Alle inzendingen over banaliteit ,imposant

Alles mag wat mij betreft in elk geval als het je lukt om tegen klippen op van het lawaai van bestevaers scheepskapiteins als beste stuurlui aan de wal al staande op de kaai het tiroler hoorngeschal op de zevenheuvelwegen galmend in berg en in dal te weerstaan in het hart van groesbeek in klein zwitserland alsmede…

Krijg het heen en weer! Alles wat mijn gemoed beroert Verbeeldingen van goddelijke bestemmingen Goden die zich bijna bij naam laten noemen, alsof de blindheid van mijn verloren tijd het elastiek van mijn gymnastisch verleden verder en verder oprekt tot een spagaat tussen Gulliver en Berendzoon, Tussen de reus en de verdwaalde…

Een frêle deerne uit Waal vergrootte haar borsten maximaal Van een kleine cup B naar een imposante 90-D Maar ze liep daarna wel wat horizontaal…

Ook al ken je geen integriteit Heb je geen stabiliteit Voel je onbetwiste nijd Als anarchistische meid In een ellenlange puberteit Vanwege burgerlijke banaliteit Door anderen gekastijd En gebombardeerd als stommiteit Toch dan zie ik in jou geheid Dat jij je hebt bevrijd Uit de hypocritisch strijd Van deze zogenaamde moderne tijd…

Gekluisterd aan de buis, het oor op de premier, het oog op Irma Sluis: geen metertje of twee, geen imposante vol- leyster, maar op een tree. Wat een gebarentol- k, is dan heldin Nicole K.…

Met ingehoudem adem luister ik oorverdovende stilte geruisloos zuchtend en krakend statig en imposant door de tand des tijds aangetast maar onbewogen stille getuige van de geschiedenis dit huis mijn thuis…

Doordrenkt en doordesemd Van banaliteiten Toont hij de smaak Van los zand in de feiten De lucht op IC's Wordt gepneumatiseerd En water en brood Gesensibiliseerd Daar deelt hij ons boud En dapper besmuikt Een broodje fecaliën Dat ranzig ruikt Gewikkeld in windsels Der gymnopédie Onzalige spijs In zijn menagerie Doorklieft…

De inval van politie en ME die in Maastricht de boel op stelten zette, was imposant en maakte korte metten met het gedoogbeleid van pais en vree. Als 't leger straks terugkomt uit Irak kan het meteen in Limburg aan de bak.…

groot zijn de leden stappen voeten in de maat uit dikker hout gesneden daar 't om lolifanten gaat slurf aan staart aan slurf stappen ze in formatie voorbij imposante gedaanten vertederd deze aanblik mij…

Van Berkel komt het kabinet niet in Vanwege een cv dat imposant leek Maar na wat grondig speurwerk door de krant bleek: Van studies deed ze louter het begin Van Berkel zegt: Ik zit er niet zo mee Staatssecretaris kan op mijn cv!…

Het is niet te geloven dat het stopt De even jong geleerd als imposante BN'ers-carrière van Yolanthe Die met Jan Smit als man werd afgetopt De mondaine Curry's zijn ook uit elkaar Zo wordt de Hemelvaart wel erg zwaar…

't Is om je ogen haast bij uit te kijken Zo weelderig, zo stemmig en zo groot Ze blijven imposant, die kerkgebouwen En ademen véél uit- maar geen vertrouwen…

Een feestdag met parades, toespraak, staatsie O wat een held is Poetin, imposant! Humaan helpt hij het Oekraïense land Bevrijdt dat met succes van elke nazi Gewichtig praalt hij nu, die kloeke reus Met zijn loodzware, ellenlange neus…

Het waaide heel erg hard in Nederland, We voelden alles in zijn voegen kraken, We moesten het normale leven staken, En spraken van ‘veel kracht’ en ‘imposant’. Al zijn vaak de gevolgen wel enorm, Je weet het zeker: altijd luwt de storm.…

geniaal blijft eigenlijk vrij normaal immers het geniale element vat per keer slechts 'n fragment weest dus niet bang voor de banaliteit van gebrekkig weten de specialist weet niet wat generaal is de generalist niet wat speciaal is zelfs de encyclopedist die per letter waarheid vist vangt maar fragmentarisch weet dan nog niet…

in het land van sliertige witte bewolking zonder noemenswaardig slangenpopulum [ ] moeten wij te vaak teruggrijpen naar het oude net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken…

