Alle inzendingen over ogen sluiten

Handen gevouwen volledig vertrouwen de wereld uit als ik mijn ogen sluit. Hemelse machten in gedachten zonden eruit als ik mijn ogen sluit. Vaderlijk gehoor ik die verloor biddend luid als ik mijn ogen sluit. Smekende vragen door U gedragen geen geluid als ik mijn ogen sluit.…

Als ik mijn ogen sluit is alles anders en zo mooi ik zie mijn jeugd voorbij komen waarin ik speelde in het hooi. Als ik mijn ogen sluit blijf ik in gedachten een kind dat nooit van oorlog heeft gehoord en overal rust en vrede vindt. Als ik mijn ogen sluit is het nooit echt duister dan open ik mijn oren en ik luister.…

Als je de ogen sluit, smelten woorden in de sneeuw en smoort een duistere vijver hun leeg geschreeuw. Als je de ogen sluit, wordt het ego gedoofd, wiegen witte rozen in de lentewind en stijgt een glimlach naar je hoofd.…

Pas wanneer ik mijn ogen sluit is alles over, is alles uit, voor ik echter zover ben wil ik dat je me herkent als mezelf! Want pas als ik mijn ogen sluit hoor ik niks meer geen geluid zal dan over mijn lippen komen net zomin, als ik je aan kan horen maar tot dan: pas als ik mijn ogen sluit is alles over, is alles uit!…

Als je de ogen sluit, weken woorden in de sneeuw. Een duistere vijver smoort hun leeg geschreeuw. Als je de ogen sluit, wordt het ego gedoofd. Witte rozen wiegen in de wind. Er stijgt een glimlach naar je hoofd. Als je de ogen sluit beademt je buik het warme ei en verdwijnt het ‘gemier’ in een zachte gloed van een avond in mei.…

slapende ogen sluiten alles vergetend gister vandaag al af alleen in de nacht wachtend op de morgen terwijl slapende ogen sluiten droom ik mijn morgen die vandaag gister voor altijd al was…

Ik kan mijn ogen sluiten en niet meer zien. Ik kan zelfs mijn ogen openen en niet meer zien. Het doet geen pijn. Ik kan heel goed niets denken en niets hebben en niets vragen en niets zijn. ------------------------------- uit: 'De gedichten', 1998.…

We kunnen onze ogen sluiten voor iets wat men niet wil zien. Maar ons hart blijft altijdt open voor de pijn die we niet willen voelen.…

echt Eens over de sawa's dwalen Want als ik daarna mijn ogen sluit, zie ik beelden Beelden met geluid…

daar groei jij uit het licht je blik je handen je kleuren wit uit wit je ogen sluiten geen ogen sluiten geen ogen in je handen geven geen handen geven geen handen af handen af ogen in daar groei jij uit het licht ------------------------------------------- uit: 'niet beginnend bij het hoofd', 2006.…

Bedolven door geluid Is het in stilte dat ik mijn ogen sluit Nu kan ik je ook niet horen Waar zijn mijn oren…

het zijn juist die kleine intieme dingen die ik zie in dat simpele gebaar mijn ogen sluiten voor heel even maar…

als ik in je ogen kijk adem ik donkere lucht als ik mijn ogen sluit glijd ik weg in de nacht…

Als ik mijn ogen sluit, Zie ik niets dan 'n duister beeld, Waar ik voorheen Steeds jou zag, zo lief, zo schoon. Maar vannacht in mijn droom, Kwam jij weer, Alsof je nooit was weggeweest, Nog even lief en schoon. Maar ook als ik nu mijn ogen sluit, Blijft je beeld verborgen In het duister, geen glimp van jou, Hoop zo komt weer gauw.…

waar ik welbewust mijn ogen sluiten zal weten jij en ik eindigt het samen zijn in het hier en nu het gelijktijdig weten wat jou en mij blijft is het eindeloze boek vol altijddurende verhalen dat jouw eeuwigheid opent in wederkerig samen zijn ieder aan de eigen oever van de overkanten tijd zal het blijven inspireren wat wij elkaar…

Uitgerold doek, dekt het zicht waaronder ik mijn ogen sluit Dan zachtjes mijmer ik, "Bij oma in oranje licht"…

Vraag me wie ik ben en ik zal kijken naar je ogen in het moment dat ik niet meer verdwijn in de leegte die zo weinig vraagt en iedereen zijn ogen sluit en ik blind weet waarom ik mijn ogen niet meer vervloek…

je zwerft al jaren door mijn hoofd maar waar ben je werkelijk zo dicht bij van binnen zo ver weg waar dan ook als ik mijn ogen sluit zie ik de jouwe…

Ik zie jouw beeltenis Telkens ik mijn ogen sluit Omarm de rust die er dan is En hoor de stiltes in je stem Elke nacht opnieuw…

Als zij haar ogen sluit hoort zij de zachte klop maar weet van geen pas geen fiat geen poort Hier entert iemand die niet om welkom vraagt en vrij van zin en ding ook buiten binnen staat De djinn die ontastbaar door haar nachten slentert en haar liefde dumpt in een cirkel zonder center Uit dood keert zij weer naar stad, huis, lijf…

De schoot van de stilte uur van de nachtwake vertrouwd raken met duister gehuld in het niets als wij de oren en ogen sluiten mijn dagen in het klooster 1…

Als ik mijn ogen sluit, kijk ik de toekomst in Kinderen die opgroeien, mensen die ouder worden Als ik mijn ogen open, stromen mijn emoties Vreugde, pijn, geluk maar ook verdriet Als ik mijn armen open, sluit ik ze Om geliefden vast te nemen, een knuffel te delen Als ik mijn handen uitsteek, draai ik me Om dierbaren een hand te schudden…

Als ik mijn ogen sluit zie ik weer je gezicht en ik denk aan de dingen die we zeiden. Als je weer hier bij me bent neem ik zacht je hand en zal ik je door onze droomwereld leiden.…

als jij moet gaan waar dromen vervagen verlaat dit bestaan naar eeuwigheid toe laat jouw ziel onze harten bewaren het beeld van jouwzelf raakt ons verdriet tot waar de nacht het verleden huilt de toekomst heel zacht jouw ogen sluit…

vertel me toch hoe ik mijn ogen sluit, mijn ogen sluiten mag bij avond, bij het duisteren, op elke nieuwe dag omdat ik u zo voor me zie als mijn verleden vader. Vader! Op je allerlaatste bed - de witte hyacinten bloeiden - vroeg je mij waarom ik uit betraande wimpers keek naar vroege en vreemde verten.…

roerloos liggen in het gras willen dat het anders was staren in het schemerlicht wachten op je aangezicht blijven liggen in het gras weten dat het niet zo was ogen sluiten voor de nacht het is later dan ik dacht…

roerloos liggen in het gras willen dat het anders was staren in het schemerlicht denken aan je gezicht blijven liggen in het gras weten dat het niet zo was ogen sluiten voor de nacht het is later dan ik dacht…

Tot de ogen sluiten. Een kunst die stervenden alleen beheersen en nooit te laat.…

het was niet dat het leven dat jij leefde onbelangrijk was integendeel toch namen jouw moordenaars het recht in eigen hand waanden zij zich God door te bepalen dat jij voorgoed je ogen sluiten moest…

een vleugje boerenjasmijn kan je daar een gedichtje over schrijven vroeg ze mij de geur bij benadering in mooie woorden vatten of blijft 't een cliché ach het maakt niet uit als ik mijn ogen sluit ruik ik boerenjasmijn…