Alle inzendingen over de weg naar de eeuwigheid

de troost te weten dat ons lijdend lijf zijn weg naar de eeuwigheid wel zal vinden…

Als ik weg ga uit dit leven, liefste dan leg ik mijn hand in die van jou Je moet nu weten dat ik alleen dan me kan overgeven aan het onvoorspelbare Op weg naar de eeuwigheid zal ik zo zeker weten dat wij van elkaar geleerd hebben met overgave lief te hebben…

het druppelt naar onder naar het eeuwige wat eeuwig te noemen is. weg van mij en weg van mijn eeuwige val.…

tot Een vogelvlucht Door het bos van De vrede op weg Naar de eeuwigheid…

Die gaan niet weg Ze blijven eeuwig leven; Als jij, mijn lieve papa…

Waar de uren in minuten weg tikken naar eeuwigheid. Besef ik dit is leven het is een deel van mijn bestaan.…

Mijn hart gesloten Voor jou, voor iedereen Want ik wil je niet kwetsen Kwetsen met mijn pijn Jij bent mijn licht Mijn pijn het donker Jij bent mijn hoop Mijn pijn de afgrond Dus ik verberg mijn pijn Laat je licht me beschijnen Zo is de afgrond verder weg En onze eeuwigheid eindelijk in zicht Al hoop ik soms dat de eeuwigheid niet meer…

Sluit je ogen en val Volg die traan En glijd weg Op deze eeuwige pijn Voor de laatste keer Sluit je ogen en sterf Binnenin breekt je hart Een nog nooit ervaren pijn Neemt je in de macht Voor de laatste keer Sluit je ogen en voel De pijn stromen door je lichaam De gekmakende herinneringen Voor de laatste keer Open je ogen en…

ons aardse kleed valt af bedekt ons graf en naakt zoals wij gekomen zijn vindt de ziel haar weg in d’ Eeuwige!…

Naarstig tikt het on- gedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, - 't doet mij beven!…

Dan pas zullen ze komen na tijden voor de laatste keer of,....hoefden het al niet meer waren ze al weg naar het eeuwig dromen oud en alleen twee woorden vormen samen een…

Neerstig tikt het on- gedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, - 't doet mij beven!…

Neerstig tikt het ongedurig hangend wezen, waarop de weg naar 't eeuwige, in twaalf stappen, staat te lezen. 't Is stille en middernacht! Alsof ik blind ware, om mij henen, in donkere diepten schijnt het al verduisterd en verdwenen. 't Is stille! Niets te zien en niets te horen, 't doet mij beven!…

Hebben we elkander toevallig ontmoet Hebben we al dan niet emoties gedeeld Aftastend, terughoudend en alert Onbewust in voor en tegenspoed Soms angstig soms trots en soms verveeld Gods wegen evengoed onze weg Onbekend het eeuwige vloeien Over zijn akkers ze zijn gelijk Onze levensloop naar achteraf blijkt Het is niet afhankelijk van wat ik…

weg zoeken naar eeuwigheid Voelend de strelingen van passie Laat liefde ons sensueel genieten…

Of dat ik aan gesloten ogen wen Dat ik beter zonder jou af ben Zittend, een klein bankje op dat grote drukke plein En dan heel even dat duister Eeuwige druk die me dan verlaat Hoofdpijn En wanneer we later dan toch samen zijn Het verlangen dat nooit weg zal gaan Troostend, door dat kleine beetje pijn En ik me, alleen, een weg door…

als ik naar de koude trek duizenden, ja duizend kilometers in een bijna eeuwige tijd haast tot slapends toe in de verveling en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd zonder maar iemand te zien, geen enkeling langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen met die eeuwige witte lijn in het midden wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…

naar zijn eeuwigheid…

De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang. Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud. Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil. Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.…

Alles glijdt weg. Rook. Vergetelheid. Eeuwigheid.…

een enkeltje naar het geluk we blijven door de liefde reizen geen storm of regen maakt het stuk Ook al lijken wij weleens te ontsporen we houden het toch op de goede rail jij luistert als ik dingen vertellen wil en dat zijn in deze tijd heel veel We denderen niet meer zo hard als vroeger maar reizen rustig met het enkeltje door samen op weg…

de muziek is verleiden op de melodie in ons beiden, ik streel je gevoel om te gaan, raak aan tonen die je heftiger doen komen dan ooit in je dromen werelds is het verlangen de tijd stil te hangen uren gaan dagenlang duren in minuten waar je voor gaat nee, geen seconden, wij zijn te groot voor dat aardse formaat dan gaan we weg…

de weg naar het eeuwige leven na de dood binnen een geregistreerde rechtsvorm bij de KvK organisaties van Gods arbeid en kapitaal ondernemend binnen een risicofactor want wat vooral geldt is naast GOD, GELD 'money, money, money' dat vaak ontbreekt niet voor de woorden maar voor de stenen de stenen van al die Evangelisatie-ontmoetings-centra…

in het tonen veranker ik mijn ziel met beelden die wazig hangen te dromen aan de baleinen van mijn doorwaadbare ogen morgen zijn ze gedroogd en staat het spel strategisch opgesteld voor het doel dat geen onderweg kent maar slechts een obstakel voor de geur van bloemen onderweg…

Hand op de klink, ieder zijn weg, maar voor eeuwig verbonden.…

Moeder en kind in een goederentrein naar een pad vol dood en verderf op weg naar het eeuwige donker want sterven in het licht met pijn was onmogelijk voor beide vrouwen. Ja, met z'n tweeën want ze konden niet zonder elkaar- en terwijl ik dit schrijf denk ik alsmaar aan de gezichten die enkel berichten, dat het zwaar was.…

de wijze waarop het brein het duister van de dag zoekt in de schaduw van de nacht die zich staat te bedrinken aan de trog van de macht dewelke mijn schedelpan genadeloos heeft gelicht en het heeft gevuld met afgrijzen en waardevolle prutsige beloften niets kan waar zijn, wat ik zie zijn schepselen die mijn geest bevolken wat ik hoor…

zij horen Hem in gesprek gaan met Zijn vader hoe Hij de moordenaar het paradijs belooft Hij ziet Zijn dierbaren die Hem hebben geloofd de weg naar de eeuwigheid komt stilaan nader Zijn zending als de Mensenzoon is volbracht van lichamelijke pijnen en smart ontbonden heeft Hij eindelijk de berusting gevonden ?…

Onstwedder Holte glooiend wijd machtige stuwwal uit de IJstijd Onder de wolken die ik zie is het landschap pure magie Aan de Holte aan de straat een huisje waarop staat 'Zadowolony' als je het niet weet neem Google translate Pools voor 'tevreden' Opbollende akkers zonneschijn in dit toverlandschap kan ik ook tevreden zijn…

Er waren vele liefdes er bestonden kleuren namen zonder namen, plaatsen zonder tijd maar alles verbleekte, in het zicht van dat éne Licht.…