Alle inzendingen over Costa del Sol

De Tour de France start in Bilbao, volgend jaar in de Noorse fjorden, en de Ronde van Oman waarschijnlijk op 't kerkplein van Coevorden, de Vierdaagse van de Costa del Sol zou eindigen op de Zugspitze in Tirol, en de Ronde van Wallonië in Patagonië ! gekker moet ’t niet worden !…

In de verte zingen de golven van de Middellandse Zee een turquoise hymne voor de ongekroonde koning van de Costa del Sol.…

Costa del Sol dikke pens rock -‘n- roll Mercedes Benz wetlookgel boxershort vrijgezel autosport bruin verbrand tweepersoonsbed voetbalkrant satékroket cd Jan Smit RTL 4 kunstgebit Amstel bier internetdate one-night stand angstzweet impotent…

Onder mijn raam op de tweede verdieping Zelf had ik kamer twee-twee-één Hoorde ik plots'ling Mary ''t Was aan de Costa-del-Sol, tingelingeling' Servaes (Mag zij nog een keer...?) De helaas overleden Zangeres zonder Naam Gister telefoon van mijn geliefde & zussen Zuid-Amerikaans Chileens Santiago Wat zou ik willen meer...?…

met hervonden élan de stramheid kwijtgeraakt onderweg van de troosteloosheid en doordrammende levensvragen naar de onverwachte Petruspoort ooit vond hij de Costa del Sol vol maar als hij toen had geweten hoe deze arme zielen erbij hebben gezeten al die tijd die hij in eenzaamheid de jazzgiganten doldraaide (uit nijd) met zijn fingerspitzengefühl…

Tapas en een sangria, bruin is het leven Aan de Costa Del Sol. De prijzen zijn er Dit jaar weer gestegen. De stranden zijn Er weer vol. Onder een sombrero bij een ijskoud glas Kan men voor even vergeten hoe druk het Afgelopen jaar weer was.…

del sol veel jeugdig gedol voor de auto geen plaats wel kiters hoog in de lucht op het strand de zandmotor in alle rust…

ijskoud stampte de wind door jouw witte straatjes in het nauw gedreven hield hij zo het leven achter de gesloten luiken de sinaasappelbomen rond jouw plein het bronzen kind in jouw fontein verkleumd verlaten de wind vond rust op een bankje bij de kerk de hemel brak het licht bracht leven in jouw wit de zon deed weer zijn werk…

Het versplinterde toeristenstrand spreekt een vreemdere taal, besproeid met glimmensen uit overheersende blokken. Palmbomen waaieren valse lof. Achter het gebergte van zonneschermen moet de zee liggen, wellicht. In de verte ogen de ontbolsterde heuvels. Verkreukt ontvouwen zij zich om evenmin de honger te stillen.…

hoef ik niet aan mañana te denken eergisteren of overmorgen noch vandaag is een prangende vraag Ergens schalt uit een tenorentorso quasimodo o sole mio pas demoiselle pour moi no woman no cry pas de quoi sole mio, o sole mio…

Maar in gedachten dans ik de merengue, Genietend aan de ‘Costa del Flessingue’.…

DO - RE - MI - DO DO - RE - MI - DO MI - FA - SOOO (do - re - mi - do) MI - FA - SOOO (do - re - mi - do) SO-LA-SO-FA-MIII-DO (mi - fa - sooo) SO-LA-SO-FA-MIII-DO (mi - fa - sooo) DO - SOL - DOOO (so-la-so-fa-miii-do) DO - SOL - DOOO (so-la-so-fa-miii-do) (do - sol - dooo) (do - sol - dooo)…

Sol est iustitia: rechtvaardigheid Strategisch (met of zonder de natopact verzekerdheid)... Succes!…

De traan, die opbruist naar onze ogen, In liefde en vriendschap, vreugde en smart, Die is de ware tolk van 't hart! Wie door een mond ooit werd bedrogen, Die een geveinsde glimlach plooit, Een traan!..... een traan misleidde nooit! De traan, naar boven opgedreven Bij 't heimlijk slaken van een zucht, Geeft de geperste boezem lucht…

Het luxecruiseschip Concordia voer langs de Costa Argentaria met stevige vaart geheel volgens de kaart. Maar hoe kwam die ijsberg bij Toscania ?…

Ik heb het masker opgezet van de Commedia del Arte, in de hoop alle overtollige vragen in deze statuur te verdoezelen.…

