Alle inzendingen over kale

Een haardeskundige uit Japan breng redding voor de kalende man. Hij laat een paar cellen fors kweken en zwellen en bezaait uw sjofele schedelpan ...…

Van Basten klinkt voor een zuiderling weinig anders als een blaf. Dat het hem toch gelukt is de beste van de wereld te worden, is mogelijk geworden, behalve door zijn voetbalcapaciteiten, doordat Marco er een mediterrane zweem aan geeft.…

Een propere dame in Goes Doet bleekwater in haar douche Het effect is banaal Ze wordt plaatselijk kaal Dat spul is niet voor de poes…

Kaal is de trend voor uw intieme delen Dus weg met al die nare bossen haar Maar dat is, blijkt nu, niet zonder gevaar Een SOA kan u zomaar parten spelen Pas op voor kleine sneetjes of een schram En samen scheren? Niet over één kam!…

tasten naar diepe barsten in de schors in dit onbetreden woud waar takken naar het zwerk wuiven of buigen naar oeroude geboortegrond waar het zachte kreunen van gehechte wortels zo hevig diep raken kan zo stil nog dit serene woud waar Thanatus met botte bijl het oude leven in de knop breken zal hoe leeg nu hoe kaal…

als je haar verliest dan doet dat pijn je voelt je helemaal anders zonder haar te zijn steeds meer zónder haar je kan dat niet goed aan je voelt je een zonderling zo'n zonder-haar bestaan je krijgt hier en daar advies of een verwijzende hand je gelooft niet wat ze zeggen je zoekt het in de krant je hebt haar verloren dat knaagt aan…

Een lege kamer We liggen verdwaasd, verbaasd te luisteren naar de liederen van de ekster. De vrieslucht in onze ogen Die niets meer vinden in de ander. Ons pril verleden is een doolhof Van wisselende beloftes Van pijnscheuten en samen reiken naar de vollere nacht. Elk vooruitzicht begraven we in de tuin Met het geduld van een opperhoofd…

er blijft niets meer over niet van mij of hoe, tot het einde toe, de werkelijkheid nadert in een schrijn van gebroken weerstand de dansers, ze dansen niet jij draait je om en ik kan slechts onthouden dat de klaver die je gaf in verloren momenten te zwaar beladen was strakgetrokken door het gewicht van eigen bloemlezing onschendbaar…

Ann kon er psychisch niet zo goed meer tegen, Ze vond dat kiezen altijd al gedoe: “Neem ik een pruik of neem ik een tattoo, Een kale kop heb ik ervan gekregen… Ik zat maar met mijn handen in mijn haar, Wat valt me zo’n biljartbal dan toch zwaar".…

De kale vergankelijkheid speelt niet langer de krullenjongen in de maatschappij. Want wie kaal is heeft boven hersens zitten; en voor een behendig speler behoren daar niet altijd de krullen bij.…

Een verweesde symbiose solitaire stammenwand arboraire samenleving waar wij wandelaars verpozen nochtans zijgt het hemelwater zijdemat en transparant…

(haiku) de baby lijkt op mij vond zij hij hield zich stil het kind was ook kaal…

moeder geworden kort geknipt en kaal geschoren geniet lucht in groene wei teken steken in donzig kale vacht mekkerend schurken verjaagd jeuk ontspant zo kaal en zuigend herkent het lam zijn kale moe maar net zo kaal geschoren had ik mijn moeder nooit herkend dus is een lam intelligent…

Kees schrok wakker. Zijn eerste gedachte was: het onweert. Of werd er ingebroken? Maar toen hoorde hij dat er boven zijn hoofd met deuren werd gesmeten. Van de badkamer en slaapkamer van Wout en Ria. Er werd geschreeuwd. Ria's schelle stem klonk in felle uithalen dwars door de doffe brommende geluiden van zijn vader, die zijn echtgenote kennelijk…

De kale man geeft van verbazing blijk. Hij buigt z'n hoofd en houdt z'n hand erop. Verrukt zegt hij: 'Verrek, je hebt gelijk.'…

Kaal is het huis kamers met geroofde wanden geen vloer meer om ons te dragen koud is het grind koel knisperend door mijn handen stenen jaren blijven vragen naar je naam waar is het raam?…

