Alle inzendingen over status

Slechts een deel van jou ben ik; en jij, je bent alles van mij. In de aanraking van jouw lippen vond ik je; aarzelend eerst, daarna feller. Verlangen inferno, maar niets quid pro quo.…

Chronisch zieken met een lage sociaal-economische status zijn ernstiger ziek dan chronisch zieken met een hoge sociaal-economische status. Los daarvan gaan chronisch zieken met een lage sociaal-economische status ook nog sneller achteruit in mobiliteit.…

Tot in de kleinste details uitvergroot blijft mijn status in mist gehuld. Het licht ontnomen aan het verloren evenwicht trekt klinische conclusies uit het lood. Hoe waar is uw bedenkelijk gezicht: voortleven zal ik, ook al ga ik dood.…

Tegen muren springt mijn diepste ik en voelt mijn brein de kou van onbegrip in holle ruimte van het verre wezen mijn handen klampen aan wanden van ijs geen houvast voor mijn voeten slechts daar beneden vind ik het paradijs.…

We hebben onze status. We hebben immers een HBO opleidingsniveau. Ha, ha, ha! De huismoeders, de eenvoudige kolenboer komt bij ons niet in het ziekenhuis werken! We hebben onze trots. Want wij verpleegkundigen, bankmensen hebben een HBO opleidingsniveau. We zijn een kaste en we houden elkaar de handen boven het hoofd.…

Ik val stil bij de stilte van een vanzelfsprekendheid die mij bekruipt, een bindmiddel van angst die binnensluipt, dat deze status quo blijvend is, ook bij de gedachte, dat meer mensen niet worden gehoord Dat maakt mij - vanuit mijn tijdelijke ongemak – solidair met iedereen die niet openlijk vrij kan of spreken mag.…

Wie nooit zijn tong uit- steekt naar zijn Dichterstatus, retourneert kritiek: die betreft altijd de ander. Die heeft kritiek op zijn Ziel geuit.…

Door de registratie van homeopathische middelen als medicijn verwatert de status van reguliere geneesmiddelen.…

De status van de managementconsultant en de daaraan gerelateerde tarieven zijn gebaseerd op een mythe van professionaliteit.…

ik waardeer de ledige cirkels gebouwd op wrokkige grond waar polderkoppen zingen in ‘t dagelijks lommeren dat is de ‘status vitae’ en steeds vitaler de weerklanken Freudiaans ‘as fuck’ moordend en plunderend zonder pijn in ‘t hart ‘my name is nobody’ als ‘t wilde dier dat heur haar verloor onbekend met platonisch geluk maar bezeten door…

Toe maar doe maar geef maar weg het kan van mij niet genoeg zijn overdaad schaadt toe maar doe maar geef maar weg maar blijf wel op je eigen terrein want roven van een ander is niet fijn toe maar doe maar geef maar weg inclusief je status quo van het moment het niets en niemand ontziende serpent…

Een jaar van afscheid en van rouw Een jaar van hitte en van kou Van afstand en van eenzaamheid De mensen raakten zoveel kwijt Een baan, bedrijf of gezondheid Het virus kent geen barmhartigheid Te lang geen knuffels en geen zoen Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen De intensive care ligt alweer vol Een zwart scenario protocol…

het is zo simpel vanaf de geboorte zijn wij sterveling de strijd om macht geld en status is niets meer dan doodsgerochel en ik, ik geniet ik pluk de dag ik in de tijd…

Hele nacht wakker Waar was je gaan slapen Je berichtje die middag Dat we niet meer samen aten Zag dan in je status Jij had mij verlaten…

Geld, status en macht, dat is wat ‘hen’ bracht tot het ‘Von Münchhausen beleid.…

Een meisje van een jaar of 20, liggend op de sofa van haar dromen, dinsdagmiddag om een uur of drie. Het gerinkel van een bel, mannen op zoek naar Le Courbusier, Rem Koolhaas, Van den Broek & Bakema. Over welke namen hebben we het hier? Kunnen in een ruimte werelden zo verschillen dat er sprake is van opruiming of ruimtegebrek? Ruim…

