Alle inzendingen over afronden

Bij de afronding werd kernachtig uitgedrukt massa en omvang.…

Wie op de Apeldoornse kermis rond wil zwaaien Mist het grote reuzenrad - het stond al klaar Maar het moest weer uit elkaar omdat het daar Op een ondergrondse parking rond zou draaien De exploitant vreest voor zijn dagelijks eten Maar Van der Valk schijnt nog een plek te weten…

ik kom je zoeken en vind je bijna net als toen je oogt heel mooi kraakwit gelegen in de bocht je gras is bijna groener nog de helling is gelijk de palmen wuiven milder nu dan toen de wind is minder strak ik zet me stil op het terras de kelner lacht herinneringen spelen twee katten provoceren de haag is nog knalgroen mjjn…

De ronde van Bergen aan zee was heel zwaar en dat viel 'm niet mee, maar uiteindelijk vond hij zich niet meer zo rond, want hij deed aan een afvalrace mee.…

Hier beneden is het soms moeilijk om met bidden te beginnen maar toch blijft het steeds afronden naar boven…

als gevolg van het afronden naar hele getallen kan het voorkomen dat de optelsom van de cijfers geen 100 % is NB en daarom haat ik alles wat met boekhouding te maken heeft ……

Hij gaapte een exit in de vergadering alle blikken vielen in zijn mond de voorzitter zocht nog een uitweg als was het een cul-de-sac dito kopspoor of een soortement suffix en zette nog een tandje bij om te kunnen afronden en te sluiten die keet…

We zijn nog niet aan het oppervlak gekomen Niets afgerond het verhaal is niet af Doorbreek het metrum geef het rust en ruimte Zeg alleen het hoogstnoodzakelijke De wind blaast de rest van de lippen Laten we met een komma afronden…

Je zelf doden: zelfdoding is een recht en geen misdaad geen moord dus geen zelfmoord geen gunst maar een een eigen gave een eigen talent wat respect verdient maatschappelijk en een pil praktisch voor een mooie levensafronding Dan blijven tenminste de treinen ongestoord rijden! Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion,…

Als alles wat gedaan moest is gedaan En alles wat gewaagd is geprobeerd Als alles is gegaan zoals gegaan En alles wat je deert je niet meer deert Als alles wat bestreden is beslecht Als wat onopgemerkt bleef is geduid Als alles wat besproken is gezegd En alles wat verbrast kon is verbruid Soms voel ik even een verlangen naar Het einde,…

het zangstuk van de vogel op een twijg van de berkenboom brengt me het genoegen van voelbaar zonnig loom narcissen, krokussen knikken met de wind rond hun kopjes door de lenteachtige kriebels voel ik mij in mijn nopjes - het vermoeden van de afgelopen jaren in mijn hoofd, het denkwerk ten top door het afronden van het winterwerk…

Er verdwijnen mensen in de afronding van hun groep verschoven tussen tekort en overschot als de maat vol is en je nog wel bestaat, maar even niet meetelt - Niets aan te doen Voor vreemden zijn mijn leven en ervaring inwisselbaar en toch met niemand te ruilen Alleen hypothetisch doen mijn wiekslagen ertoe temidden van alle vlinders temidden…

Mijn oogchirurg is aan afronding toe. De laatste lasershow gaat beginnen! Daarna sluit hij het planetarium. Verwonderd en met vragen sta ik op. Mijn oog is tijdelijk blind geworden. Vertrouwen moet ik dat alles goed komt. Weten dat het leven op aarde goed is.…

De Vader- en de Moederwonden Door velen van ons opgelopen Zij laten zoeken, zwerven, hopen Op kussen die gemis afronden Dan, in de verte - een oase Omringd door bomen in de wind Wij vinden er ons eigen kind Doorlopen elke levensfase Weer in het heden aangeland Wacht daar het weten van de schade Al generaties aangericht Het snakken…

met beroerende baren brengt herinnering telkens weer dezelfde stenen boven roterend in de reproductie slijten scherpe kanten af het verzachten van beelden uit het rudimentaire verleden bevestigt een tendens naar afronding in de mens verstrooid en gepolijst valt elke heugenis uiteindelijk als gewassen grind op zijn plaats in een laatste…

