Alle inzendingen over ellende,onaangekondigd

Ellende kondigt zich niet aan Ze nestelt zich tussen ongeopende dagen in de plooi van een herinnering die maar niet wil verdwijnen Ze leeft waar namen hun klank verliezen, waar de lucht zwaarder wordt zonder dat iemand het ziet Soms is ze een ochtend zonder richting Soms een ademhaling die nergens meer kan landen Iedereen…

Snel, overrompelend, nalaten De tijding komt als een ijlbode Ongevraagd, onaangekondigd Het vertrek is al even schokkend Koud, vol schrik, verlaten…

Onaangekondigd bezoek. Met mijn heimelijkste verwachting ten voeten uit geconfronteerd hoor ik ternauwernood wat er tegen me gezegd wordt en wat ik antwoord, geef ik me kijkend over aan een ogenblik waarmee ik samenval. ----------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…

Als hij komt onaangekondigd ongelegen onvermijdelijk neemt hij je mee als je gaat onvoorbereid onverwacht onomkeerbaar ga je mee van onzijn naar onzijn in een flits van viraal bestaan…

een smeulend vuurtje en wat as de overblijfsels na een brand een kortsluiting in het leven herinneringen die vlug, onaangekondigd mijn revue passeren maar dat is nog geen reden om al dat andere moois uit het verleden zomaar te vergeten!…

Seksueel misbruik HIV Vreselijke termen Wie zal de kinderen beschermen Tegen het kindergraf En als luik De TV En weer die termen Om mijzelf te beschermen Wend ik mijn ogen af…

Er is geen plek op aarde waar alles normaal gaat En overal is dezelfde ellende Geroofd gemoord bestookt en overal dezelfde ellende moeders die in de stress gaan, vaders die het slechte pad op gaan en overal dezelfde ellende.…

Vast zitten in een web Van emoties Verdriet, pijn Verder kan niet meer Blijven kleven in Het verleden Het heden verloochenen En de toekomst Daar reken ik niet op Zelfs met veel moeite Om eraan te ontsnappen Blijf ik de prooi Ik verschrompel Als aas voor tranen.…

Daar lag het stil te wachten Verstopt in zijn duistere hol De demon die haar straks meedogenloos verslinden zou Die haar van binnen en buiten opvreten zou Tot er slechts bot van haar overbleef Daar lag het op de loer tot het stiekem toe kon slaan Het zou haar leven straks vermaken tot één kwellende ellende Het wachtte nog…

Mijn kind zegt alsmaar nee en mokt de hele dag, mijn lief die luistert niet is trouwens ook zo lief niet meer en buiten regent het. Mijn buurman dient een aanklacht in vanweg het bijten van mijn hond, de poes is ondertussen ook verdwenen dat is jouw schuld zegt dochter zeur en buiten regent het. Die leuke klus is aan mijn neus voorbij…

het schrijven kan je vergaan net als lachen zomaar weg je zoekt naar woorden pakt pen en schrift maar de wanhoop geeft je niets de hardheid van het bestaan pikt jouw letters en jouw schater teveel leegte vult geen papier en alleen maar dichten over al die ellende geeft ook de schrijver geen plezier…

toch niet pluis weer stempassen scheef in brievenbussen gezien aangaande velerlei huis protesteren helpt niet blijkbaar oh weer een melding het tweede jaar voor inbrekers positief nieuws hun denkpatroon ha inbreken maar wacht even grappenmakers willen op hun manier ook pret stapelen die handel deponeren op de deurmat…

Duizenden woorden maar niet in staat om je te raken sterker ieder woord dat mijn radeloze hart me ingeeft te schreeuwen te schrijven, te fluisteren te denken verwijdert me meer van warme omhelzingen de tedere momenten van vanzelfsprekend geluk waar ik zo immens naar verlang.…

Soms heffen zij hun onverzaadbaar smachten Naar een wiens lach hun twijfel overwon Maar horen nooit het antwoord op hun klachten En dwalen weer en zoeken vredes bron, Ellendig in de duisternis der nachten, Ellendig onder 't branden van de zon. -------------------------------- uit: Gedichten (1922)…

De onaangekondigde dood. De dood is stil.…

ELLENDE alleen maar ellende ellende hier ellende daar ik zie het maar ik zie het maar overal waar ik ga waarik sta en waar ik zit ellende ellende ellende is er bij mij alleen maar.…

aan de lijzijde van het licht schuren zon en schaduw tegen elkaar, zonder handen zonder stem, onaangekondigd dit geval van samenspel van lucht en lijnen duurt zolang het niet voorbij is grappig dat een blinde muur nodig is om op te vallen…

onaangekondigd want zelfs dagenlang was hij mij niet verschenen ik waande mij verlost al was het tijdelijk van dreigend laf vertoon vandaag zocht hij mijn buurman op de echtgenote zag ik rouwen hij laat mij niet meer los komt regelmatig even checken waar ik woon…

