Alle inzendingen over tempels

Mijn lichaam was jouw tempel waar alleen jij toegang had onze liefde werd gekoesterd als een waardevolle schat Maar op zekere dag verscheen de slang in ons paradijs ze wilde je verleiden en onze liefde was de prijs verslagen bleef ik achter als tempel, ingestort Ik mocht de liefde kennen maar mijn geluk duurde te kort...…

Oude mensen zijn als kerken zij verdienen een naam die bij hen past: naast mij woont een kathedraal die zich hoog houdt met vele anderen als het zo door gaat stromen zij leeg door mindere zorg…

In mij, mijn Tempel van Vreugde klinken helder schalen levenspijn.…

hier stokt het hanige heilige woord het eindvonnis wordt versnipperd hier keer deze tempel de rug niet toe -------------------------------- uit: 'Tempel', 2012.…

ze, de mannin Zelfs al stort de tempel in…

Binnen mijn armen is jouw tempel de tempel van volmaakte liefde zonder grenzen en zonder uitleg waarin je jezelf kan zijn en totaal, zoals marmer zichzelf is en water, totaal.…

Zoals twee leeuwenkoppen dualistisch samen, doch eentonig, de tempel bewaken van al wat geschieden zou, zo zijn de gedachten in mijn hoofd, met eenzelfde doel van twee kanten doch bekeken. Maar alles tevergeefs want de wereld rond de tempel is verlaten gelijk mijzelf dus waarom toch leeuwen?…

Ik schonk jou je lichaam een tempel voor je ziel die tempel werd je kerker Je hebt je kerker verlaten de deur achter je dicht geslaan en bent weg gegaan Je ziel is weer vrij niet langer geketend van de geleden pijn onwetend…

Kom je, met jouw Huid naar mijn Lichaam, de Tempel -- van het aanraken?…

In een kamer van zwerfstenen (Aangevoerd door oprukkend ijs) Onder een plat dak Onder een aarden heuvel bedolven Staan krullen en spiralen in de wand gebeiteld Een heidense tempel Geplunderd door fanaten Opgericht door een verspreid volk Drinkend uit bekers met een trechterhals?…

Mijn hart een tempel. Mijn verstand de drempel.…

naast de Tempel ligt ’n Pad de Berg op waarvandaan hij ’t Leven kan overzien de Verten en Vlaktes zich laven kan aan zijn Liefdes voor ’t Landschap en de Diepte van Verdichting de Afdaling langs de Rivier de Rijen Bomen als vertrouwde Gezichten de lokkende Velden met zwijgende Bloemen waar ’t Verhaal verwaait in ijdel jagende…

Ze bouwen lege tempels, en buigen slechts voor hun spiegelbeeld.…

Mijn lichaam wordt een wrak als ik er niet voor zorg en ontevreden ben als het allemaal niet zo mooi is als het lijkt, en er van alles moet veranderen wat ondoenlijk is Overal zie ik glanzende mensen ze wijden hun lichamen als tempels van vlees, botten en bloed aan plastic schoonheid of aan iets hogers maar mijn tempel is voor mijzelf…

Ondanks dat haar poffertjes mooi bruin waren verbrand wees de vader naar haar tempel dat het zonde was te zonnen op zondag op het zonnig naaktestrand…

zangen, Apollo hun zou geven. - Daar ging de tempel open. - Apollo trad te voorschijn In al zijn pracht en luister!...…

Ik bezoek Epidauros voor de tempel en betaal aan de poort de kosten Hier geneest de vader van Gezondheid, een slang eet uit de schaal in haar hand Ik krijg een stoel in de hof en een beker kruidendrank Half slapend zie ik een slang uit de tempel komen Ik voel haar aan mijn teen likken, maar ik droom van een jongeman die zacht zalf…

Hij plant warempel een nieuw soort tempel voor een Azteek-cultuur op de maan.…

je waant je veilig in eigen huis je waant je thuis lichaam, tempel, heilig ondanks je gebeden wordt er gesneden en staat geloof voor lul…

Vandaag excursie naar een tempel ergens verderop aan de rivier en we nemen niets mee al schijnt daar niemand te zijn dus geen dagelijkse riten Het zal wel een les zijn We lopen achter elkaar door het bos, we lopen over de rand van een bekken, we zijn er midden in de tempel een rij oranje vlaggen in de open grot van de watervallen…

De wind draagt door de velden, de roep van de heraut: het Lam heeft overwonnen, zijn tempel opgebouwd.…

Je bent in mijn tempel van passie beland en je geniet zichtbaar als ik je streel heel langzaam kruipt mijn brutale hand jouw huid voelt als vloeibaar fluweel Gewillig kronkel je onder mij door we raken verstrengeld in onze lust onze lichamen dringen allebei voor een zwevende vrije val als je me kust Mijn tempel van passie is door liefde…

Tintelingen spoelen door ritmisch geklater in een val van blauw transparant water wentelen ontelbare zilveren luchtbellen rond die in de branding mee ruisen tot de ochtendstond waar heldere patronen van zuiver licht de dag in stromen en je weer doen ontwaken in de tempel van je dromen…

Ik wil boven een stedeloos landschap hangen en mijn eigen tempel op aarde neerkwakken. Een tempel waar iedere ziel naar binnen loopt en als ander mens naar buiten komt. Een soort Lourdes, maar dan zonder overtuiging, zonder het woord pelgrim. Het overkomt je gewoon. En waar komt die openbaring dan vandaan? Hoe is ooit de oerknal ontstaan?…

En 'k vond mij biddend neergezegen: ‘Verlicht, O God, mijn aardse wegen, en aan Uw hand, ach, voere mij, dat ik, genaakt tot reinheids-tempel, een hand gestrekt vind aan de drempel en blije stem: ‘Wees welkom, gij!’…

(Hollands). Ik droomde mij in wolken-landen; het blindend blank der zonnewanden al zwevend in 't rein azuur, als lenig marmer reuze-krullend, de dalen schaduw-purper vullend, - en goud-gekopt de stapel-muur. En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen, het blank en blauw, in lange vouwen omhangend los de slanke le'en, in nauwe lijne-sluiting…

Hier komen maar af en toe mensen Ze brengen geld, dag en nacht staan de voordeuren open versierd met vergulde sneden Ik heb gehuild bij het afscheid Papa's handen op mijn schouders Mama's kussen op mijn hoofd Een uitverkoren kind was ik maar ik huilde niet van vreugde ik huilde om al de jaren die ik wijd aan het vuur in deze tempel van…

In heilige gewaden, sluipen zij, de roofdieren, met handen die niet zegenen, maar breken en bezwijken. Kinderen, vertrouwend, in stilte gekneveld, door mannen die spreken van goddelijke macht, maar hun lust is een gevangenis, een gruwelijke keten, die huidskleur en tranen verandert in stille schreeuwen. Leiders zwijgen, sluipen in…

gouden hart, elke dag louterend vuur, dood en leven mèt lofgezang, in de avond geurige stilte vol sprankelend licht…

te vroeg voor gevallen doek ga nu niet geluidloos voorbij zonder zingen, enig gerucht naar een tempel om de hoek wurgtijd, gesloten boek, allerlei ben voor eeuwigheid beducht Capice?…