Ik zweer dat ik je nooit zal verlaten Vanaf nu is het gedaan Dit nog even afronden En dan terug jij en ik Voorgoed bij elkaar Ook al lijkt het nu veraf Lijkt het eeuwen geleden En maakt het wachten me bang Koude regen komt over me heen Het kan me eigenlijk niet schelen Ik blijf volharden Mijn gedachten zijn bij jou Omdat ik van je hou…

loopt niets naar verwachting, blijft zin een regel uit voorgeschreven boek en schuilt rust in nutteloosheid uiteindelijk ontdaan van verstrikking afrondend naar gewoonte zich van betekenis weten…

Betekenis geeft dan voldoening en komt de afronding 's nachts: als zoete beelden bezingen wat overdag is bedacht.…

ik schreef grijs aan een zwarte hemel die devotie droop langs een kierend firmament waar gebeden tochtten weg was mijn hoop op enig erbarmen het vluchtig bestaan had enkel mijn euforie zonder hart langs zien gaan was alles kwijt in afronden naar boven omdat velen geloven in directe vergeving zonder vergelding van hel mijn grijs…

een druppel aan de dakgoot groeit nog verwachtingsvol in de eerste paar seconden met uiterste spanning op de uiterwaarden en in de tegenspraak de tensie de enige reden van bestaan op het randje van barsten niet om zeggen ei zo na dood de doem komt met het avondrood in de hitte na de regenval komt het afronden het gewicht van water al…

We zoeken vaak naar een afronding, iets om het mooier te maken. De aanblik van een open wond kunnen we niet verdragen. Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder een lange lijn van ongemak geweven door de dagen. Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal.…

een vaste toekomst aangenomen op de arbeids - markt met een ster toch maar naar zweden drie maanden op winterrust met meditatie verveelde aandacht de hele tijd wegkijkend het leeftijdsverschil referendaris of eindigen als griffier met een gravure terug naar polare waar dromen als goudklompen staan opgestapeld…

omdat de golf van letters geen een emotie nog raakt geen code gekraakt is alleen nog maar momenten snel wat neerzetten komen wij nooit vooruit men zegt nooit geen deadline stellen afwachten en verder vertellen in je hoofd het verhaal afronden niet opgeven maar verder rollen je grond aanvoelen wij moeten lijden moeten bloeden onzekerheden…

Joost Zwagerman; 1963-2015 Als één van de Maximalen* streefde hij naar meer vitaliteit in onze poëzie levenskracht die van de strofen mocht druipen, zeker en immer voor eeuwig in het licht In 't slot van jouw leven de afronding reeds waar nabij was jij overtuigd steeds minder aan het wikken en het wegen Gewaardeerde poems in samenspel…

Geen afronding. Geen les. Alleen herhaling van iets dat niet oplost en niet verdwijnt. Dit gedicht weet dat het tekortschiet. Dat is zijn enige waarheid. Een bewijs dat zelfs falen energie kost.…

Wanneer het licht zich terugtrekt en de horizon in bleke rust oplost, blijft een stille helderheid nog even achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…

Maar zoals men rekent: koud, zonder hoop op afronding. De pijn is de laatste grens die zich nog laat voelen. Het enige bewijs dat ik niet oplos in wat verdwijnt. Wanneer alles vervaagt, wijst het rood op mijn huid geen richting aan, maar aanwezigheid. Ik ben er nog. Niet heel. Niet samen.…

tucht waar hij aanmoediging ondervindt van 'n grootmeester koppig gooit hij zijn hoofd in de wind, en schildert donkere duinlandschappen imposante portretten worden niet veel later geboren waarin vrouwen verbazingwekkend veel op mannen lijken hij bezigt vele technieken wat zijn veelzijdigheid tentoonspreidt slechts zevende na afronding…

Haar opstelling was redelijk frontaal toen zij, ter afronding van dit verhaal, haar man aanwees en uiterst theatraal zei: "Uw geslacht is mij een hinderpaal." ---------- ...Volgens voorzitter Borrell van het Europees Parlement is de mentaliteit van mannen de grootste belemmering voor de gelijkheid tussen mannen en vrouwen...…

Als ik morgen niet opsta moet je niet schrikken: per slot, elke opera en alle toneelstukken hebben hun ogenblikken, het vallen van gordijnen of andere ongelukken. Dit is dan het mijne. Sluit dus mijn gezicht, doe die mond en twee ogen maar netjes dicht en ik ben voltooid. Laat zo maar gaan, en die oren mogen nog openstaan, want je…