Alle inzendingen over boosheid, zelfverwijt

Je was mijn type Je bent mijn ex Ik ben nu ziek Wil nooit meer seks Ik ben berooid Ik ben besmet Heb het vergooid Met jou in bed Het voelde rijk Ik sta nu te kijk Je nam me vreselijk in de zeik Geruïneerd Heb geprobeerd Maar nu ben je hem gesmeerd Ik ben kapot Ik ben gesloopt Want op dit slot Had ik niet gehoopt Ik zit in het…

Je leeft nu in vertraagde beelden geheel ontvlogen aan de tijd waar eens je zachte handen streelden ben ik gevoel voor richting kwijt bij het begaan van alle wegen verdwaal ik op de huid van spijt aan elke zekerheid ontstegen verpoteld binnen zelfverwijt in mistflarden van minnestreken ben ik op jou blind gevaren wil wachten tot mijn ogen…

Dat is en blijft mijn zelfverwijt, verwijt waarmee ik verder moet! Bewaard heb jij je kinderziel vol warme zachtheid. Onbegrip, boosheid of verraad, die dingen zijn je vreemd. Tussen de pijlers van "ons zijn" staan je hoop je dromen, je wensen... Ik berg ze in mijn hart. Want weet m'n kind ik... Ik zie je graag!…

In een adem noemen, een vrouwtje van 83 in elkaar rammen, hoe heldhaftig idioot! Je zou je oma moeten nemen! Twee ezels stonden in een wei, zusjes ook nog, een imbeciel kwam erbij en mishandelde ze zo erg, dat een van de twee moest worden afgemaakt. In een adem: ezels mishandelen, oude dames in mekaar rammen, wat een helden! Nee, dan…

Boosheid, Is als een leeuw, Loerend over de savannes, Niet te stoppen, Boosheid.…

Met boosheid val je misschien op maar maakt doorgaans weinig tot geen indruk!…

Ik praat niet met je Wat kinderachtig Zeg jij en doet wat laconiek Maar ondertussen Vind je dit prachtig En ik, ik voel me ziek Je bent er niet om mij te steunen Ik ben er om voor jou te zijn Ik gaf je ruimte om te leunen Waar kan ik terecht met pijn? Je ziet niet eens de imperfectheid Die de relatie staande houdt Wat dagelijks tot niets…

nu naar Boosheid Die plots een toontje lager zong.…

Tenzij mijn zaad terugvloeide uit jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt zich een weg banen naar buiten. Of was het de kater die met het lege fust wegliep omdat er een sater vaardig was over hem die zijn baldadige speer hooghield? Wie van ons was het? Wie leende zijn naam?…

Terwijl van Gelder thuis zit met de brokken En barstend van de spijt en zelfverwijt Eerst even vlucht in anonimiteit, Wordt over Yuri ’s rug aandacht getrokken. Pervers van Grolsch om zoiets te verzinnen, In deze zaak heeft niemand iets te winnen.…

Niet langer een ideaal dat medemensen laat lijden om zelf niets tekort te komen Zo onvolwassen, niet jij jouw klacht, jouw wens om meer meer solidariteit meer harmonie meer zelfkritiek Ik weet het, de kiem van jouw gulzigheid die dat allemaal wil is je lieve boosheid…

treft jezelf straks geen zelfverwijt en kom uiteindelijk dan nog het minst geschonden, uit de strijd…

Plezierjachtjes te huur aan ’t mooie Zandpad! De prostitutieramen zijn gesloten Het baasje had er jarenlang genoten ’t Is logisch dat hij dus enorm het land had Droefgeestig denkt hij aan die del, dat blondje en woedend speelt hij met zijn korte lontje…

Onuitgesproken woorden vol boosheid en verdriet waar blijft die grote bevrijding want vergeten kan ik het niet…

