Alle inzendingen over Zonder dat het op sc

Het onderzoek van ‘t SC Planbureau naar burgerperspectief op referenda klasseert ze op de Hollandse agenda: een flinke meerderheid is steevast pro. Hans Wiegel, die er tegen fulmineert, ziet deze kwestie, ben ik bang, verkeerd.…

Ús Abe Lenstra Het stadion van Sc Heerenveen is naar je genoemd Fries voetbalfenomeen Met twee treffers voor het Nederlands elftal versloeg je de Wereldkampioen van 1954 Je had Wilkes, Cruyff, Van Basten Maar ús Abe Lenstra was de nummer 1 Voor Friezen de beste voetballer aller tijden…

Ik wensch u heel veel sterkte in deze allerminst opbeurende turbulente tijden Het wakend oog op morgen moge u tot richtsnoer dienen en in de modderpoel des wereldleeds meer reflectie dan het strekken van uw onderdanen bieden Wat voor een dichter niet is bij te benen zijn alle schermgazellen tot overmaat van ramp in overvloed Aurora…

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

Ten laatste raakte ik verzeild in afgesloten ruimten en buiten zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot, de geest te nauw, ritmisch in taal en goederen vergrijsd in een roman, de plaats verkrampt in het scharlaken rood met alleen de tijd als onderkomen, het doen te laten als constante druk van zwaartekracht…

Op zich is het begrijpelijk, om niet te zeggen werkelijk waarachtig imitatierijk alsook navolgenswaardig! Velen zouden aan uw act een voorbeeld kunnen nemen, ook ik ben er tedienaangaand inmiddels veel vergeten Er ruischt een overvloed aan doffe vlekken zwarte inkt mijn oeuvre zit vol smetten van twee- of derde garnituur die vader…

wat ik jou vragen wilde deed de wind verlengen, op ieder ogenblik van omgrenzing met om ons heen het strand en de verwarring uit zee kon je mij verstaan en verder terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme dat jouw stem voedde mijn gefluister als een eiland insloot, dat daar moest sterven, smal en wit meeuwen legden een licht op die…

dat het steeds minder wordt; het kind dat zoekt naar dunne plekken en de afbeelding van het licht, hoe het om een glimlach weent, als vreemde, ongezien dat het steeds meer wordt in een beheerste vorm; grachten vol gedachten, bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het tenslotte zal weten dat het schrijven moet omdat gesproken woorden achterblijven…

De Langeleegte en het Hoge Noorden, Dan denk je niet aan botten met veel vet. Je denkt aan cultclubs die vaak zijn gered In godvergeten desolate oorden. Aan sterfconstructies denk je ook, maar tevens Aan de bekende kat met negen levens.…

ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je nou eens uit je ijscocon? Je fladdert en je fluttert met je stamper en je stijl in blauwe bloemen ben je niet meer dan een vleugelspeler De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse het is er veel gezelliger wanneer je eens gaat kijken HOE DE ANDEREN HET DOEN wat zij jou te vertellen…

Wie lacht niet, als hij de mens beziet. Ja, hij is mens ten allen tijde. Met al zijn hebbelijkheid. Vooral als hij eet. De één schrokt, gunt zich geen tijd. De ander eet als een muis, zoekend naar ongerechtigheid. Stel je voor een lief oud vrouwtje, ze zegt geen woord, omdat ze het niet kan. Maar wordt stilletjes gevoerd, door een aardige…

net toen het licht een lichaam kreeg, mij streelde barstte het kind terug in de muur en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling van losgehaakte dromen ik zal je blijven zoeken zei het licht met bloemen en tederheid in ieder verlangend hart, in iedere vrouw die jou met druppels bloed ontvangt waar schaduwen bewegen weer dichter…

het waren niet je schaarse woorden noch je zorghart waarmee je sprak het was dat niemand zag wie je was zelfs niet toen je je polsen doorgesneden had…

'Thuis' als samenkomen in een cocon, warm omhulsel Het blijft een 'cause célèbre' een geruchtmakende zaak 'Bring them home', hoe cruciaal 'Bring them home', in gedachte 'Bring them home', voor het verhaal Onzekerheid is slopend Geldend zowel gijzelaar Als 'HABAYTA' zingend thuisfront Slechts onschuldige mensen 'Bring them home…

Ooit waren wij verliefd op Annie Schilder Die zong in witte bontjas 'Mon amour' Nu zegt diezelfde band ons dan bonjour En wordt de palingsound slechts nog verstilder Totdat een hunner hits wordt hergebruikt En in een Tarantino-film opduikt…

Dit konden ze nou even niet gebruiken Het jonge stel had maandenlang gesmacht Heel netjes tot hun huw'lijksreis gewacht Om met elkaar de koffer in te duiken Nu balen ze enorm dat dat niet gaat Omdat die koffer nog op Schiphol staat…

