Alle inzendingen over schurk

De oorlog, klein of groot, laat ons geen vlucht, want zelfs tot in het lieflijkste gehucht volgt in de spiegel ons de schurk, de echte.…

boomkruinen schurken tegen lichtblauwe wolken zomer in aantocht…

de kok mocht tijdens mijn afwezigheid mijn paard berijden maar (de schurk) bedonderde mij want hij deed dat met een korte ei…

De uitdrukking 'gewetenloze schurken' is geen pleonasme, want er bestaan ook gewetenloze goede mensen, liefhebbende moeders bijvoorbeeld.…

Minder verfoeilijk is de schurk in lage doen dan wie schurkachtigheid verbergen achter hoge rang en schone schijn. Met redepronk te schitteren valt hun niet zo moeilijk als eerlijk mens te zijn.…

Om schurken uit te kunnen schakelen Komt de politie met het stroomstootwapen Daarmee ligt iemand kort op apegapen Maar zonder hem erg toe te takelen Ze gaan de boef dus elektrocuteren Om hem dan pas daarna te isoleren…

Een man rochelt De voorbije nacht Goudgeel en glimmend Het zuigende asfalt Dynamo’s Schurken langs banden In haar geen wrijving Na jaren moed vergaren In haar nopjes, Miss Liberty…

Laatst had ik zomaar Bagdad aan de lijn Om mijn beschaafde afkeer uit te spreken Omdat men met de strop zich wilde wreken Op de gehate schurk Saddam Hoessein. Maar voor iemand mijn boodschap had ontvangen Had men ginds in Irak al opgehangen.…

Die lui van IS dat zijn de grootste schurken Voor Erdogan zijn ’t Koerden die hem kwellen ’t Is duidelijk wie kreunen door de dreunen: Gewone mensen die het hardste steunen…

Hij stapte zwaaiend in de Air Force One Om het vervolgens stiekem te verlaten Dat had bijna geen mens daar in de gaten Zo fopte hij de schurken van Iran Geslaagde operatie tot op heden Helaas is de patiënt niet overleden…

Er zijn nog zo veel schurken in het heden.…

De schurken zijn te rijk, te slim, te snel. De regels van 't systeem te bureaucratisch." De diender zucht, door al het leed, verbolgen: "De politiek? Ook díe kan ik niet volgen."…

Ik ken een land waar kruimeldieven een driedelige injectie krijgen of een stoel diezelfde natie waar het recht wordt verkracht en verdampt is in staat de grootste schurk te benoemen in adoratie met een grote smoel in het hoogste ambt…

Ik draag nu al sinds vrijdag een giletje En een rode halsdoek op een felgeel hemd Een pluizig sjekkie in de mond geklemd En ik schiet sneller dan m'n silhouetje Nu nog een sprekend rijdier confisqueren Dan kan ik schurken stevig Morris leren…

Weer schijnt het Jesus Gil y Gil te lukken Dat hij in Spanje aan de cel ontsnapt, Want van de schurk, arglistig en doortrapt, Verdwenen plotsklaps alle rechtbankstukken. En toch is die verdwijning niet bijzonder: In Jesus' naam gebeurt zo vaak een wonder.…

onder een lekkend zeil tussen flessen en kruimels brood warmt hij zijn lijf aan een boek van Jorge Amado over sluwe schurken en frivole vrouwen in een zondige stad danst hij net als zij op ‘n duistere rand van leven en dood…

Gelukkig zijn er DNA-profielen Waarmee de schurk alsnog wordt opgespoord. Hoewel, wanneer het speurwerk is verricht, De dader steevast op het kerkhof ligt.…

Rasechte schurken waren P.C. Coen, Van Heutsz, Columbus, Hein enz.: goed verkeerd! Geweld, repressie moeten afgeleerd. Van nu af wil de mens het beter doen. En zie, daar is de nieuwe “held”. Bezield gaat hij tekeer: ons erfgoed wordt vernield –…

Te Krimpen aan den IJssel en te Urk Ging men verhit op jacht naar zondebokken Men reed wat journalisten van de sokken Men spuugde, trapte, zonk en werd een schurk De dominee gaf modder als Spuit Elf Sprak luid: ‘Heb lief uw naaste als uzelf!’…

Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed, Verkleed als ferme jongens, stoere knapen, Naar schurken die ons landje wilden kapen, Passé, maar het gevoel weet ik nog goed. Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur: “Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…

Wij kreunen tegen hekken om het wrakhouten bestaan op de vermolmde plekken is het leven ons ontgaan wij schurken onze lijven tegen geschaafde knoesten in sex de tijd verdrijven voor het voorgoed verroesten wil ons gekerfd bewaren in de ringen van een boom opdat wij nooit verjaren als gelittekend icoon.…

Ooit was jij mijn winterdroom ik kon mijn koude voeten warmen in de holte van jouw knieën heerlijk tegen je aan schurken samen aan de erwtensoep chocomelk met slagroom jouw warmte in ons hemelbed liet me blozen maar ja, nu zo zonder jou trek ik maar mijn bedsokjes aan kruip ik onder een extra winters dekbed van een wolliger schaap…

wolken dalen neer in helder water plengen rimpels over vlakte schurken aan tegen randen aan verte, nauwelijks zichtbaar regen versteent, stuit op blindheid van muren. Ik vroeg het raam om vergezichten tussen lamento en bittergaar er is geen ontwaken geen opstaan, geen vlucht uit de dodengalerij op de rug van roemloze slaap…

Ik schurk tegen de einder aan, risico-bewust over de rand te kunnen vallen. En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen. Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing. Met de horizon ver onder mij...…

moeder geworden kort geknipt en kaal geschoren geniet lucht in groene wei teken steken in donzig kale vacht mekkerend schurken verjaagd jeuk ontspant zo kaal en zuigend herkent het lam zijn kale moe maar net zo kaal geschoren had ik mijn moeder nooit herkend dus is een lam intelligent…

Als ik me schurk tegen de verwarming?…

mag ik korrelen in jouw woestijn in het zand van hitte alle dagen onvervreemdbaar bij je zijn nachten met je delen in de uitstraling van pijn om het niet bij je kunnen zijn samen schurken tegen rotsen waar we botsten dat maakte onze korrels voelbaar fijn mag ik als los zand nog door je handen glijden jouw sahara zal mijn gobi…

Wij zijn allen beruchte schurken; geloof geen van ons.…

hebt gij van mij gezegd Dat nooit een groter schurk, dan ik ben, is geboren? Wie, ik? hervat de Boer: dat klinkt mij vreemd in de oren. Neen Schoutlief! neen, men heeft jou leugens aangebracht: 'k Heb 't nooit gezeid, maar 'k heb 't wel duizendmaal gedacht. 1794…

Laat me mijn ziel schurken, genadig tegen jouw robuuste rug en vertel me van de zwaluwen terwijl ik deze dag bezweer…