Alle inzendingen over levenslessen

Mijn vader schreef in mijn poëzie album "bijt altijd door een appel heen, ook al is het een zure". Mijn moeder kookte ze tot moes, met suiker en stukjes klokhuis, die je leerde slikken. In zoet kun je stikken, het zure maakt wrang, maar het leven is behapbaar en met appelmoes te verduren.…

Ergens is het misgegaan Ik weet nog steeds niet waar Was het blindheid Onderschatting Ontkenning van gevaar Opgefokt, stijf van de stress Verdoofd zonder gevoel Met woorden scherper dan een mes Kwetsend richting doel In pure boosheid afgeslacht Gegaan tot op het bot Volkomen zinloos ondoordacht Gegrepen naar de strot Ergens is het tij…

Ooit wilde ik een ander leven Zat niet zo lekker in mijn vel Wat ik wou kon zij niet geven Samen verder werd een hel Los van haar, gescheiden wegen Niets ging beter, voor geen tel Het viel zo vreselijk vies tegen Ik krepeerde dubbel snel Knetterdepri al die jaren Los geslagen al die tijd Met alle winden meegevaren Grote stukken weg of kwijt…

Als later toch mocht blijken Dat ik het allemaal verkeerd heb gedaan Zo achteraf bekeken Altijd tegendraads ben gegaan Dat waar niemand op gerekend had Toch ten uitvoer heb gebracht Vaak over glad ijs gegaan Veel dunner dan 1 nacht Bruggen bouwde en weer afbrak Waar niemand het mogelijk achtte Ongeduld omarmde, drammerig Nooit uitblonk in…

Sommige mensen Zijn de aandacht en de tijd Eenvoudig niet waard Stop je energie In wat jij graag ziet groeien In je levenstuin Geef aandacht aan dat Wat jou een goed gevoel geeft Mens, dier, zon en maan Reik naar de sterren Koester blije gedachten Laat de ballast gaan Tijd is te kostbaar Wees positief kieskeurig Elke…

Dromen zijn er altijd levenslessen in overvloed alleen dat gevoel diep van binnen dat is wat er toe doet.…

Geluk binnen handbereik sluit men met eigen ogen de rijkdom vaak af Gevoelsinhoud het goede sleutelwoord van interpretatie is verstaanshorizon Flinterdun de lijn tussen goed en slecht, is soms flinterdun is maar relatief Luisteren door te luisteren leer je meer levenslessen dan door te spreken…

kleine mensen in veel te grote schoenen weten nog lang niet van de hoed en de rand al denken zij de wereld aan te kunnen stevige levenslessen zullen ze ondergaan om tot daar te komen waar puzzelstukken vanzelf op hun plaats vallen tot dan zullen ze dobberen op golven van de zee niet wetend waar de wind ze brengen zal gaan ze vol goede…

Roerloos Ligt De tijgerin Haar hart Doorboord Met kogels Welpjes Zoekend naar Het eens Zo warme thuis Moedermelk Met de smaak Van bloed Levenslessen In wreedheid Achterblijven Hulpeloos Schreeuwend Niet begrijpend Maar dan Liefdevolle handen Strekken Zich uit En het kwetsbare En weerloze Vindt bescherming Nieuwe warmte…

Het onaantastbare aan te raken en te ervaren hoe je vingertoppen wegvloeien in lauwe hemelbanen van kloppingen en ruizelingen in en uit, in en uit zo los je jezelf op: smelt je in een plas en drenk het omringende met levenslessen van vrieskou en wolken verzadiging van minpunten vlei de aarde open wijd je openingen en wacht hoe de koude…

Ik schuifel in een lange rij naar onzichtbare loketten de arbeidsmarkt maakt wegen vrij om mijn zinnen te verzetten in polonaise kloppen wij beurtelings op dichte deuren gebukt gaan onder slavernij doet ons deerniswekkend treuren onze afstand tot processen waarin het geld de hoofdrol speelt is te groot voor levenslessen uit onbetaalbaar…

aan de oever zag ik haar staan ze keek niet niet naar mij ze keek naar het water verscholen achter het hoge riet het schip van gemoed maakte rimpels aan de oppervlakte ze keek onbewogen al die tijd ze kende geen zwakte onpeilbare diepte bleef ongekend onbekend ze keek op wachtte niet langer tevergeefs op spiegelglad…

diepst van zijn gedachten mij zijn handen ooit zou schenken toch voelde ik het bestaan dicht om mij heen ik was niet alleen in de mij toegenegen straling nooit is er het begrip om weer met dieren samen te kunnen praten of van vogels vliegen te leren met bomen te converseren en uit hun overleveringen de belangrijkste levenslessen…

Hoe hoog is hoog, hoe diep is diep; levenslessen uit een levendige omgeving: wat is, maakt geen tijd oud.…

Een blank papier, een rode roos en heel veel niet-gezegde woorden, de stapels van gedrukte tekst, de vluchtigheid van de beloften, wie heeft ze niet gezien, gevoeld, wie heeft niet al die levenslessen al moeten leren, graag of niet? Heel langzaam heelt nu mijn verdriet en kan ik weer om zoveel zingen.…

