Alle inzendingen over psychologie van de eigen warme grond

In de werelden der psychologie en psychiatrie zijn ze aan het afbouwen.…

. ----------------------------------------------- Hoogleraar Sociale Psychologie Diederik Stapel is betrapt op het vervalsen van zijn eigen publicaties.…

Ik geloof niet in psychologie. Ik geloof in goede zetten.…

Ik ben hondsmoe en de spullen zat ik werk als een paard met mijn eigen paard met mijn eigen lijf en leden: vooral m'n handen en bovenal vindingrijkheid in het tillen, sjouwen en ordenen van mijn volkstuinspullen en de tuin zelf want het zijn m'n eigen spullen, mijn eigen volkstuin 'Casa Giulia' uit een ver en kort verleden; gekocht 2008…

geluid, waarmee men iemand roept uit de tijd der Ptolemeeën. ik mijd de niet dicht opeenstaande bomen -op korte afstand, in de nabijheid zijn ze in tweeën gesplitst- naar beneden stappend doe ik afstand van een kabel of touw zonder priesterlijke zegening, voor de gek gehouden in een zachte zuidwestenwind…

weet t zeker t ligt niet aan jou je weet dat ik nog van je hou heel lang waren we n paar maar we zijn nu uit elkaar, wil je niet terug, dat is voorbij maar die problemen, dat hoeft niet voor mij voelde alleen nog genegenheid maar dat is nu verleden tijd laat je maar beinvloeden door iedereen maar gelukkig was je maar EEN... denk nog ns na…

Voor we weer buiten Gaan spelen, je zoontje En ik, roep je ons bij je, We moeten even een kijkje Komen nemen, naar iets Bijzonders, iets speciaals, Je ogen glimmen En wij weten niet Wat je ons wilt laten zien - Je neemt ons mee naar een Kamertje ergens achter In je kleine huis, En daar staat een houten kist, Gewoon een plankenhouten…

Als je jezelf hebt, ben je nooit alleen.…

Wat een brede interesse Voor de medemens En jouw wil Beslist De psychologie te begrijpen Want duizenden Zijn je voorgegaan Dezelfde colleges En Soms denk je Misschien Ik ben speciaal Maar luister Luister goed De vragende Beslist .…

stichtend werken, feit dacht ik Me wagen aan smaad of felle eerroof, ben beter opgevoed Eerste sessie psychologie geeft duidelijk aan uitdagend gedrag te negeren.…

Dit keer een thema van antieke Grieken Tragiek van menselijke ondergang De scoringsdrift was louter geldingsdrang Hij maakte losse-polsjestatistieken Een trap naar zijn ‘verdachte’ wetenschap en van de trap viel Diederikje Dap…

Ik leg mijn hand Op je, steen, En zie in jouw lijnen Mijn naam staan…

die paarse kleur de aarde in geur je ziet hem bijna niet de parasiet wat een prachtschubwortel mooie plant zeldzaam in Nederland je moet er wel oog voor hebben anders loop je er zomaar voorbij…

passeer als een kind de brug schiet voorbij vanuit het raam kijkt hij op een snelweg een cirkel het oogst vanuit grafen dubbel eind in linnen vocht stijgt omlaag potgrond op een doelloos schip brug na brug het fundament schudt je wakker zo zie je maar je ziet maar…

Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open. Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond. Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten. In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer. Eenmaal was er een vrouw. Ze kon er niet tegen. Ik zag haar niet vertrekken.…

Er is een plek waar de grond niet draagt, waar elke beweging dieper maakt wat al niet meer vast was. Iemand stond daar ooit. Niet roepend. Niet zwaaiend. Alleen langzaam lager aan de horizon. Ik kende de diepte van die ogen, hoe gevoelens konden zinken tot op de bodem van zichzelf.…

Misschien zoiets als de Rorschachtest die gebruikt wordt in de psychologie? Wat jij in die vlekken van de Rorschachtest ziet zou mogelijk iets over jezelf vertellen.…

