lang geleden Hond, kat en uil herrijzen weer Het vuur van feniks blaast nieuw leven In wat tot as geworden was De jeugd, de onschuld, afgebroken In duizend scherven splinterglas Een nieuwe vorm van zwart wit marmer Zo hard als staal en diamant Geen muren…

De Oude Boom Zegt

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
kijk me aan zie me staan en voel mee met wat me is aangedaan zie mijn ijzige schreeuw verbeeld door Munch wil ik slapen is het slechts een geeuw misschien van verbazing of met nog een andere lading? als je goed naar me kijkt zie je dat je op me lijkt men zegt over bomen dat ze maar wat staan te dromen toch echt geloof me van…
catrinus25 december 2022Lees meer…

verloren paradijs

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 105
onder ruisende bomen nabij de grote steen een kleine nimf in afzondering frêle handen maken een mythische reidans met stokjes over onbewogen graniet takjes bedachtzaam gedraaid en verschoven: een bezwerende offerande het zachte prevelen de geheimzinnige tekens van een priesteres in trance daar is plots grote zus die trots…
J.Bakx21 november 2022Lees meer…

De pracht van de maan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 43
Een volle maan schijnt kraters als grijze bloemen luister: een uil roept Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
CB10 november 2022Lees meer…

lucht

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 42
ze dansten op de adem van de goden de mist steeg op is dit het ritueel van leven naar de dood? is dit de mist na een catastrofe? is dit de stof die neerdaalt? zijn dit de rokende puinhopen van de openbaring? traag en adembenemend mooi zweefden de aeroben ongestoord verder ze dansten op de adem van de goden de mist steeg op was…
J.Bakx1 november 2022Lees meer…

Krachtboom

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 31
Wortels als voeten genageld in aarde. Takken als gespierde armen, jou verblijdt. Voelbare kracht laat openbaren. Jouw rijkdom aan biodiversiteit. Waar vogels op takken landen. Een boommarter jagend in de kruin. Je bent een versiering voor alle bosranden. In het bos of zo maar in een duin. Als jij je rug recht in een storm. Waar een…

Engel aan mijn tafel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 124
Liefde van golven opstuivend zand brandmerk van water vlieger in de lucht Met engelen weet je het nooit ze zitten aan je tafel, lachen honderduit maar als je ze wilt aanraken lossen ze op in het niets Woorden verwaaien in de wind, stekeblind maar de herinnering blijft sterk als een berg.…
joepondro29 oktober 2022Lees meer…

KLavdia

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 139
Met haar groene Kirgiezenogen in haar Slavisch, beminnelijk gezicht verscheen ze bekoorlijk in mijn dromen, zo zeldzaam prachtig uitgelicht. Zij geurde naar borsjt en naar vuige zonde naar arak en naar steppebrood, Ik had verhoging en lag in mijn sponde, verhit en amechtig maar ik wou nog niet dood. Ze zei de lucht mag dan ijl zijn hierboven…

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 43
Het liefste zitten we in een cocon Dromend, vegeteren, Zijn gewoon Alles blijft hetzelfde, of fantaseren er op los En dolen als in een donker veilig bos omhuld door de natuurgeluiden met geuren van zovele kruiden We hoeven niets, we zijn gewoon in moederschoot, je eigen huis, jouw tuin, achter jouw pc, je smarterige phone En alles blijft…
Ralameimaar27 september 2022Lees meer…

een schepje water

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 68
ik was op pad met de broer van Jezus zonder pasklare antwoorden maar altijd met de paradox van alle tijden: onthullen en zwijgen we stonden stil en brachten iets in beweging een schepje water op gloeiende kolen we zaaiden wolken al wisten we niet van wie ze waren we lazen van wie bijna de hele Britse zeebodem is een…
J.Bakx18 september 2022Lees meer…

Zeespeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 37
Zonlicht speelt met de golven Sereniteit met de zee gedeeld De wind danst zacht langs je kleding Een zee-gedachte speelt Diep dwalen ogen Het glinsterlicht wordt gewogen Uitzicht speelt met jouw inzicht De zee geeft het tegenwicht Laat golven maar komen Als het leven mag dromen De zee ademt door je gedachten Het innerlijk komt op krachten…

SWANSEA

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 90
Verbleekt door vocht en zon maar niettemin: beloftes! Stevig-gearmde huizenrijen met triomfantelijke blik: 'Wij verwachten het van de zee. Welshmen aanbidden deze plek.' Klauterend naar die uitspraken vinden wij hijgend hun hoge bankjes. Meanderen we naar St.Helen's Lane: exquise, Indiase hapjes! Morgen showt Swansea haar dieptes,…
K.Bladzij13 september 2022Lees meer…

Slagveld

gedicht
2.0 met 238 stemmen aantal keer bekeken 70.784
De schemer valt als grond. In Holland loopt een hond. Een hond met lange tanden. Er gaat door alle landen een grote zwarte hond. Wij liggen in het rond. Niet langer van elkander. Wat ons tezamen bond stierf tussen onze tanden. De schemer valt als grond. -------------------------------------------------- uit: Blauwzuur, postuum verschenen…

Terug

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.393
Vannacht reed ik met je naar wat je zei, je zat voorop en riep wat je bedoelde. Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden achter de lage dijk de sterrenvelden. Toen kwamen kleine dieren uit de greppel de steil opsprongen tussen jou en mij, die aten van ons goed en met hun hoeven verschrikkelijk tegen onze levens sloegen. Wij veegden elkaar…
Eva Gerlach5 september 2022Lees meer…

