Alle inzendingen over niet lineair

ik weet van het lot de meetbare tijd en de dood ik maak plooien in Chronos haal het lood uit zijn lineaire schoenen ik vind balans in tweestemmigheid ik vier mijn Kairosdagen…

Cyclisch denken is Alom wereldgebeurtenis Ons tijdsbesef is onterecht Lineair is niet de weg In zuidelijke landen Vandaag vier uur Komt morgen weer Dan haast je je niet meer Maar bij het meest essentiële Leven na de dood geaarzel Is dat nu lineair of cyclisch Of niets slechts enkel hoop Mogelijk is de natuur cyclisch Maar zielenleven…

De lineaire response van een EPID kan alleen worden aangetoond door het meten van de ratio van de EPID pixel waarde en de corresponderende dosis, gemeten met een ionisatiekamer als functie van veldgrootte en absorber dikte en niet door het aantal Monitor Eenheden of het dosistempo te variëren.…

vol hoop en dromen vertrok ik westwaarts om mezelf opnieuw uit te vinden mijn oorsprong te zoeken de dood voor te blijven en de nachtman die alles verduistert ik vond de onherhaalbaarheid de lineaire tijd de ontoereikendheid van woorden de ware aard van liefde en natuurlijk de dood en de nachtman…

stilte schreef schittering waar in diep duister een vlucht spelden viel zij lichtten op in vrije val bij het raken van ongeziene stralen het was geen verhaal maar een gebeuren dat intrigeerde en ons het toeval etaleerde nog beijlt dit licht lineaire banen zal zonder tussenkomt een speldenprik baren wil melker 08/06/2019…

Het leven lijkt een lineair verglijden maar slechts de vorm van het moment verkeert; er is een gaan en komen van getijden waarin de hartslag van het nu passeert.…

De gelijkbeneige driehoek van TV, man en vrouw tophoek 33 graden uit ooghoeken van 73.7 graad de basis vormend van de som der kijkcijfers der moderne weetkunde q.e.d, dus niet alleen het lineaire één op één van oogpunt naar beeld vice versa, bijvoorbeel als het zucht en kreunt uit roze lijven, lood- lijnen worteltrekkend, maar driedimensionaal…

ik zag de wereld in regendruppellicht boven de mist in een mêlee van grijs en donkerbuiig geen open hart of warmbloedig koesterend maar wel weer passend bij mijn nog lang niet verteerde smart waarin ik niet polair of extreem lineair in slijten ben maar wel stukje bij beetje aan het schuren en polijsten van de emoties en gevoelens…

achtergebleven tijd waar wonderen weigeren zich te vertonen langzaam trekt ontboezeming een lijn rechtstreeks naar het hart dat controversieel zich een eigen bestaan heeft toegeëigend, doch het globus gevoel wekt angst in het telkens avontuurlijk proces van ontstoorde ritme’s en verbogen geboden die nog nimmer iets van doen hadden met de lineaire…

commentaren, vrij van loon of gage, vormen op zichzelf een eigen rage Al moet ik zeggen dat uw dichtersgeest - ik zeg het luid, hardop, en niet bedeesd - soms blind is, maar ook af en toe très sage dat is te zeggen, tot de Moyen-Age Een dichter heeft respect voor oude talen van Sanskriet tot Assyrisch Babylonisch van Lineair…

als je toch een richting op moet, blijf dan evenwijdig aan mij op armlengte afstand of een iets te dichtbij ik zal wel lineair voortgaan onafgebroken regelmatig dagen vullen met bestaan binnen de lijnen kleuren grijs of zilver, zilvergrijs standaard HB zal voor kleurpotlood doorgaan het krast en vlekt morst koffie en tranen als de houten…

in de zonkern of in het fruit, een onzichtbare architectuur die pulseert als afstand in kubieke meters, de woonkamer, net na de ruzie tussen minnaars hun zwevende spijt buigt de tijd in een fractie van een glimlach… het kind rent de kamer binnen met een hond rond zijn voeten en de ruimte verdwijnt, samen met de valsheid van een lineair…

Immuunsystemen zijn niet lineair Nu ligt die man op de intensive care 't Wordt voor die halve zool un grand problème Neem Virusraarheidloogman Kill 'm Bengel Moet vier mille schade dokken aan Van Kant Maar die schenkt alles aan de WHO Voor 't grote covidvaccinatieplan Is er nog iets dat ons de Muurkrant biedt?…

Dat de ontdekking van Amerika Door Noorse Vikingen zou zijn gedaan Is arbitrair, als was het lineair A Doch 't was een zeevaarder uit Genua Zijn heil zocht hij in 't oude Lissabon Na acht jaar soebatten met Arragon Kreeg hij haar goedkeuring, zonder pardon En bonus, als bewijs van meesterschap 'Wij horen van de zoom der aarde psalmen…

