Alle inzendingen over Genot Geloof Gunst

Twee hartsvrienden, een papoese jongen en een blank meisje, genieten van de pracht der schitterlucht boven aansluipende nacht. De einder straalt, van diep purper doordrongen. "Hoe kan dat?" gaat over hun mijmertongen. "Rode wolken maken muren en een gracht om huizen en paleizen. Een poort houdt wacht voor gebouwen vol vergulde wrongen."…

Talent (Cambuur) Leeuwarden Genoot van Korbachs kunst Twee keer per Maand op de Tribune Met Fritz langs de lijn im- mer een gunst. Fritz Korbach 1945-2011…

Door bos en velden lopen, blij biddend tot God. Vragen? Veel meer dank!…

Haar wereld is als een oude boom diep geworteld door het leven de bloesem allang voorbij maar nog niet helemaal uitgebloeid er zijn perioden dat de takken meebuigen met de stormen in plaats dat ze knakken hier en daar wordt wel gesnoeid geestelijk voedsel is haar behoud als krachtvoer voor het oude hout…

Door het geloof hebben we vrede met God Door Jezus Christus onze Heer Hij ziet in gunst op ons terneer Wanneer we zullen leven naar Zijn gebod. Door het geloof, mogen wij leven En ons vertrouwen stellen op de Heer Want Zijn goedheid keert steeds weer Zoals het in de Bijbel is geschreven.…

Wij vrouwen zijn, als het erom gaat, nooit een dag vrij, wij vrouwen zijn, wanneer niet in loondienst, aangewezen op de gunsten van, geloof ik.…

Dichten is geen kunste kom, geen kunste dichten is een gunste Gods een gunste!…

(tanka) De bezigheden van elke dag gaan zomaar, spreken voor zichzelf: Gods grootste zegeningen, altijd, maar steeds weer opnieuw!…

Laat hen maar schitteren in het licht van anderen. Titels dragen, namen verzamelen alsof herinnerd worden bestaan verlengt. Macht houdt van gezichten tot ze ouder worden. Vandaag opent men deuren voor hen, later herkent niemand hen nog. Roem is een bloem die bloeit uit aandacht en sterft aan stilte. Zelfs de man die alles overleeft…

dan kan ik niet beseffen De zaligheid van zulk een lot, En mij besluipt een stil vermoeden, Dat ik moet sterven van genot! ---------------------------------------- uit: Vroege Gedichten (1895)…

Der zotheid lust Mengt zich getergd Vanachter katheder Met kwaaie kop Dogmatisch dragonder Stotterend prevelend Met kromme tenen Nochtans onvervaard In het polemisch Hoogdravend daverend Controversieel getint Vroedvaer debat Vraagt gunsten aan Houders van aandelen, Heren van heemraad En banken van lening Op spillebenen…

boven ons iets dat ons doet inspireren of is kunst de grote illusie en moeten wij dat nog leren Onze cultuur is voor anderen is niet heilig Onze kunst is een gunst een sfeer een geloof maar geen weten dat mogen we nooit vergeten…

Aangenaam geloof met gevoel van geborgenheid is als zacht smeltend roomijs dat langs tong door keel glijdt O het geeft genot aan geest en ziel maar vraagt ook zelftucht onontbeerlijk is het spreken der vorsende Godloochenaars die uit hun monden harde hagelkorrels doen vallen op oud en nieuw euvel van alle gelovigen.…

Uit de gunst, In de kunst. Eetbaar, Smeerbaar, Vloersierkunst. Helaas, pindakaas.…

Verken mijn literair klimaat waar ik alle energie in stak, beschrijf de tijd van morgen in de kleuren waaraan ik mijn geloof aan hecht, geloof in feiten en non-fictie en met een eigen dictie van de realiteit beschrijf,door de ervaring evenzo onecht, perforatie van papier door het geweten gevonnist tot de gulzige prullenbak, De levensloep…

Wees niet bevreesd, God is je nabij Hij laat je nooit alleen verdergaan En blijft jou in Zijn gunst gadeslaan Hij zegt steeds: “ Kom maar tot mij”. Wees niet bevreesd, geloof in Hem Die hemel en aarde geschapen heeft En nog alles onderhoudt wat leeft Luister dan maar naar Zijn roepstem.…

Heer, U hebt de schepping mooi gemaakt vanmorgen nog raakte ik ontroerd: werd ik er door geraakt.…

Ik weet dat Zijn Licht over mij zal schijnen bij mijn kracht maar ook bij mijn diepste pijnen.…

Als de dood voor het lijden Slapen gaat, Laat je leven dan voor mij Een weg van straten vermijden. Verfilm mij met ernst En beloop mij, een weg, Weg van lijden…

nooit had ze dit verwacht als een zijden sluier in de nacht kwam hij haar behagen om daarna weer langzaam te vervagen zinderend van genot met een glimlach om haar mond wist zij dat hij echt niet bestond…

Net als bijna iedereen in de greep van het rusteloze verstand, dat zich moeilijk afsluiten laat voor de eigen gedachten onbehaaglijkheid ervan Nooit de aandacht vrij om helemaal in het moment te vaak gericht op een toekomst denkbeeldig, een verleden geromantiseerd, ijdele hoop meer te ervaren. Een valkuil omdat geluk niet verkrijgbaar…

De kus, de vingers en 't genot, blikken die me doen verlangen, de nachtelijke uren in overschot, maakt dit door niks meer te vervangen.…

het genot van de zot eindeloos beginselloos licht van zinnen bij het schaamteloos beminnen…

lippen zacht kussen echt naar je kijken zoals niemand je ziet ving ik je tranen de wind nam ze mee alsook je diepste zorgen dekte ik je warm toe in witte engelendons tot in de nieuwe morgen fluisterden mijn vingers je huid van teder gevoel vrij van pijnlijk verbod zou ik je alles geven oneindig veel momenten van zinderend puur genot…

Jij was het echt In levende lijve gaf jij je over aan de melodie Je deed me glimlachen Je stem gaf me rillingen van genot Bedankt voor deze mooie avond Het heeft nu een warme plaats in mijn hart © Schrijfster: Anja Maria Vereijken 11-07-2008…

prikkel verlangen inbezitname genot genot genot verveling afstand prikkel verlangen inbezitname genot genot verveling afstand prikkel verlangen inbezitname genot verveling afstand prikkel verlangen inbezitname verveling afstand…

Perelaars in bloei onbeschrijfelijk genot begin van april…

Verwarm je handen aan mijn huid verkoel je lippen aan mijn warmte alsof ik de eerste en de laatste ben streel me proef me laat de dampen van me afslaan laat me kreunen vol genot…

Het lijkt alsof er bij jou geen grens bestaat, over de kwestie van verlangen, Steeds hoop je dat het verder gaat, dat maakt me bang! Dan zie ik je kijken, ben je nou al zover? Maar dan laat ik het echt wel blijken, je kan toch even wachten? Mijn gevoel voor jou draait om meer, schat, ik ben nog jong, waarom dring je aan steeds weer, we…

glinsteren van je zilte zweet Vlij ik mij naast je Streel ik jouw ronde billen en vochtige spleet Jouw hand zoekt onvermoede Om te versmelten in rondingen, Zo prikkel jij mijn uitgestoken roede Mijn tong schrijdt over bekende paden Zoekend naar geurige nectar liefdevol, Het gekreun heeft haar bron verraden Zo ik graaf in gekromd genot…