Een bloempje, vóór de tijd van 't oudrenhart gerukt - Neen! door der Englen hand voor 't Eden Gods geplukt! Voor wie in Jezus stierf, is dood geen dood, maar leven; En 't pand, aan Hem betrouwd, moet zelfs dit graf hergeven! 1834.…

zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld, bittere smaak aller dromen verregend op het bord met krijt verhult de geur van beelden en die raken we nooit meer kwijt, bodemloze bron in de verste hoeken van de geest, de vrucht in tegenslag en plezier , daaruit valt een kwinkslag als knipoog uit een eigen paradijs, geluk als som van gelijke delen…

Moeder drijft met Zes kleintjes over Het zacht golvende Water van het meer, Vijf bruin, één geel, Het vreemde eendje In de bijt wordt Met rust gelaten, Hoort er gewoon bij, Weet zich gedragen Door zachte muziek Door de violist met Gevoel over mens En dier losgelaten, Beiden wanen zich In het voorportaal Van de hemel…

Oerknal oorsprong genesis Sol dag oog tijd leven licht Iustitia Solarium Helios le roi soleil Apollo plexus ikaros Aurora farao terras Lux aeterna babylon…

Het duurt nog maar een eeuw, maar op den duur Krijgt Holland paradijselijke stranden, De Costa Brava van de Lage Landen, De Nederlandse nieuwe Cote d'Azur. Vandaar dat ik van nu af aan ga sparen Voor droomvakanties over honderd jaren.…

De Indiase prins Upindra Singh Wil Nederlandse speelfilms gaan remaken: Phileine, Interview en Costa leken Hem wel geschikt voor Indiase kring Zo krijgen wij een export-sterren-stoet Die reikt van Holly- tot aan Bollywood…

Ik keek met nichtje Noordam, Erika Hoe Costa Rica eind’lijk werd verslagen Nieuwsgierig hoorde ik haar vrolijk vragen: 'Waar ligt dat land, in Noord-Amerika?' Ik keur het goed, vanavond ben ik gul: want ik zie steeds de vuisten van Tim Krul…

O Sol iustitiae, illustra nos Verlicht ons, Zon van de gerechtigheid Zie waar zo'n Kafkaesk proces toe leidt 't Lijkt onderhand meer op Pandora's doos Een procureur die nu zelf moet gaan boeten Voor 't treden van het recht met beide voeten...…

Waarheid als een verleden pijn als een heden jij en ik ooit De wetten van de liefde vergeef me dat ik vergeef afscheidswoorden die niet bestaan Voorbij betekent gedaan jij wist het net zoals ik het mij nu realiseer Vrijheid die ervaren wordt als een hel die ook wel eenzaamheid wordt genoemd En zo verdwijn ik aan jouw horizon als…

Dwalend in deze wereld doe ik mijn best opzoek naar de vuurtoren Het baken in oneindigheid toen ik droomde wist ik dat het echt was Waar jij bent is een vraag ik zal zwemmen tot ik je vind tot het raadsel een antwoord is Hier ben ik verdrinken zal ik niet zoals het vraagteken zijn masker af zal zetten…

Wachten tot de mist verdwijnt en de zonnestralen mij bereiken zodat mijn dromen beginnen te leven Wachten tot mijn schip een haven bereikt hopende op een welkom dromen over het einde van de eenzaamheid Wachten tot een zucht van liefde mij aait mij weer tot leven brengt als was het een kus van een fee Wachten tot ik al die liefde delen…

Kolkende zee zich uitend in torenhoge golven het aantonen van mijn nietigheid overgeleverd aan schuimende razernij Schoonheid in al zijn woede opgezweept door de storm hoor mij schreeuwen van ontzag zie mij heen en weer geslingerd worden En toch houd ik van die blauwe reus mij steeds weer bedankend voor het volhouden met liefkozende mooie…

Op de zee van leegte drijft mijn vlot de wind van wanhoop drijft mij voort Zoek naar mij en vraag mij hoe het komt dat zonneschijn niet door mijn wolken komt Hoor mij zingen luister naar een innerlijke strijd hoor hoe eenzaamheid klinkt.…

Dagen lengen gevoelens verdwijnen samen met de vervagende zon Triestheid in de kaalheid van bomen vrolijkheid achtergebleven in het verleden terwijl het heden huilt Duisternis grijpt de macht de vijand is weer in aantocht het wordt weer winter…