, Hij is een Beul, een Concept, Circulair, Hij Confisqueert, Draait Door en Doodt, oh de Tijd, Hij Erodeert, Etaleert, Evalueert, Faciliteert, Finaliseert, Hij Groeit en Gloeit, Hij is de Hoogste, Hij Heeft geen, Holt, Hapert, Imponeert, Intimideert, hij is een Illusie, je hoort Hem niet Jammeren en Juichen, Knorren of Klokken, Hij Loopt uit, is Lineair…

Het gaat grotendeels aan haar voorbij Het vuurwerk, knallende champagnekurken Het feestgedruis, rumoer en cocktailjurken ‘t Komt allemaal op jachtschepen langszij Zij heeft alleen iets met het jaargetij En met tegen de eeuwigheid aan schurken Of soepel als een peuter op zijn hurken De tijdstroom zien met al zijn muiterij Zijn dokken, loodsen…

Die heeft net een prachtig associatief beeld afgeleverd en vertikt het om deze weer uiteen te laten vallen in lineaire woorden……Geef ’m eens ongelijk…. Binnenkort heb ik weer een vergadering… Ik lees de uitnodiging en ik schrik: ik zal opnieuw niet aan de strijd met mijn brein ontkomen. We gaan praten over ons beeld van een verenigd Europa.…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

Als ik op een dag een nachtcreme smeer En doe alsof ik dan ga slapen Wie weet dan nog hoe laat het is wanneer ik 's ochtends sta te gapen…

Ik herlaad maar weer eens en begin opnieuw te richten. Tijd voor het grove geschut, van schelden en tieren en dichten.…

D`r was een hele, hele tijd terug een boertje, met een kromme rug. Hij was niet meer zo jong van jaren en werd al wat dunnig in de haren. Aan weelde was hij niet gewend en `n spiegel had hij nooit gekend. Maar toen hij aan het spitten was toen vond hij zo`n mooi stukkie glas, `t zat onder het smeer en onder het zand hij nam het in zijn werkmanshand…

Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin Weer spatte het schuim over dijken en duin Weer raasde een vliegende storm over 't land Weer beukten de golven 't geteisterde strand Weer gingen gedachten gebeden naar zee Weer leefden er honderden duizenden mee Weer waren de machtigste schepen in nood Weer vochten de mannen op leven en dood Weer wachten…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Er zijn ochtenden waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt - niet boos, niet fel, maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen. Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen, behalve dat ik er ben. Ik leer dat herstel niet loopt, maar wiegt, golft, me soms neervlijt in een mellow mist waar series mij vasthouden…

Als ik diep wil schokken diep van binnen wil huilen het wil uitsnikken van verdriet dan zoek ik op YouTube naar orgel-improvisaties met samenzang niet ritmisch dan voel ik zo sterk er is niets veranderd en er zal niets veranderen ik troost me met het lef dat ik dat leven aan durf ook al vinden velen dat het wel met me meevalt…

Was het een kleine droom van de grote wereld of was het een grote droom van de kleine wereld? was het een warme stilte in een koud huis of was het een koude stilte in een warm huis? Was het een vooruitgang of was het een dwaling? was het een triomf of was het waanzin? was het hoogmoed of wa het ketterij? was het een zegen of een vloek? Was…

Wat is toch de reden, wat is toch de zin, de oorzaak van jouw abrupte stekeligheid? Als een blad aan de boom, in geval van jou, liever aan de roos ben jij van aangenaam lief tot zeer naar, stekelig geworden Doornig en bits, irritant vervelend. Onterecht boos Wanneer ga jij nou eens inzien dat leven niet sec leven is? Zonder verantwoord'lijkheid…

Samen met een musje koffie drinken. Spontaan, zomaar, zonder afspraak. Samen genieten van het toeval, dat niet toevallig is.…

Een oud verwassen shirt maar heel dierbaar ik trek het aan om in de tuin te werken In mijn herinnering ruik ik zijn geur en alles krijgt weer kleur Vijf maten te groot maar dat maakt niet uit even dat gevoel van zijn Dan gaat hij in de was en belandt in de kast tot hij totaal is versleten En dan wordt ook deze herinnering vergeten…

Ik ben niet altijd aardig ook niet altijd slecht ik ben een beetje ' tussenin' jazeker, dat ben ik echt. Als je verdient mijn vriend te zijn zul je altijd een oor vinden alsook een plekje in m'n hart. En al ben 'k niet altijd aardig evenmin niet altijd slecht ik zeg je de waarheid niet krom, maar puur en recht. En kun je daar niet…