inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.746):

vroegte

wij denken ons vrij, als
we dwalen door weer een
een uitnodiging te aanvaarden
om deze dag te boetseren
naar het model dat tot de avond leidt

met wat was in de handen
voelt de kilheid van de zwaartekracht
iets zachter aan, er is strijd in deze
achtergebleven tijd waar wonderen
weigeren zich te vertonen

langzaam trekt ontboezeming
een lijn rechtstreeks naar het hart
dat controversieel zich een eigen
bestaan heeft toegeëigend, doch
het globus gevoel wekt angst

in het telkens avontuurlijk
proces van ontstoorde ritme’s
en verbogen geboden die
nog nimmer iets van doen
hadden met de lineaire
mogelijkheden die tot
heden telkens werden
vermeden

Schrijver: elze, 8 april 2024


Geplaatst in de categorie: filosofie

3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 111

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
K.Bladzij
Datum:
10 april 2024
Ja, je schetst het goed: filosofische taal biedt voorzichtige doekjes voor het maatschappelijk bloeden. Die 'lijn rechtstreeks naar het hart' is gelukkig de grote uitzondering
tijdens gespreksgroepen. Het vers mag daarom best wat harder zijn, Elze.
Waar je tegen bent, daar moet je niet mee conformeren.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)