Alle inzendingen over ten onder

Mijn grote teen is de aller Grootste teen, Die kijkt boven alles uit, Daardoor ziet hij alles. Meer dan de andere tenen. Dan hebben we de Wijs teen Die is zo verschrikkelijk wijs, Als je iets niet weet, Vraag het hem en je krijgt antwoord.…

de waarheid draait en vraagt kromme tenen naar een reden maar stomme tenen zwijgen een steen ligt zelden alleen en net als een stomme teen kan hij geen reden bedenken de waarheid als een kromme op zoek naar bestaansrecht in een voortschrijdende waarschijnlijkheid van stenen en tenen…

tennis hoe haal je ’t in je hoofd om tegen zo’n bal te slaan je bent toch wel verdoofd om op de halve maan te staan ten nis ten nis ten nis ten nis…

ze hebben tenen tenen, om u tegen te zeggen stengels van tenen lianen zelfs om verstrikt in te raken verschrikt van te worden hoezo, hoewaar, daar zo vergeet de rest maar denk aan jezelf neem ikke eerst de norm, de wet is gewijzigd hier heerst de ander nieuwe benen nog langere tenen vergeet wat je weet onthou niet wie je bent maar…

Zing, J.J.L. ten Kate, Ten aller vromen bate!…

Ik hou mezelf Gevangen In de ban van de ander Ik leid mezelf Een weg In de ban van een ander Verschuil mezelf In de ban van een ander Langzaam Op mijn tenen Langzaam op mijn tenen Ik kruip.. langzaam .... WEG.....van de ander.... Ban ik me... EEN WEG NAAR MEZELF.…

met mijn tenen over de rand kijk ik naar beneden zoek een goede reden voel me als een krant met mijn tenen over de rand zie ik honderd mieren lopen ben ik zenuwen aan ‘t slopen heb mezelf niet in de hand met mijn tenen over de rand dwing ik mij opzij te kijken zal wel op een angsthaas lijken val behoorlijk door de mand met mijn tenen…

Niemand trapt Ivo op z´n tenen heeft ook geen lange tenen loopt ook niet op z´n tenen maar op stelten! En ´s avonds bij het thuiskomen roept hij als een kind zo blij zijn echtgenote Mariette toe: "Ik heb het recht aan mijn kant" "Rechter" reageert Mariette droogjes!!…

Mag ik je ten grave dragen mijn lief daar jij eeuwigheid verkoos boven aards bestaan Mag ik je ten grave dragen mijn lief gebukt onder druk boog je net zo lang totdat je knakte Mag ik kussen,'n laatste maal en je dan ten grave dragen mijn lieve lief…

Op de rand van het bed zit ik te staren naar de zwarte gleuven tussen mijn tenen. Spuug zat nattevingerwerk…

z’n baard verzilvert nu dit jaar ten einde loopt een oudgediende…

zie mijn pink aangevoerd door de kleine nagel als schild terwijl mijn geringste teen, in deze, ter rechter zijde, ook wel de minste vinger aan mijn voet, kneuterig is te noemen en door verwijdering van een eksteroog genadeloos gevild…

De een na de ander, de ander na de een, en zachtjes teen voor teen, telkens langs elkander. Maar dan stoppen de voeten, Want ze zijn nu plus twee, twintig tenen ontmoeten. En daar aan de blauwe zee, waar nu ook lippen groeten, begint heel stiekem een cliché.…

stad van lange tenen langs jouw buitenwegen sluipen mensen weg met vluchtige, bange benen onvoltooid - de stad grijnst schuw in de dag en hoort niet mijn handgeklap over het aangezicht stad van lange tenen ik wil niet ten ondergaan op de straten van jouw ondoordringbaarheid omarm mij met bomen laat mij zingen voordat…

Kleine tenen zoeken de aarde verdriet langs de steentjes in sijpelend water…

De teen lag er temet af, werd geamputeerd ook nog maar hoe ie dat voor mekaar kreeg, ik vraag 't me nog steeds af. Net als die teen...…

Ellen ten Damme heeft naakt bij mij geslapen en sprookjes verteld...…

Je raakt mijn tenen aan. Dat vind ik fijn,mijn gevoelige tenen. Ik raak jouw tenen aan, mooi beschilderd zijn jouw teennagels in grote schoenedozen. Wat ben jij lief! Maar zei mijn vrouw jouw voeten zijn als zielige vissen die snakken naar zuurstof boven water. Ik heb jouw voeten lief als gevoelige washandjes van mijn moeder.…

zich niet verder weet en instort stop een storm in mijn hoofd voor een spelletje pong de gedachte die droog blijft, heel blijft in een lege kom met regen die geef ik weg aan jou en volg aan een touwtje zachtrood touwtje het spoor van mensen blikken verdwaald tussen regendruppels en in de stoep, gewichtig geschreven de afdruk van je tenen…

lange schaduwen zijn van start gegaan lopen met ons mee trappen met gestrekte benen op onze tenen en hielen konden we de bramentijd maar rekken…

Ten strijd! Komt allen op ten strijd! Ten strijd voor acht uur arbeidstijd. De vrees is om het hart geslagen Van vorst en heer en burgerman, Maar wij, wij zullen niet versagen Doch strijden tot de laatste man.…

o, 't En is een scheemlen maar; maar, in 't stijgend morgen-scheemlen, zie 'k ten vijver, minder klaar maar te dieper naar ik staar, schoonre hemel dan ten heemle...…

Wie graag de tenen likt van vrouwenvoeten Dient volgens leden van ons parlement Als hoogst gevaarlijk zedendelinquent Voor deze misdaad in de lik te boeten. Politici zijn dol op hielenlikken, Maar tenen, nee, dat schijnt hen af te schrikken.…

Hij heeft gedacht: “Men draagt mijn club ten grave!” dus sprong hij als verlosser in de bres en gaf de goegemeente voetballes, maar hij had niet gerekend met Ten Have. De impact van de komst van L. van Gaal was 8.3 op Johan Cruijff z’n schaal.…

Ten halve keren of ten hele dwalen, Die keuze maakt een wereld van verschil. Er komt geen Kuip want men voorziet problemen, Een keuze om een voorbeeld aan te nemen...…

Instanties en de Grote Maatschappijen Creëren uit het niets soms een probleem: “Meneer uw zaak past niet in ons systeem” Zodat ik vaak ten hemel zit te schreien. Als er iets goed gaat lijkt het haast een wonder, We gaan nog eens aan ‘Het Systeem’ ten onder.…

heb gerust aan je voeten met je tenen gespeeld vrijheid gevoeld in ontvankelijk groeten plezier in humor beleefd maar ik ging voor je benen het eindeloos stel gelaarsd tot de schenen pas in het spel van leer en ontdoeken ontmoette ik eindelijk tenen en voeten…

Stap voor stap Voelen mijn tenen Het koele Van de spiegel Waarover ik droom Terwijl ik mijn teen stoot Aan een druppel water Breekt de spiegel In ontelbare cirkels Omringt door het voelbare Vloeibare Laat ik me zakken in een kolk van Liefde Tot op de bodem…

De componist Ten Holt is heengegaan Zijn stukken hadden haast dat transcendente Te midden van de nieuwsbombardementen Deed zijn memoriam bescheiden aan Muziek als eeuwigdurende hypnose Behoeft dan ook geen schim van glamourpose…

Zo'n zwabberkoers ten aanzien van de bommen Doet links en rechts de lange tenen krommen.…