Onderweg ontmoete ik levenslessen die ik aanvaarde. Dank je wel, voor het juiste zicht. Door een grote kracht ben ik niet door alle omstandigheden gezwicht. Op afstand draag je me op vleugels om te leren vliegen als een vogel zo vrij. Ooit vliegen we samen zij aan zij. Dan wordt ik en jij een wij! Voor mijn engel!…

Laat ze gaan Het zijn maar eenvoudige insecten Ze volgden één voor één tot het hemeldak gevuld was met de kleuren van schoonheid en van vruchtbare levenslessen, tot zij kwam als slot, met een schedel op haar vleugels…

Wijzer geworden, door wederzijds leed en levenslessen, goede en slechte… Wonderbaarlijk hoe snel je het slechte vergeet. Eén enkele conclusie zweeft door je geest… zonder hem was je hier nu niet geweest want het heeft gewoon zo moeten zijn: allebei gelukkig door elkaars beste vrienden te zijn.…

Met scherp afgevuurde levenslessen. Het ziekenhuis blijft superieur.... Daar lig ik dan... Week in jullie handen.. Ik berust in overgave, Tot het schip aldaar zal stranden, bij het zien van jullie prijsopgave....…

Een pubergezicht Weerspiegeld in een ruit Geen coole blik “Jij maakt mij niets” Een kwetsbaar Jong meisje Open voor verbinding Zonder reserves Open voor Levenslessen te leren Ik schrok er van De filter ontbreekt Dertig jaar verder Geleerd te doseren Filters toe te passen Wat binnenkomt En toch opnieuw In de fout Opengesteld…

De wijn te jong, ik te oud dronk de levenslessen leeg zonder enig zelfbenul, de dag verdronk zich in de morgen, doorstak de kurk en vele harten het droes bleef hangen in de ziel elke zon opkomst blijft minuscuul de voorraad werd te gering om alle tegenslagen te bedekken van de relativering te proeven maar in onmin te verdrinken in…

de oude bomen die vele stormen hebben doorstaan getekend door de tijd tonen ze hun ware wezen en wat me steeds weer in hen raakt is het verleden waarmee ze zich zo indrukwekkend weten te omkleden en die ze zo mooi doorleefd heeft gemaakt daarom blijf ik zo af en toe even vol bewondering bij die oude bomen staan om hun levenslessen…

Nu ben ik bij de koele meren Zo diep, zo donker, zo des doods Geen veerman is er of een loods Toch weten zij mij te kalmeren Kwijt ben ik mijn valies met kleren Weg is mijn dochters laatste kreet Verslaafd aan opium door leed Kreeg ik mijn geld van hete heren Mijn ondergane levenslessen Mijn grote innerlijke strijd Met dood en leven…

ik dacht dat het een sprookje was alles in vrede en harmonie de dieren en de mensen pas later besefte ik pas dat ik het in een boekje las maar zo gaandeweg in het leven kwam ik ze toch weer tegen een prins, de boze heks koning leeuw en slim konijn ik denk dat het een sprookje is met vreemdsoortige figuren en bizarre avonturen alleen…

Lief leven leer me te kijken met mijn hart te voelen met mijn ziel om al je vreugde te beleven leer me je te begrijpen als je wreed bent, leer me je les, laat me ontwikkelen sluit mijn ogen voor kwaad dat neemt voor haat dat voedt open ze voor anderen laat me geven lief leven schenk me tomeloze energie leer me je loslaten…

Levenslessen zijn weer duur betaald, En weer geen certificaat behaald. Intuïtie heeft mij moeten leren Mij tegen list en bedrog te weren. Maar hoop had mij weer in haar macht En heeft zo weer mijn ziel verkracht. Eerlijkheid werd weer zo verpakt, Dat het met leugens werd beplakt. Zal ooit iets goeds nog zegevieren?…

falen heeft verdrongen En zonder dralen afgaat op zijn doel De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen Examenfeesten gaan gepaard met drank En overdaad kan leiden tot excessen Cum laude slagen vraagt geen levenslessen…

In andere tijden met meer levenslessen komen wij weer bij elkaar. Als vanouds zitten wij met elkaar te praten. Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht. Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht. Wat er ooit was is er weer. Een zegen of een vervloeking. Hoe ga ik mijn hart koel houden in onze nieuwe ontmoeting.…

naast me in het klaslokaal zit een oude man hij staart naar buiten hij kent het verhaal alle lessen zijn geleerd er waren leuke, saaie leerzame en moeizame niets was echt verkeerd dat zag hij nu wel in plotseling staat hij op “doe je best, dat is genoeg er is altijd weer een nieuw begin” die wijze woorden fluistert hij me toe…

De levenslessen die je hierdoor mee krijgt zullen je rijpen als volwaardig mens. Als buitenstaander zie ik je nu lijden, ik wil je helpen, dat is mijn wens. Zo is er in het echte en harde leven altijd wel iemand die aan je denkt. Die je raad wil geven op je levenspad, die je als vriend zijn hulp schenkt.…