Alle inzendingen over opstaan en weer verd

Perdu van mijn gazelle gevallen Hoewel volgens de regels van 't spel opgepompt bleken de stemranden te hard voor m’n villanella zodat de bloedbaan ontframede Hoogtijd met de stoplappen op rood mijn zwengel klem in de krimpkous tussen spatbord en spaaknippel voor de schwalbe ventiel verlenger Even in blazen en ja de goesting floot weer…

als god de god is van weleer en meer nog van de tijd die komt dan lijdt geen twijfel dat - verd...! - hij ook mijn god is en nog meer mijn schepper van weleer…

Maar ik weet nu: rust is geen zwakte, en vallen is niet het einde, zolang je blijft willen opstaan. Ik ben Ricardo — geen diagnose, geen dossier. Ik ben 33, ik adem weer, ik leef.…

Mocht ik morgen toch weer opstaan, zal ik weer naar mijn toekomst gaan gissen. Als ik in mijn slaap dood ga, dan heb ik in ieder geval mijn gevoelens geuit, Mocht ik morgen toch weer opstaan, is dat wellicht een wijs besluit...…

De normen van fatsoen zou een schoolvak moeten wezen, geschreven op papier en steeds maar weer herlezen... Je gaat de waarde er van zien in heel je verd're leven normen van fatsoen, gebruik ze, in je korte mensenleven...…

Vallen en weer opstaan, Huilen en direct een lach, Ruzie maken en weer spelen, Vrolijk opstaan elke dag.. Rugtas op en weer naar school toe, Lekker rennen op het plein, dan weer werken en veel lachen, je lijkt zo groot, maar bent zo klein..…

Het was weer van dat! Gisteren had de grond me weer nodig. Zonder stroom gevallen. Batterij leeggezogen. Wat er gebeurde wist ik achteraf, mijn handen had ik stuk geslagen. De elektriciteit die mijn grijze massa nodig had was in kortsluiting. Overbelast en zekering uitgesprongen.…

Alsof hij niet meer hoog staat aangeschreven Werd dit jaar onze Driekdag afgelast Men vond dat zo'n feest niet bij pinkster past Ik ben terneergeslagen thuisgebleven Als troost dronk ik op Driek een Vinho Verde En hoorde plots zijn stem, hij bromde: merde!…

, opstaan, opstaan…

Ik ben me van mijn eigen dood "het Lazarus" geschrokken Ik kon weer opstaan en ben vertrokken!…

Movila Verde, honderd klokken bonzen. Daar luisterde, diep in gebed verzonken, een misdienaar naar hoe die klokken klonken. Het trof hem diep, vooral die éne bronzen.... “Waar is mijn GSM”, vroeg hij bebloed, “ik heb wel dertig kilo bel-tegoed.“…

Waarom opstaan waarom steeds weer doorgaan? Omdat er altijd iets is altijd meer dan niets is als alles is verloren een nieuwe kans wordt geboren daarom wil ik opstaan. Omdat er altijd meer is altijd weer een keer is dat de lach het wint van de traan daarom wil ik doorgaan.…

Haast tien jaar her dat jij, Driek, ons verliet Je verzen blijven onverwoestbaar goed Incluis hun fijne vinho verde-gloed En ook je beeld verdween níét in het niet: Met lach en kloeke baard en vlinderdas Staar jij naar ‘t mooiste meisje van de klas…

Elke morgen klinkt: steeds vallen en weer opstaan, voortgaan aan Gods hand.…

opstaan Als ik lach of dans of zing Je voelt het in je lichaam Het stroomt door alle bloed Je kunt je niet verstoppen Voor wat liefde met je doet)…

Ergo vivat Curaçao Haïti Cabo Verde et vivat Honshu, Hokkaido vivat Indonesia Ceterum censeo Italiam necnon Graeciam delendam esse!…

Opstaan, tegen de verdrukking. Opstaan, voor de weerlozen. Opstaan, gezamenlijk met anderen. Opstaan, voor vrede, voor vrijheid, voor rechtvaardigheid, voor mooie idealen. Opstaan, voor elkaar. Maar niet iedereen kan meer opstaan. Velen zijn opgestaan en dan gevallen.…

De golven van Cape Verde spelen badminton met zilveren vissen. De golven zijn ferm, de vissen spartelen van genot onder de slagen van hun rackets. Er staat veel op het spel: de zon is een bokaal op de bodem van de baai. De golven storten zich onvermoeibaar in de strijd, de vissen kreunen.…

Samen vallen en weer opstaan. Dat is wat ik het liefste doe.…

Ik zit dan wat te gapen en rek mij ook nog uit terwijl ik liever liggen blijf en mijn ogen maar weer sluit. Me nog eens lekker instop en nog eens driftig gaap en dan weer even wegzeil in een diepe slaap.…

Niet te branden uit het bed, het is zo donker, hoor ik gekreund nog maar net! Niet te porren op te staan, doe dan ook geen lampjes aan! Ik kijk eens rond en besluit dan snel, die dag begint ook zonder ons wel nestel me gezapig wederom in het nog warme bed! Hoe heerlijk is nestelen?…

De trein gaat ras voorbij met schrille kreet, Verstoort geenszins de wijde, diepe rust, Ik denk aan hen, die ginds in lief en leed, De vrede dreven, al dan niet bewust. Zie hier wellicht het allerzoetst behagen, Dat ooit het voorrecht van een mens kan zijn, De blijde vrede na de boze plagen, Het welig tieren van het mijn en dijn.…

zet dit, mijn wijnglas water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het opgehelderd water opnieuw het glas niet ziet en door…

om het zuidland te ontdekken terra incognita - zijn naam Alvise da Cadamoso naar Gambia en Senegal tot hij in 1457 bij toeval de archipel ontdekte die wij, gelijk de kaap in Dakar, nu Cabo Verde noemen: de groene kaap rondom door azuurblauwe haaien belaagd…

Opstaan, ontbijten, lijfbehoefte doen, werken en weer naar bed gaan: 't kleine daagse doen: grootste zegening voor het leven.…

wat kan alles toch snel veranderen in een week, een dag, een minuut, een seconde het blijft verwonderen hoe wat lijkt, dat is, kan bedonderen als zon als regen als weer het verschil uitbundig vrolijk oorverdovend stil schijn bedriegt de leugen die liegt vallen en opstaan opstaan en weer vallen laten gaan en blijven staan als de zon…

Opstaan, slapen gaan en hiertussen beminnen in kortere of langere zinnen. Opstaan, slapen gaan en hiertussen bemerken, dat werken door moet gaan. Opstaan, slapen gaan en hiertussen zingen, met schoonheid omringen. Opstaan, slapen gaan en hiertussen leven, jezelf geven gelukkig zijn.…

Uit de hemel vallen druppels Als woorden in een moeizaam gesprek Grijs-grauw is de stemming Als ik opsta uit mijn bed Waar is de liefde Die me vervulde in de dagen van de zon Waarheen is zij vervlogen Wie plaatste deze bitterheid er voor terug...…

ik had de wekker verkeerd ingesteld Ga weer naar bed, lichtelijk overstuur. Om zeven uur ben ik echt uitgeteld.…

terwijl ik opsta, elke morgen om zes uur, hamert de specht al.…