Alle inzendingen over tussen regels

Het lied van de stilte is zwijgzaam en koel het is er alleen als het luistert tussen regels laveert en naar binnen keert en onhoorbaar for your ears only fluistert…

in de vroege ochtend ligt jouw zin als dauw op het gras van mijn woorden ik buk en lees opnieuw alsof licht mijn handen raakt zacht en onverwacht tussen regels groeit iets een stille glimlach misschien of een open veld jouw stem kwam voorbij als wind door een lege tuin en liet iets achter ik dank je daarvoor want in dat kleine gebaar…

Tussen regels Met woorden die Ik na langdurig Zoeken vond Ga ik op zoek Naar wat ik Te zeggen heb, En ontdek dat De juiste woorden Mij ontbreken, Dat ik zelfs In mijn diepste Verlangens alleen Maar zwijgen kan…

Lezen wat er niet staat Woorden verstaan tussen Regels door die op Het oog de waarheid Verzwijgen Ze schieten alle kanten op Gaan de ruimte in die Oeverloos is, Net als de waarheid, Oeverloos, oeverloos…

de tijd spaart je niet onder dit onbegrijpelijke schouwspel, je leventje dit vat alles samen maar ben je nog steeds alleen geen sprookje waarheid zie ze vliegen die nietige muggen schrijf mij weg afwezig onverklaard een strohalm is tegenwoordig niks meer waard de regels tussen regels lang geleden…

ik wentel me in je woorden we praten, er is alleen je stem en ik hoorde je denken tussen regels door, zoals ik je ken jij hoort meer dan ik zeg en ik praat weer eens meer dan ik luister hoe of waar we ook de nadruk leggen het eindigt altijd met een glimlach en meer ruimte…

Waar woorden droevig de momenten kiezen en tussen regels niet langer te verhullen vreugdetranen rollen in het onbezonnen leven daar stap ik in het gedicht waar de liefde wordt verricht door letters dansend onder een volle maan naar het totale geluk in een dichtersbestaan. *…

Ze pikken het op Ze pikken het mee Onbewust gaat men in zee Hogerbewust zegt men ok Mee omhoog Omlaag Ga maar Al te graag Tussen regels en rellen tutjes en lellebellen paradijsvogels vuurkogels De druppels nog aan toe Vlieg mee Nog niet moe Vlieg heen Ook al is het niet met vleugels Maar te been…

je greep bloedt in mijn schouder onder jouw weidse veren balancerend even nog die warmte in een scherpe groet ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan de ongebonden eenzaamheid begrepen tussen regels door geweten dat liefde ook betekent los te laten door te gaan 14-02-2016 *Voor H. Mac Donald en T.H. White…

Vrucht van het alsmaar niet kunnen kiezen tussen geloof en bijgeloof, tussen liefde en wantrouwen. Gevat in kleinburgerlijke mededelingen, angstig en stiekem tussen regels ingeklemd. Rancuneuze woorden, slechts voor één persoon bestemd.…

eenzaamheid vertrouwt het wit papier als chaos vlekt in tekeningen die geen letter zullen lezen zij bouwt op lijnen tussen regels wit fel uitgelicht doorziet gebrek aan zinnen en gevoel diep van binnen is het stil als wanhoop tegen muren krijst alleen-zijn geen respons meer krijgt wit weer ongelezen blijft…

Het wit tussen regels Ook het wit tussen woorden of ‘daar gebeurt niets’ Wit wordt gezien Dat is iets anders dan ‘daar staat niets’ omdat het op papier niet alleen is Vergezeld wit geeft richting aan ogen Richting lijkt er ook altijd te zijn als je gewoon om je heen kijkt: toch hoeft er niet speciaal iets te gebeuren…

je woorden kwamen harder aan dan ik liet zien in het luchtig converseren liet ik me niet deren maar voel nu wat je hebt gedaan ik kon me niet verweren het had er nooit gestaan je las liefde tussen regels in het antwoord op een ander die nooit zal bestaan ik heb gegroet en ben gegaan je hebt mijn nacht gebroken de uren zonder hoop verlengd…

regels hoort…

Gedicht, impressie van een moment gedachte en gevoel verwoord verbeelding vult wit tussen regels tijdens wandeling van de geest Gedicht in literatuur, foto in beeldende kunst, impressie beklijft foto toont wat zijn lens ziet gedicht vertelt wat de geest voelt Foto's doen drama's herleven brengen generaties tot dichten in nooit eindigende…