De klas is kaal, de paar tekeningen aan de wand zijn stuurs gekleurd met een bevroren hand. Een kluizenaar die wacht op een verschijning, zo staart hij op uit het correctiewerk. Zij zijn de vogels die niet in zijn landstreek horen - dwaalgasten met geesten om de geest te storen.…

De hoge bomen, zwart en bladerloos, Wien grijsgroen mos de ruige stammen dekt, Herdenken, droef, de zoete zomertijd, En schudden zacht de wijze, kale kruin. In de oude toppen klaagt de winterwind. Door ’t huivrend schaarhout vaart een lange zucht, En tillend klapwiekt, als een bruine vlinder, ’t Verdorde blad, dat trouw bleef aan zijn tak.…

‘Dit is’, zegt een man uit Kapelle, ‘zo’n vraag die me weken kan kwellen. Want wat je ook kiest je moet, o wat triest, het hoe dan ook zonder haar stellen…’…

mijn broertje woont al maanden niet meer thuis hij kreeg een mooie en een grote kamer met heel veel beren in een ziekenhuis ze vinden hem het liefst van allemaal ik vind hem stom, want hij wil niet meer spelen hij ligt daar maar op bed, z’n kop is kaal m’n moeder zegt je broertje gaat op reis vanuit de wolken zal hij naar ons zwaaien hij…

Ik hoef nu nimmermeer mijn haar te wassen, Ik leg mijn kam weg, een verouderd wapen, En, zucht elkeen bij zwoel en drukkend weer, Dan is mijn kale kop zo heerlijk koel.…

Kale bomen in de winter, zo troosteloos Daar staan ze keurig in een eindeloze rij Om ze zo te zien maakt mij niet erg blij Het lijkt allemaal zo doods en vruchteloos. En dan denk ik maar, schijn bedriegt Want in de bomen zit nog volop leven Straks worden ze weer met blad omgeven En door de zachte lentewind gewiegd.…

De vijver van het verlaten landgoed ligt eenzaam en donker, streng omgeven door oude, kale bomen, die triest leven onder een grijze, gerafelde hoed. Hun geboetseerde stammen zijn bebloed met verleden, dat zich nòg wil geven aan des adels gestorven bevelen, slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...…

Kalende knuffels tekenen leed. Het zieke kind ziekt nooit alleen. Koorts klopt in je hoofd, rillend droom je dat je slaapt of sliep je toch, -zuster, blijf, mijn buik doet zo raar- dan draait de kamer, een golf warme brij schuimt over mijn jas, wangen wisselen van kleur, het is voorbij. Pendelend tussen de kruisjes van de kuurkalender…

De kale takken kijken triest naar hun blaadjes  die gevallen zijn…

kale bomen die nu even de tijd van het jaar bepalen zoals ook wij ons eens door de kleur grijs of zelfs helemaal zonder laten achterhalen ach konden wij maar net even als zij ons ieder jaar schijnbaar eindeloos opnieuw bezinnen fouten herstellen en opnieuw beginnen helaas dit is slechts hen de meest zuivere van ziel op deze…

------------------------------------ Als ik talent voor bijv. schilderen had gehad, zou ik elke dag jou schilderen, slechts in je schoonheid gekleed. Als ik kon schrijven, schreef ik elke dag een zinderend gedicht dat zingt als een sonnet. Als ik maat kon houden, zou ik elke dag, op je bronzen billen trommelen. Was ik een morsige…

Een rossige zon zag ik net een moment boven de daken blaken door zwijgende takken van ferme nestenhoeders geen weduwe zal haar plichten verzaken in de winterkou net onder het nulpunt dat de meren bevriezen de vogels die hier zijn overgebleven schuilen bijeen doorstaan de nacht samen tot de ochtenddauw…

Kannibaal eet vinger kaal daar komt hij voor de kannibaal een vinger dan de hele hand lijkt normaal in dit land zelfs armen vreet ze kaal regerings moraal…

de kale stam een dode twijg een verstoten zwarte vogel kijk en zie hoe het onvervalst mooi is de kale stam een dode twijg de verstoten zwarte vogel…