Alle inzendingen over dwingen

oh leven, dwing mij breng mij in nood verdruk mij en ontredder mij. Dan zal ik doen wat uit nood en lijden geboren wordt. ik beloof dat ik in dat hete vurige helse moment weer een daad van passie pleeg en mezelf eindelijk weer eens echt herken. maar elke keer krijg ik als antwoord op mijn bede van dwang. Lijd niet. je bent vrij!…

mijn takken zijn gespreid twijgen in een warm hunkeren nog is de wind te koud moeten knoppen zich beschermen in een winters bunkeren ik zie het jagen van de eenden meerkoeten zijn al dagen naar een nest aan het zoeken voor hun eerste leg en ik besef dat de natuur zich niet laat dwingen door de weergodinnen vogels zingen…

Ik wil zo graag de zaak in orde houden maar gedachten laten zich niet dwingen, ze willen zich toch o zo graag in duizend bochten wringen en nemen mij op sleeptouw, tegen wil en dank. O homo sapiens, wat zit toch in een naam? En fantasie dan? Liefde? Romantiek? Zijn wij in al die andere bedjes ziek?…

Moet men dwingen, Dan gaat het wringen.…

Een klein metronoom die tikt en draait, dat is de klok. Neutraal als hekwerkstaal. Niet wreed zoals het weer, de vrouw, de man.. De klok maakt niemand oud of gek of kaal. Het koele mechaniek heeft niets met ons van doen. De wijzers draaien stijfjes door. Hij komt uit onze hand, maar luistert niet naar onze nood; hij volgt zijn tandenspoor.…

Pas op met mensen te laten lachen, ze gaan -- je ertoe dwingen.…

die jaloerse vrouwen Ik dwing mezelf omdat ik bij je wil zijn!…

De reiger staat stijf; opeens dwingen kraaien hem tot sierlijk dansen.…

En wanneer ik houvast vind onder een dak van blauwe takken, slechts voor even een schuilplaats vind voor een brandende zon, dan kunnen ze mij niet dwingen.…

zeggen hoe het niet meer moet met je grote mooie hoed dansen in het hoge riet meneer de vuile hypocriet want je woorden snijden laten mensen lijden je mes staat weer op scherp in dit gevoelig onderwerp je laat je eigen wereld draaien door roddels rond te zaaien maar je oogst kan wel mislukken en dan kan je rotte appels plukken gelukkig…

is geen wetenschap Geef haar tijd eruit te komen Katten houden veel van dozen Dwing haar nooit tot rekenschap…

haar is mijn leven kaal Met haar is het echt leuk Zij is het helemaal Ook lig je wel eens in een deuk Mijn oma is erg lief Ze doet ook nog veel dingen Mijn oma is erg creatief Haar moet je niet dwingen…

Jij hebt fluwelen, zachte oren, en een hele lieve mond, en je wil mij het liefste dwingen, voor een héél lang blokje rond! HOND…

Want met sierlijke sprongen Wordt er naar prijzen gedongen, Maar het laat zich niet dwingen. Bij een mislukte sprong merkte ik pas, Hoe hard water was.…

Wat kan men nog zeggen zwerven tussen de straten van letters wat kan men nog zingen de sterren te dwingen nooit te stoppen met schijnen in de nacht te spreken met haar licht o zo zacht.…

niet langer in staat te voelen hoe schoonheid groeit open bloeit met liefde stoeit dwing ik mij in het alleen zijn zonder herinneringen omvat de eenzaamheid die het sombere uitvergroot…

Niet dreigen lief dat staat je niet Zoek niet naar mijn zwakke plek je mooie ogen dwingen niet maar droom je door de hele dag Gedraag je in je slaap vannacht en knipper als je wakker wordt…

Waarom dan tot woorden dwingen en mij smeken om een lied? Liefde gloeit in stille dingen. Liefde leeft in woorden niet.…

Ons land won al een aardig aantal plakken Die Ligtlee lijkt een echte prijzendief Wat was die rechter vrijdag onsportief Zo’n pief zou er in Rio niks van bakken Nee, Yuri is niet meer van de partij Toch tel ik stug zijn gouden plak erbij!…

De uitgeprocedeerde vreemdelingen Moeten hun huis uit volgens onze wet En als een burgervader zich verzet Wil de minister hem tot actie dwingen. Er is geen herberg meer in zo'n geval En zelfs geen plaats meer in een boerenstal.…

De mens mag van geluk spreken, en we zijn de schepper van de natuur veel dank verschuldigd dat hij onbehagen en nietsdoen aan elkaar heeft gekoppeld om ons zo te dwingen nuttig te zijn voor onszelf en onze medemens.…

ik heb van pure liefde bloemen doodgetrapt die bedoeld waren voor in je haar onhoudbaar zijn de vonken die door mijn neuronen razen en mij dwingen een onbenoemde roos voor je te maken niet zomaar even plukken ik wil haar ontrukken aan mijzelf…

Ik wring, ik pers, ik duw, ik zing, ik vecht, ik druk, ik stuw, ik dwing, prestatie aan de darm voorafgaande het billennat, de dreiging van een spetter kleeft verticaal, een poepje, van de binnenvetter…

al zou je willen, lief, de liefde is toch niet te dwingen de warme deken trok je met gemak over ons hoofd maar met de barst in beider ego's hoe spijtig de ontdekking werd juist ons falen weer ontbloot…

De onstuitbare gang der dingen Laat zich toch niet ergens tussen dwingen, Dat gaat toch wringen. Maar intussen Is het wel ondertussen.…

Ze luistert niet, hij evenmin ze dwingen hen soms tot wanhoop achter ’t behang plakken alles hebben ze al geprobeerd.…

Waarom dan tot woorden dwingen en mij smeken om een lied? Liefde gloeit in stille dingen. Liefde leeft in woorden niet. Pierre Van Laeken…

De deur lijkt een muur van mijn gedachten die me dwingen te sluiten wat ik zonder woorden niet begrijp als ze weer droevig kijkt en vraagt waarom ik zo makkelijk zwijg en haar weer zonder een sleutel laat wachten…

Omstandigheden dwingen, om zich aan te passen, aan onze wensen. Mensen overtuigen, van ons gelijk. Mensen willen opvoeden, tot wie ze niet zijn. Omstandigheden zien, zoals ze zijn. Onszelf aanvaarden. Onszelf overtuigen, van ons ongelijk.…

Ik glibber tussen dwingen door. Herinneringen die ik hoor.…