Nu wil hij haar de mond wel snoeren, niet van verliefdheid, maar van spijt, maar zij laat zich door hem niet meer beroeren, en hij verdoet zijn tijd met spijt en zelfverwijt.…

ik zoek in de onrust en in de boosheid ik zoek in het verdriet en in de pijn ik zoek in het verleden en in het nu ik zoek… ik zoek een antwoord…

ik zei ik zie de roos als een wrak in aanbouw ze zwierde aan de kroonluchters boven de romige hapjes met een vorkje porde ik van alle kanten in het gebakje vat vol ongenoegen dat ik ben inclusief slenterhart dat al twee dagen zijn plek niet meer kent en ik maar denken ik liet haar gaan maar niet zonder slag of stoot geen letter…

Met de rug tegen de muur onderga ik het geweld van het luidkeels "Stille nacht". Het geschitter en geflikker van miljarden lichtjes doven het licht dat schijnt in de duisternis. De voegen tussen de stenen trekken sporen in mijn rug. Het gedreun van orgels, trombones, trompetten en cornetten in het "Ere zij God" doet het gedoofde…

Emmers lopen vol omgeworpen poel verderf verdampende nijd…

Gekleurde tijden Vandaag razen de wolken Mijn tranen uit over het land Waar mijn emoties zich Een weg proberen in te slaan Morgen voert de wind Mijn kwaadheid over Zee met een grote herrie Van teleurstelling In de toekomst straalt De zon mijn lach Over iedereen die Zich ongelukkig voelt…

Er waart een beest hier door de straten het is woedend niets ontziend wees voorzichtig kom hem niet tegen want ik maak je af…

Voel dan mijn boosheid transformeren in machteloos, vruchteloos murmelend protesteren .…

Wees alsjeblieft boos, ontzettend boos, maar doe niets -- voor eens en altijd.…

Ik verdien straf, fluisterde ze zacht want ik andermaal niet lief geweest Ik heb enkel maar aan mij gedacht; aldus ben ik erg egoïstisch geweest Ik moet mijzelf pijn doen sprak zij mezelf pijn doen als een goede les In mijn arm, mijn been of mijn dij ik heb straf en verdien dus het mes Ik moet mijzelf kastijden, vind ik mijn cijfers waren…

'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend al wemelt twijfel in de opalen van mijne ogen; 'k heb in mijn leven meer geloochend dan gelogen, en zie: de bitterheid ligt om mijn mond versteend. o Gij, die morgen om mijn laatste bed gebogen, u voor het raadsel van dees ziele hebt vereênd: uw zucht trilt door een ijlt die gij vol wisheid…

verbazend stil zet ik mijn boosheid in de aard zeg jij is dat berusting in wat pech zou zijn en als ik al zou vragen naar de zin dan zou ik die niet willen weten…

De muren van het uitgeleefde huis Verbergen dat wat niet is uitgesproken Als inhoud van een stenen kluis Waarin verstikte kreten spoken Emoties druipen langs de wanden Een bloeddoorlopen oppervlak Waar diepe geheimen stranden Als stilte het gevoel weersprak De zwijgende muren splijten Door wat zij hebben opgedaan Aan pijn en zelfverwijten…

Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in de vorm van zelfverwijt; weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden bewaard! ------------------------------- Uit: 'Zoals', 1992.…

Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld een kartonnen doos, dan hoop ik dat die doos mij nooit meer zal heroveren in vorm van zelfverwijt: weet je nog wel, hoe zorgeloos, we gooiden gewoon dozen weg! Als we er één hadden bewaard, één hadden bewaard! ------------------------------------- uit: 'Judith Herzberg', Trouw, 2013.…

Alles van voorbij reist mee in je tas de dagen van geluk de dagen dat je verdrietig was Alle herinneringen zijn deel van je bagage vormen je basis worden je talent een deel van je entourage Je reis wordt steeds completer het reisdoel bijgesteld geen belemmering die nog beknelt De dagen van voorbij vormen…