De imposante fierheid, is verdwenen. Je hebt de nacht, niet overleefd. Keer terug naar de aarde, voedt de bodem. Leef voort, in een nieuwe, generatie...…

nog liever zijn geur en kleur verdansen in de morgen de nachten bijgelicht door maneschijn ik bijt met rammelende tanden in je gammele teksten spuug gal over verzonnen zin en braak emoties kotsend uit ik hikte van je troep verdomde je clichés te slikken stikken zul je in je eigen drek want wat jij schrijft is gek gelepeld uit banaliteiten…

imposante dierbare olifant zo charmant Europa laat jou zienlijk de dood injagen mij afvragende dragen deze domme mensen soms ook graag ivoor steun de tegenstanders van die andere landen weg met dierenbeulen teken de petitie lieve mensen ga ervoor…

Het vuur dat was zo prachtig, zo fel en imposant, maar zonder nieuwe voeding is het zomaar uitgebrand. Dus hul mij in een deken en blus daar mee het vuur, maar zonder frisse lucht worden zoete vruchten zuur. Daar in dat grijze hoopje daar smeult wellicht nog vuur en er rest niks meer dan wachten op een feller, heter uur.…

sierlijk danst de strijkstok over de snaren de anderen strijken volgzaam niet tegen de haren klinkt er een stem van uit de hemel die je beroert imposant hoe de violist de zanger langzaam vloert zwieren ze innig op de maat van de muziek samen één genietend van de akoestiek geïnspireerd door *~ Josh Groban 'Mi Mancherai…

Hier is voor jullie een esdoornblad het lijkt een beetje op mijn hart leg het in een bundel poëzie uit een koffer vol met gedachten los gelaten op ijle lucht van de hoge top inkvisbotten imposanten lyriek klanken onder de kemi'riboom een dichtlippige mossel op speurtocht woorden worden geboren soms een miskraam…

Openlijk geëtaleerd verwerd liefde tot vunzigheid tederheid tot banaliteit; verlegenheid tot schaamte. Het verdwenen vertrouwen maakt het onmogelijk ooit nog gevoelens te tonen omdat die kwetsbaarheid misbruikt zou worden.…

Zwaarmoedig eenzaam verlaat hij zijn huis boven zwart asfalt verlichten lantarens de gebogen berken het imposante bladerdek adem verlaat zichtbaar snel in de koude nazomernacht een lange schaduw voor dan weer achter volgt willekeurig getekend licht en donker vervagen met hem verdwijnt het asfalt.…

Zo imposant en oh zo krachtig dondert het water naar beneê, Ik krijg er niet genoeg van want een uur later, staar ik nog steeds naar die onmenselijke waterzee...…

Imposant hoe de zeehond met haar prooi worstelt. De vangst kost wel even tijd, maar dan heeft ze ook wel wat. De natuur, soms wreed maar verbazingwekkend. Foto Hanneke van Hattem van Velsen…

Ik ben Koning Winter De grote illusionist Ik regeer met ijskoude hand Over mijn imposante imperium Ik tover een imminente ijszee Over het land Van mijn hand illustraties Van ijsbloemen Mijn koude is impenitrabel Immers, vorst is mijn onderdaan Ik ben een imperialist Voortaan is de wereld koud en wit Helaas, ik heb mij vergist Ik ben…

ik heb keien gezien op de paden die mijn leven kruisten imposante brokken rots van basalt of graniet in hun schaduw was je er niet zocht onopvallende stenen met een handzaam gewicht bij toeval rakend belicht kleur en vorm bepaalden of ik ze zou rapen om mijn bestaan completer te maken zij spraken de talen van plaats en tijd door…

Verloochen Uzelf Laat deze onwetenden verzuipen in de zee der etterende leugens en banaliteiten. Neeltje Jacoba. In mijn gedachten immer een heldin. Tot het einde der tijden.…

andere waarderingen gekend toen het bestaan nog niet was ontwricht door de graai van hebben en het immense ego ik de maatschappij is grijs van oppervlakkigheden bot in omgang met elkaar we leven onder sancties in vreemde koppels gedragen ons nooit als liefhebbend paar in het theater van de dag sterk uitvergroot zijn de banaliteiten…