Op het kerkhof van Verloren dromen Worden graven Onaangekondigd Geopend, niet Door justitie Of door een Ander onbelangrijk Orgaan, maar helemaal Vanzelf, helemaal Uit het niets, En zie ik uit Het donker licht Dat uit de aarde Groeit, dat mij Het licht laat Zien waarin mijn Toekomst ligt…

Eén al hier Ellende overkomt hen doet ze gaan daar heel in de verte een continent een werelddeel dat vrijheid kent Bootvluchtelingen en Lampedusa Aantallen. Duizeling De Middellandse Zee als een kerkhof zonder herinnering en geen stenen met memorie, altijd vreemde…

De weemoed hangt tussen de huizen zoals de nevel over 't veld; hoe dikwijls hebben wij elkaar wat vreugde of droefheid gemeld, maar nu de dagen zo korten en de bomen haast niet meer praten valt er in de harten ook kilte en komen er tranen, onaangekondigd.…

in kleurenbeeld versleten, vergeten, vergeelde waarheid onaangekondigd dwars door tijd het papier is verfrommeld er is mee gerommeld zwart loopt over in wit als vergeeld wordt gedeeld gladgestreken en geheeld resteert een ingelijst portret gezien en teruggezet blinde vlek…

ik schuw ze niet de holle ogen die me in de slaap bezoeken soms blikken ze onaangekondigd door het raamwerk van een droom of lenen licht van mijn pupillen om in een waas te staren naar wat ze niet meer kunnen zien met warme vingers wis ik dan hun glazig zwart opnieuw tot stof en as en schud restanten van me af…

de dag gleed als een geest in de schaduw van de nacht onaangekondigd vroeg en veel donkerder dan verwacht kleuren zijn verdwenen onder een deken van plots ingevallen duisternis slechts rimpelingen in zwart omtrekken vaag een silhouet een zijn zonder raakvlak een pijn zonder uitzicht voortijdig ontbonden zonder eeuwige rust…

Ineens - zomaar onaangekondigd - in de auto werd me duidelijk dat vriendschap niet betekent: "wat heb ik eraan?" Vriendschap is verbondenheid, over anders-zijn en niet-ingewilligde verlangens heen. Vriendschap is het weten dat de ander in zijn mysterie altijd anders blijft en niet te peilen.…

Of we gelukkig moeten zijn met de huidige tijd? We getuige " mogen" zijn van de meest gruwelijke beelden? We het nieuws al zien, terwijl het gebeurd? En worden geconfronteerd met " grote mensen" die bij een kinderfeest zich niet kunnen inhouden? Zijn we gelukkig nu we dit allemaal zo van dichtbij meemaken, dat het lijkt of we…

Onaangekondigd. Wanneer mijn kleinkinderen om me lachen, omdat opa probeert om kind te zijn. Af en toe valt het me hevig aan. Zomaar. Dat gevoel van dankbaarheid, voor de zin van mijn bestaan. Soms valt het me zomaar toe. Dat plotseling geluk. Waar ik niets voor heb gedaan, en waar ik niets voor doe.…

Gedag...? Een gesmoorde kreet, een angstige roep Een wanhopige blik naar de deur, maar er komt geen hulp over de stoep Samen, alleen, gedwongen binnen Al weken geen school, die slechterik zal het nu toch winnen Hij vorst zich een weg om er toch tussen te dringen Haar moeder is in de zorg aan het werk Hij is alleen met haar dochter thuis,…

onaangekondigd en toch te verwachten verkleurt onze wereld eens waren we pril en bloeiend loom in de zon dartelend in zachte lenteregen onze tijd rijpt als roodgouden lanen en najaarsplafonds onder de hemelkoepel mooi en onvergetelijk zo onvergetelijk mooi ben jij met het goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart…

Marsmannetjes waren verzinsels van op tekentafels, maar nu is er een sprankeltje hoop, letterlijk. Zo weten we dat wij mensen water nodig hebben, een noodzakelijke voorwaarde voor elke vorm van leven. De NASA heeft nu water gevonden op de rode planeet. Vandaar mijn zotte gedachten en knotsgekke verlangen om snel eens naar Mars te vliegen…