De koning kwam Aboutaleb verblijden Omdat hij zich als voorbeeld heeft gedragen Waar and're Marokkanen niet in slagen Hij heeft zich zo dus prettig onderscheiden Dat hij een Marokkaan is kon ik weten Maar toch was ik het helemaal vergeten…

wijken van achterstand door voetveegvolk bemand langs hun verveloze deuren ontsnappen vreemde geuren in land van hoop geboren vluchtend vogelvrij verloren zonder pardon gelegitimeerd statenloos uitgeprocedeerd…

ik kruiste zaden wist bloemen te laten baden in een weelde van kleur heb ze niet geschapen maar wel begrepen in gaan voor bestaan zij kiemden leven samen beliepen we andere wegen in groei heb hun geheimen ontsluierd talenten in status nascendi naar voren gebracht bloeien nu al de pracht die zij pas na vele levens ooit zouden hebben…

De run op afkickcentra is plots groot Sinds Amy met haar leven moest betalen Zo trekt ze indirect nog volle zalen En wie kent niet die spreuk van dood en brood? Een dode rockster propageert ontwenning Hoe schrijnend is die bittere erkenning…

Als ik de balans opmaak van mijn werkzaam leven, status, inkomen, indruk, invloed, macht dan ben ik heel erg beïnvloed geweest door 'Toen was geluk nog heel gewoon" door Jaap Kooiman uit de Oranjeboomstraat in Rotterdam-Zuid met zijn eindeloze promoties en die eeuwig toegezegde bontjas voor zijn vrouw Ik reken maar eens af met 'Toen'…

't Is wennen in de nieuwe status quo Ik cogito en sum mijn existentie We leven in een andere dimensie Geïsoleerd van vrienden om mij heen Maar allerminst contactgestoord, o neen, De paden op, gepaard de lanen in En stiekem ongezien de struiken in Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…

'Hoe sta ik er nu voor, dok, leeft u nog?' "Kom bij u, heb geduld, de interpunctie van 't radiologisch pathogeen proces der lymfocyten in een biopt fles was tijdelijk out of order in hun functie maar xal u antwoorden, xoekt voor u uit..." Intussen groeit, nog tijdens 't belconsult aldoor mijn quaal met groeiend ongeduld maar ook doks…

hoeveel slippertjes kan mijn status verdragen die halfslachtigheid.. zoveel beloften utopistische feesten gewetenloosheid.…

ze pikken allemaal een graantje mee en oogsten maken brood wel om te breken niet om te delen nee iedere homp verheft hun status ze groeien boven alle gewassen uit…

Ik probeer mij een voorstelling te maken van mijn nieuwe status en zonodig diepgewortelde negatieve oordelen uit de weg te ruimen. ‘Ik word ambtenaar en dat is heerlijk want nu hoef ik 25 jaar lang niet meer na te denken over hoe ik mijn leven in moet richten en bovendien is de gemeenschap een prachtig doel om voor te werken’.…

even blijven Het werk is bijna klaar Elf maanden lang Werken voor het loon Vanzelfsprekend en gewoon En niemand heeft bezwaar Welkom in de wereld En in de slavenij Van deze maatschappij Het houdt ons zwak en klein Elf maanden werken Om die ene maand misschien een klein stukje te zien van wat geluk moet zijn Maar macht, geld en status…

- teneinde z'n status te tonen. 'M'n rovershol biedt die', beweerde hij, 'niet.' - En hij ging in een dievenslot wonen. Z'n welvaart bleek hem te bezwaren, zelf zó, dat 't zorgen ging baren: hij vrat spek en ham, werd te vet en zo kwam er een eind aan z'n magere jaren.…

De duizendpoot, hij slaagde steeds zijn status te bewaken, want het is uiterst moeilijk om hem te pootje haken. Zich voortbewegende door onze maatschappij zet hij, wanneer het nodig is, altijd een pootje bij. Ook leeft de goede vriend niet op te grote voet en zet zijn beste beentje voor, wanneer het werkelijk moet.…

We spreken van bloei; op de pianotoetsen valt een tulpenblad. Deftig, fier pronkend wandelt de fazant door stank van het uienveld. Tussen dorre beuken geurt allerlei jonge bloei.…