Alle inzendingen over ader

Bikkelhard zou je zeggen maar toch kijk eens aan appelsienengroot een tere plak een ader zul je zeggen ach ja…

Er is een land waar sporen worden achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden de wegen zijn er zwak en vaag geen huizen aan de flanken de geesten van het landschap wonen zonder dak en wand vlak zijn de velden zelden grillig de waterranden van de oceaan sentimenten slaan op holle rotsen de trom de melodie van de maanstand bevrucht het…

Ik slijp haar gratie in haar steen, modeleer haar naam in geaderd marmer van de taal, die voort te laten leven, in elke ader verteld zij hoe de zon op haar karakter scheen.…

Het sneeuwt In mijn Aderen Witte Vlokjes Sneeuw Vallen Door mijn Aderen Zie hoe De hemel Bloedt…

Zij van de tweelingstad roemen haar aderen om hun zachte ruisen. Het fluisterasfalt.…

dat een zoon U hulde bied' met de eerstling van een ader, die nog ruwe zangen schiet? Dat bij drie en twintig jaren, in uw weldaan doorgebracht, met de galmen van zijn snaren (ach! hoe min!) te erkennen tracht? Voor het sterflijk oog verborgen, richt de Koning van 't Heelal met in al voorziende zorgen heel de loop van 't Lotgeval!…

Hoe heb ik de aders gevonden die sinds eeuwen hier zijn verborgen en blijvend met de ziel verbonden goud glanzend in de witte morgen?…

Mijn nieuwe aders blijven uit het zicht, Gelukkig worden die niet afgestoten. Wel is mijn linkerbeen twee aders lichter: Wim Overweg, van nu af kreupeldichter.…

een antichambre de butler brengt een asbak en niets dan wachten een kasteelroman in de eetzaal loopt de film mijn prinses en ik de kasteelvrouwe kookt voor de open haard en voor ons twee - viva in de pols weer voldoende aderen voor de bloedprik een blauwe bloedbank haar lichtgeraakte ader aan lager wal -…

Ramp zalig het gevoel loos de woorden schat ik ook van jou wéér galmen gehate klanken vormen zinnen sprakeloos mond dood moe gestreden uitgedroogde levens ader en door stromen haperend ader latend walgende weerzin…

Zeewater bevloeit zich met hartstocht Liefde met waanzin En mijn aders met bloed…

Ik had het ongeluk een ader open te snijden Zij hing uit zijn borstkas als een dunne rubberslang Zoals gebruikt wordt in aquaria. Haastig heb ik, zonder verder te opereren, de wond toegenaaid. De ader hing eruit. Gelukkig, er kwam geen bloed uit.…

Rode aderen staan op handen, strelen kou. Dat lijf, ik wil niet anders dan dat zijn, het omsluiten, eindeloos tot hier.…

In je schaduw rusten mens en dier en drinken die laatste druppel regen die vloeit door je zwellende aderen om niet te verdrogen in het laatste straaltje zon.…

zoek de diepste aderen pomp met krachtige hartslagen dring door met liefde doordring ons!…

rood verwant mooi bad serieus end hart de aderen missen jou, mijn lief…

pas dan als Gij mijn verweerde hand; gerimpeld met aderen beslagen ontvangt in de rust van uw schoot aanvaardt Gij mijn zware dagen…

Je zit in mijn hart en gevoel en botten, zelfs kan ik jouw levensstroom in mijn bloed, in mijn aderen niet beknotten.…

Ik fileer je hart en laat het bloed zweten trek je aders uit en knoop ze in niets weerhoudt mij van dit alles omdat de intensiteit en liefde nu eenmaal rood is en met het hart wordt ondertekend.…

Nooit zal het geluk nog door m'n aderen stromen... 't is voorbij…

Bloed stroomt uit zijn aderen en over zijn gezicht. Voelbaar in het donker en zichtbaar in het licht. Geschoten, geraakt in het gevecht. Vroeger leek het zo ver weg, maar nu is het echt.…

Woorden krijgen andere waarden nu zij in jouw aders gaan leven. Pijnloos verder daar ieder hart zijn eigen kuil graaft.…

adrenaline stuwt mij op, ik ben de vaart der volkeren aderen kloppen mij de keel, waardering en leescijfers zijn mijn deel en dat wil ik dus godverdomme niet (sorry Trijn) ik wilde alleen maar dat u mij mijn waarde liet…

het goud dat jij mij wil geven kan ik je niet terug geven het lood wil ik je besparen het zou je te zwaar wegen daarom laat ons samen graven naar een echte ader het zal ons veel leed besparen…

Zigeunerhart gedreven door tonen is muziek de leidraad die door zijn aderen vloeit van en naar zijn zigeunerhart dat hem opzweept tot het creëren van wat leidt tot grote hoogtes schittert de twinkeling niet alleen die van zijn ogen…

Toen kregen ze het in de gaten Hoe ze een ader moesten laten Vaak heerste er aporie. En als men niet opschoot, Bloedde je doodgewoon dood.…

Wel moet ik in de hartchirurg geloven Die mij van nieuwe aderen voorziet. Vandaar dat ik die vriendelijk bejegen, Want als het goed is …..kom ik hem weer tegen….…

Eén slang aan het verkeerde kraantje vast, En ik heb in mijn aderen geplast.…

Raak me aan en voel het bloed door mijn aderen slaan. Luister naar mijn stem hoor daar de wind langs mijn stembanden gaan. Blijf bij mij mijn kind Het stroomt voor jou, dat bloed en die wind.…

Je kunt me niet vergeten als ik in je aders stroom niet eens dat ik dat wil maar het gebeurt vanzelf. Tijdloos is het onschuldige weer als de zon op je huid schijnt brandt, en ik denk niet langer dat er echt de ware bestaat.…