Lisboa

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 46
De dis vandaag was vis sardien met aardappels en sla ik eet dat graag dus ik zei ja. Terwijl ik na wat flinke slokken de vis in brokken trok eigenlijk zat ik daar gewoon te schrokken keek ik met een volle vette vissenmond eens rustig in het rond. Tegen 't fel azuren zwerk stond in al haar toegewijde kracht te restaureren bastion van…
Guus Maris29 augustus 2022Lees meer…

de veren van de vogelman

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 90
achter de duinen heeft hij zich vleugels aangemeten nu fladdert hij de vogelman door het zand naar het water boven hem strekt een oneindig blauwgrijze deken uit hij houdt de vleugels hoog tot hij als een vogelstip aan de horizon verdween de veren van de vogelman komen bovendrijven wie ziet zijn unieke veren wie haalt ze uit het water…
J.Bakx24 augustus 2022Lees meer…

vinden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 104
iemand vertrouwt een fles met levenskracht aan het water toe nu rust ze ergens in een ondiep zanderig graf misschien sluimert ze aan een oever of bij een verre zee ze gaat niet ten onder aan verlies of van verdriet wie schittert als jij haar vinden zal…
J.Bakx5 augustus 2022Lees meer…

St. Lorenzo

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 177
Heilige Lorenzo! Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd Diep Godshuis voor de eeuwigheid Uit oergrond gehouwen en geboren Toen godenschemer nog godengloren Toen zee nog blauw en naamloos was Laat jouw spelonk maar heilig blijven Je witte stenen preekstoel Je marmerschaken vloeren Je dak van mozaïek Je zwijgende altaren…

Maannacht

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
De sterren glommen stil en breder Als parels in der neevlen zee, Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder, Wij liepen zwijgend en tevree. Vol was de maan, wier stralen banden In zuivre kring de dampen grijs, Gelijk een meer in marmren randen Omcirkelend een hel paleis. De wegen lijnden blank door donker. Bomen geveld de bermen…

Maria

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 53
Op de dag dat ik me alles afvroeg Kwam zij met de rijzende zon Teerder dan rood van de rozen Neerdalende dauw over planten Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht In de hagen, de vogels de wolken vermoedde Langs de top van nog komende heuvels vermoedde Ik zag dat ze wijs was…

De herdersstaf

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
Ik was nog blond en jong van jaren Toen ik een sterke, rechte tak Zag wuiven met zijn vlag van blaren, En tot hem opklom en hem brak. Ik boog mij zingend tot hem over, Dien kloeke telg van de oude es, En ras verloor hij schors en lover Onder het knarsen van mijn mes. Dan heb ik half in droom gesproken: "Ook míj, Heer, bid ik, breek mij…

KLANKBORD

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.586
Tegen het klankbord van de nacht bewegen nog uw woorden. Al wat gij hebt gezegd is blijven leven in akkoorden, die ik alleen in donker tref, wanneer de stilten horen, die tussen ons staan opgericht.…

Vloeiende vlam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
verborgen woorden dansen achter mijn zinnen a-ritmisch als in een staat van sint vitus; beeldend, vervagend vuur, ongrijpbare vlam die niet verteert, maar omlijnt wat ik nog niet vatten kan - zou het dat ik misschien laten moet, mezelf in het beeld mag draaien, dansen buiten adem, geen lucht meer, maar niet opgebrand,…

iemand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 88
ze waren niet ter plaatse de beschermgeesten toen jouw stem in de savanne uiteen spatte tegen het bladerdak van een Baobab één vogel vloog verschrikt op toen hij je schrille schreeuw hoorde onder de roerloze boom begeleidde iemand je dode ziel naar het hiernamaals…

De Gehangene

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 43
Verwerp de wereld, laat haar los in strenge ascese en offer het ego. Zink in de bron van Urd, negen nachten, manen, en beluister gefluisterde geheimen. Machtige staven, krachtige staven; breng ze naar boven, breng ze naar buiten; zing ze, rits ze, dans ze in de negen werelden.…

De maanschijn hangt

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
De maanschijn hangt, als een brug op zuilen van kristal, over een vale heide onder de eindloze hemelhal. Naakt en bloot de wijde heide..., als een kerkhof naakt en bloot... Is dat de slaap des Winters? Is dat de slaap der Dood? Als weefden onzichtbare handen, handen, uit het schimmenrijk, een koele witte wade om een onzichtbaar lijk,…

Sonnet

gedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.529
goeden nacht mandarijn uw gouden mantel werd vandaag gebracht en ook de blauwe van uw schoonzoon en de witte van uw jongste dochter het papaverveld is voor de helft omgeploegd de witte hond heeft eindelijk wat gegeten rijst en pindaboter, maar hij wacht nog op de naam die hij zal dragen in kwangsi heeft het zwaar geregend er was een hevig…

Bosven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 28
Jong loof langs het bosven Waar dodaars baltsen Bladeren weerspiegelen aan de oeverrand Salamanderlarven aan de waterkant Zacht ruist de zwoele wind Dit feeërieke plekje waar je gedachten terugvindt Hier laat natuur je geest behagen Het verleden zal z’n aandacht vragen Je bent van bruggetje naar bruggetje gelopen Een hazelworm over het…

Lente

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 43
De treurwilg wordt als eerste groen. Het zijn mijn vroegste kinderjaren. Ik weet geen woorden nog, ervaren dat deed ik onbewust nog toen. Ik lag maar simpel in mijn wieg, naar boven, naar de lucht te staren. Er kwamen wolken langs gevaren en dichterbij zoemde een vlieg. Mijn ik had zich nog niet gevormd. Wat het betekent om te leven was…
Meer laden...