Opgewonden toog ik naar Engeland met het vliegtuig ik zou in het moederland Groot Britannie de Engelse taal leren verwonderd werd ik op Schiphol ik kon in mijn vaderland Nederland de Engelse taal me eigen maken van alle kanten Engels, Engels, Engels op de aanwijzings- en de reclameborden met soms in het klein de vertaling eronder ik heb…

Nu het verleden een ander land is en dat meetpunt verloren ging Wij de kunst van het vuur maken uit onze handen lieten glippen Nu wij de schoonheid van ruïnes en oude verhalen niet meer herkennen Wij onachtzaam de ongeborenen van de toekomst geen ruimte geven Nu wij een boom planten en ondanks alles naar de blauwe hemel kijken…

Dat ze daar bij dat Hof nou niet beseffen Dat mij het zweet vaak op het voorhoofd staat Als iemand mij met schaken weer verslaat, Nou willen ze zelfs btw gaan heffen. Vandaar dat heel de denksportwereld baalt: De denksport (en de vis) wordt duur betaald.…

Dromen doe ik over en van jou Voel mijn liefde in jouw aderen Mijn hart klopt achter mijn liefde voor jou voor jou en mij in toekomst De tijd gaat ons leren dat wij ons indi- vidueel verle- den laten en ons richten op een toekomst zonder een geschiedenis die de draak steekt met...…

Mijn verzen kan Ik met droge ogen Voordragen, zo mooi Als het publiek het Maar wil, ik doe Heus mijn best ze Zo mooi te lezen Dat de woorden van Mijn gedicht als Sieraden achterblijven Bij de mens die luistert - Een uitzondering ken ik Slechts - die ene regel Die mijn vader en mijn Moeder raakt brengt mij In mijn weemoed…

Marlon met haar grote balkon uit het glazen straatje Maakt met Jan en alleman een praatje Hé wie ben jij? Wat maakt je blij? En zo heeft ze alweer een nieuw maatje…

Een heel erg klein mannetje uit Gent Had het vaak moeilijk met zijn temperament Van praten naar schreeuwen Van schapen naar leeuwen Zijn vrouwtje thuis wordt zeker niet verwend.…

Ze heeft de achterdeur op slot gedaan en duikt vervolgens met een boek in bed. Het spreekt vanzelf dat ze de wekker zet, om ’s morgens vroeg weer naar haar werk te gaan. Deze vrouwen talen niet naar seks en rekenen op centen van hun ex.…

Beste Jan, het moet me van het hart Dat ik kritiek (Bet Weter's) ondersteun 't Verweer van jou is ditmaal Naïef als 't rijm van je gedicht We zijn van jou voorwaar beter gewend Met hij en zij wou ik geen nadruk leggen op het "wij"-gevoel, Als wel de overkill van 't ik, de overdaad die 't ego krijgt in hedendaagse poëzie.…

Om me heen kijkend lopen zij mij voorbij lachend, mopperend, in gedachten verzonken allemaal een reden om daar te zijn een doel om naartoe te gaan Voor een moment kijk ik naar mezelf al mijn vrienden verloren in de afgelopen jaren allemaal gingen ze hun eigen weg, gescheiden van de mijne ik raap mijn denkbeeldige koffer bij een en ga op reis…

Het is best moeilijk om cynisme, sarcasme, boosheid, irritatie, frustratie, pijn, verdriet, blikken die kunnen doden, neiging tot fysiek geweld: slaan, bijten, krabben, poging tot doodslag, moord dit en dat allemaal achterwege te laten in reactie op een vraag, een (pest)opmerking, een sneer, een werkelijkheid of geroddel, achterklap welke…

met mijn woorden kun je donkere wolken stapelen boven alles wat je lief is wat ons perspectief is de zorgeloosheid plotseling laten varen op een rukwind en de zonovergoten toekomst- tijdzeeën ook met z’n tweeën even in angst lijken te vergeten in diezelfde zinnen vind je bouwstenen voor de tempel voor wat we houden willen waar vertrouwen…

onderwijl krijgt ijsberen vorm op normloze klanken (van de blaasbrouwerij) zij als meervoud van jij baant de weg vrij voor een nabije verbintenis binnen de kaders van onvermijdelijkheid van veranderende aanpassingen zonder verrassingen uit een hoed met een willekeurige maat op losse eindjes geschroefd ik hoef niks van haar vandaar…

verzachtend streelt landwind speels ons gedeelde vergezicht waar bergen wolken kammen schampen zij bijna ook de regen maar onze zon houdt het droog door vertrouwen in haar warmte breidt de atmosfeer zich gestaag uit zonder enige verschenen sterren die uit konden blinken in licht door donkerverdichte nachten door laten schemeren en…