Alle inzendingen over Zonder dat het op sc

Vivit (sc. Christus).…

Het onderzoek van ‘t SC Planbureau naar burgerperspectief op referenda klasseert ze op de Hollandse agenda: een flinke meerderheid is steevast pro. Hans Wiegel, die er tegen fulmineert, ziet deze kwestie, ben ik bang, verkeerd.…

Ús Abe Lenstra Het stadion van Sc Heerenveen is naar je genoemd Fries voetbalfenomeen Met twee treffers voor het Nederlands elftal versloeg je de Wereldkampioen van 1954 Je had Wilkes, Cruyff, Van Basten Maar ús Abe Lenstra was de nummer 1 Voor Friezen de beste voetballer aller tijden…

Er is een plek waar de grond niet draagt, waar elke beweging dieper maakt wat al niet meer vast was. Iemand stond daar ooit. Niet roepend. Niet zwaaiend. Alleen langzaam lager aan de horizon. Ik kende de diepte van die ogen, hoe gevoelens konden zinken tot op de bodem van zichzelf. Ik leerde dat drijfzand niet verslindt uit honger.…

Ik wensch u heel veel sterkte in deze allerminst opbeurende turbulente tijden Het wakend oog op morgen moge u tot richtsnoer dienen en in de modderpoel des wereldleeds meer reflectie dan het strekken van uw onderdanen bieden Wat voor een dichter niet is bij te benen zijn alle schermgazellen tot overmaat van ramp in overvloed Aurora…

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

Ten laatste raakte ik verzeild in afgesloten ruimten en buiten zinnen, stuwing van het bloed door aderen waarin het hart te groot, de geest te nauw, ritmisch in taal en goederen vergrijsd in een roman, de plaats verkrampt in het scharlaken rood met alleen de tijd als onderkomen, het doen te laten als constante druk van zwaartekracht…

Op zich is het begrijpelijk, om niet te zeggen werkelijk waarachtig imitatierijk alsook navolgenswaardig! Velen zouden aan uw act een voorbeeld kunnen nemen, ook ik ben er tedienaangaand inmiddels veel vergeten Er ruischt een overvloed aan doffe vlekken zwarte inkt mijn oeuvre zit vol smetten van twee- of derde garnituur die vader…

wat ik jou vragen wilde deed de wind verlengen, op ieder ogenblik van omgrenzing met om ons heen het strand en de verwarring uit zee kon je mij verstaan en verder terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme dat jouw stem voedde mijn gefluister als een eiland insloot, dat daar moest sterven, smal en wit meeuwen legden een licht op die…

dat het steeds minder wordt; het kind dat zoekt naar dunne plekken en de afbeelding van het licht, hoe het om een glimlach weent, als vreemde, ongezien dat het steeds meer wordt in een beheerste vorm; grachten vol gedachten, bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het tenslotte zal weten dat het schrijven moet omdat gesproken woorden achterblijven…

De Langeleegte en het Hoge Noorden, Dan denk je niet aan botten met veel vet. Je denkt aan cultclubs die vaak zijn gered In godvergeten desolate oorden. Aan sterfconstructies denk je ook, maar tevens Aan de bekende kat met negen levens.…

‘La Vie’ is zo kort dat het de vraag is of het wel een leven heten mag zeker als ik haar ogen houdt tegen de achtergrond van die hemelsblauwe lucht Maar ze straalden als sterren bij daglicht toen ik het lastig vond om haar aan te kijken omdat ik haar gezicht miste van toen ook zij wilde en ik haar optilde uit de beeldspraak van…

met mijn woorden kun je donkere wolken stapelen boven alles wat je lief is wat ons perspectief is de zorgeloosheid plotseling laten varen op een rukwind en de zonovergoten toekomst- tijdzeeën ook met z’n tweeën even in angst lijken te vergeten in diezelfde zinnen vind je bouwstenen voor de tempel voor wat we houden willen waar vertrouwen…

onderwijl krijgt ijsberen vorm op normloze klanken (van de blaasbrouwerij) zij als meervoud van jij baant de weg vrij voor een nabije verbintenis binnen de kaders van onvermijdelijkheid van veranderende aanpassingen zonder verrassingen uit een hoed met een willekeurige maat op losse eindjes geschroefd ik hoef niks van haar vandaar…

verzachtend streelt landwind speels ons gedeelde vergezicht waar bergen wolken kammen schampen zij bijna ook de regen maar onze zon houdt het droog door vertrouwen in haar warmte breidt de atmosfeer zich gestaag uit zonder enige verschenen sterren die uit konden blinken in licht door donkerverdichte nachten door laten schemeren en…

het is het park waar een andere keer onder beelden uit zijn jeugd een ganzenei verheugd op het gras achterbleef vooruit pasgeboren kuikens zwommen om duikende ouders heen in de vijvers rondom welke zij allebei zinnen zochten om niet af te wijzen maar af te leiden van blijkbaar blijvende verlangens alsook zo’n zangvogel…