Ik leef gewoon volgens mijn eigen leven. Geef goed advies, een eigen mening. Dat zand wit moet blijven, naar mijn mening. Dat water water is, zoet en zout, goed of oud. Gras zal bij mij groen zijn, onthoud. Het kalf zal geen koe zijn of vrouw. Zo ben ik niet met mezelf getrouwd. Als ik een halve wereld vertel waarom ik van hem hou.…

ik discussieer en ben met mezelf in conclaaf ben ik voer voor wetenschappers en psychologie? maar nu neem ik mijn besluit om op te lossen het gekrioel om mijn gevoelens naar boven te graven en voor altijd los te laten, mijn fobie!…

Juist op de plek waar de continuïteit met dieren elke geloofwaardigheid verliest, begint in romans diepte te ontstaan in de psychologie van personages. In die diepte resoneren onze gevoelens als lezer. Daarom lezen we.…

Hoe ik me voel, Vraag je Maar de woorden Vind ik niet - Teken dan hoe Je je voelt, Zeg je - ik Pak een stift En teken op Jouw tekenvel Een met gaas Omgeven cel Met daarbuiten In V-vorm ontelbaar Vele meeuwen die Voor mij de vrijheid Verbeelden - jij Denkt buiten de box En uit mijn cel teken jij Een getraliede winkelkar…

Het is warm. Echt warm. De hemel straalt, en laat ons einders verder leven. Vrij.. Vrij om grond en lucht te proeven. Vrij om leven pril te zien ontstaan, te gaan met wind en ziel.. Te zien hoe vlinders vliegen, waar voor hier geen bom nog viel. - Het is warm. Zo warm, van binnen. Waar geen kogels gingen.…

Het plenst buiten, koude tranen vermengen zich op mijn gezicht met de warme die van binnenuit stromen naar benee, qua gewicht Van mezelf. ‘t Giet, onophoudelijk er komt geen einde aan, net als de tranen, ik laat ze dan maar gaan immers kun je verdriet gewoon toelaten ‘ t komt vanzelf goed!…

K on ‘k maar drie meter in de hoogte springen S pring ’s in the air: zo’n vogelvrij gevoel! T raag, niet te snel, de zwaartekracht bedwingen A mper ten prooi aan Gravitatie ‘s Pull O mhoog, omhoog, en even blijven hangen P al naast een eekhoorn die ik een nootje geef S traks zorgt de pure kracht van mijn verlangen P op-pop dat ik als een kurk…

De psychologie van de mens Is als het er enigszins Op aan komt terug te brengen Tot zo maar een constatering - In de openbare ruimte wil De mens graag iets eigens Geven aan het plekje dat Hij dagelijks gebruikt - Dus neemt hij vaakt dezelfde Bus, dezelfde trein, en daarin Als het even kan dezelfde Bank, dezelfde stoel in Hetzelfde…

Ik heb 't zó warm, ik doe m'n vest maar uit (om 't in één vloeiende beweging weer aan te trekken). Ik had 't zó druk vandaag!…

een hete kruik een stomend bad zo warm op ieder uur een zoete grog een potje thee hoe heilzaam de natuur zo aangenaam krachtdadig saam het water en het vuur…

Warm werd mijn hart voor de laatste keer. Pijn in mijn hart, waarom doe je dit weer. Weg liep jij, je verdween bij de ondergaande zon. Tot op mijn sterfbed blijf jij het meisje dat niet uit mijn hart verdwijnen kon.…

warm hart dat ik jou toedraag met zachte hand zou ik het dapper scheiden bevrijden van mijn statisch lijf ontknopen zou ik de verkrampte lijnen, de bron ontdoen van dichtgeslibd genoegzaam zijn je vragen het als onbegonnen maar wel gemeend tot in het aller-zuiverste te raken zonder pijn…

Als je ooit weg van mij wilt gaan Zal mijn dichtwerk dan stil blijven staan Wat kon ik anders Toen Jij in mijn leven kwam Het voelde warm en ook heel aangenaam Eerst dacht ik dat mijn onschuld weg was Nu weet ik dat geluk mijn hart genas want toen vond jij mij met jou voel ik me vrij en dat voelt warm en ook heel aangenaam ik ben die…