Mijn liefde heeft jou gevonden dichterbij dan wij dromen durfden en wat ik met overtuiging doe binnen een veelheid aan (on)mogelijkheden omdat ik van je houd wat jou de kracht weer geeft om nog meer van mij te houden. Ik vind jou ongelooflijk lief geef je kusjes en zelfs in gedachten streel ik je en blijf naar je kijken met een brede smile…

Achter de dichter staat deze waargenomen wereld van blazende zwanen, openslaande deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende hengstenhalzen, het grote rode mierenbal de bever buiten het dal, de uiterste waarde stronken, gebroken modder, opvliegende eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die drijven…

ELCKIE, zeg eens, wanneer kom je nou eens uit je ijscocon? Je fladdert en je fluttert met je stamper en je stijl in blauwe bloemen ben je niet meer dan een vleugelspeler De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse het is er veel gezelliger wanneer je eens gaat kijken HOE DE ANDEREN HET DOEN wat zij jou te vertellen…

Wat is het globe omvattend fifapodiumgala zonder de Seychellen de Lofoten, Philippijnen en Madagascar dat zich als grootste der Afrikaanse eilanden niet wist te voegen bij de groene kaap van Cabo Verde Wat moet het Gianni Infantilo aan het hart zijn gegaan dat Sri Lanka de Maladiven en Azoren en de Sporaden en Cycladen jammerlijk…

Wie lacht niet, als hij de mens beziet. Ja, hij is mens ten allen tijde. Met al zijn hebbelijkheid. Vooral als hij eet. De één schrokt, gunt zich geen tijd. De ander eet als een muis, zoekend naar ongerechtigheid. Stel je voor een lief oud vrouwtje, ze zegt geen woord, omdat ze het niet kan. Maar wordt stilletjes gevoerd, door een aardige…

het waren niet je schaarse woorden noch je zorghart waarmee je sprak het was dat niemand zag wie je was zelfs niet toen je je polsen doorgesneden had…

'Thuis' als samenkomen in een cocon, warm omhulsel Het blijft een 'cause célèbre' een geruchtmakende zaak 'Bring them home', hoe cruciaal 'Bring them home', in gedachte 'Bring them home', voor het verhaal Onzekerheid is slopend Geldend zowel gijzelaar Als 'HABAYTA' zingend thuisfront Slechts onschuldige mensen 'Bring them home…

net toen het licht een lichaam kreeg, mij streelde barstte het kind terug in de muur en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling van losgehaakte dromen ik zal je blijven zoeken zei het licht met bloemen en tederheid in ieder verlangend hart, in iedere vrouw die jou met druppels bloed ontvangt waar schaduwen bewegen weer dichter…

Dit konden ze nou even niet gebruiken Het jonge stel had maandenlang gesmacht Heel netjes tot hun huw'lijksreis gewacht Om met elkaar de koffer in te duiken Nu balen ze enorm dat dat niet gaat Omdat die koffer nog op Schiphol staat…

Ooit waren wij verliefd op Annie Schilder Die zong in witte bontjas 'Mon amour' Nu zegt diezelfde band ons dan bonjour En wordt de palingsound slechts nog verstilder Totdat een hunner hits wordt hergebruikt En in een Tarantino-film opduikt…

Opgewonden toog ik naar Engeland met het vliegtuig ik zou in het moederland Groot Britannie de Engelse taal leren verwonderd werd ik op Schiphol ik kon in mijn vaderland Nederland de Engelse taal me eigen maken van alle kanten Engels, Engels, Engels op de aanwijzings- en de reclameborden met soms in het klein de vertaling eronder ik heb…

nog een laatste dan maar eentje om het af te leren en nogmaals te proberen geen kringen na te laten de indringende bladzijdes uitgeschreven belijden is ook voor fanatiekelingen best een ding om te doen daarom deze ene concessie zonder pressie van binnen of buiten kaders te treden van mijn redenen waarom voor deze uitzonderingskeer…

Hoorde hij de schelpenzee door zijn oor; ongeholpen luisterend doet hij dat, mompelen; vergeef de verhalen hun achtergronden. Was zij de zonnebloem van verre en of, boven zwevend de wolken op de tijger haar rug: de bevrijder van dromen voor deze eindigheid. Gevallen was hij desalniettemin knie- en kleedloos als kansarme als stof in haar…

Hier een ander beeld te schetsen, eentje naast wat in werkelijkheid door het zwart van nachten speelt; de verleiding van vervormingen, bestormingen van de muzenberg, namen als maskers tegen tijding. Als ik de waarheid spreken zou, mijn gezichten wou openbaren, de opgebouwde mist wegblazen; als verdichter openen voor haar, op gevoel de richting…