Fluister zacht letters langs ooit gesproken zinnen, lees vragen in mijn ogen, rimpel de lach weer langs mijn verbeten mond raak mijn lippen even teder aan, teken dan een lijntje golvende liefde langs vochtige strepen verdriet, haal zwart uit mijn woorden schrijf wit tussen regels, waar een nieuw hoofdstuk de punten overslaat…

je merkt het aan de lucht een rust van licht in late dagen zo lenig voor het vuistje weg hijs ik mezelf in narrenpak en in de leegten tussen regels kom ik gedichten tegen een sterveling met koude woorden verliest gezicht aan zwaartekracht hij spijkert donkere kamers kiest de vlucht vooruit breekt zijn breekbare pootjes maar hier…

commentaar maakt woorden minder lichter meer zichzelf gelijk en meer gedachtengang tussen regels verstopt, zich verradend feilloos maakt het blijkbaar minder van een dichter…

ik droom mijn woorden in je geest ben geweest, geworden tot gelukkige herinnering ik spreek geen lucht in letters zonder krullen ongeopend oog je leesbaarder dan ooit ik kus niet op papier tussen regels kou bevriest ik houd van jou altijd op jouw manier we naderen omzichtig paraderen met de witte vlag doorzichtig vloeit de inkt…

Handen, bezitten niet doch raken aan zijn gezichtloos kunnen zonder naam bestaan werken hard getuige knoestig eelt strelen teder zacht zodat een lichaam heelt hoeven in samenspraak niets meer te zeggen omdat zij zich op gekrenkte schouders leggen lezen louter wat tussen regels is gehoord omdat zij spreken zonder een overbodig woord…

We oefenen in verdwijnen: achter schermen, onder dekens, tussen regels door. Een kat springt op tafel, de koffie wordt koud, buiten groeit het gras zonder dat iemand kijkt. Misschien is dit alles: de weerstand van het gewone, het licht dat op de vloer valt en blijft liggen tot we het opmerken.…

Een zin die blijft na spreken, een blik die even duurt, een stilte tussen regels waar niets wordt ingekleurd. Wat wil een mens nog lezen? misschien een woord dat snijdt , dat door de ziel verloren lijkt maar nooit uit ons verdwijnt!…

Zal stil - aanwezig - tussen regels staan.…

regels in toch bleef er nog zoveel moois over in uw stem; het prediken met krachtige stem, Bach en bloesems en het woordeloze tussen uw en mijn ogen wanneer we elkaars pijn voelden - wij waaiden door onze herschreven dromen - rust zacht, lieve Meneer Waltack…

gedwongen waarheid zijn ik wil niet hangen in de lucht van het stormmaal, dor en week gevallen als Gods eigen krijgers na zijn koude donderpreek voor zover ik zeker weet wil ik pennenstreek kwatrijnen vol van wendingen in lijnen terzinen met een hartenkreet daar zoek ik graag naar de patronen naar de diepgang in gedachten die soms tussen…

gedwongen waarheid zijn ik wil niet hangen in de lucht van het stormmaal, dor en week gevallen als Gods eigen krijgers na zijn koude donderpreek voor zover ik zeker weet wil ik pennenstreek kwatrijnen vol van wendingen in lijnen terzinen met een hartenkreet daar zoek ik graag naar de patronen naar de diepgang in gedachten die soms tussen…

Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik zijn vlucht, en raakt het jou met mijn verdriet. Ik volg zijn schaduw dieper terug in de tijd.…

de rand van het zichtbare is bij de kromming van wit tussen regels daarachter een hek om toegang te weigeren een half uur na zonsondergang een steeg omzoomd door muren overal blindheid om dood te lopen de eerste straat links om voortdurend te dwalen in dichtgetimmerde gelijkheid zonder aardse genade en tussen nieuwbouwmuren begint…

‘Het goede laaft zichzelf aan ‘t ware wederkerige, dit gesprek tussen regels, het tegeltje meegewogen: ‘al wat u niet wilt..’, dat gebiedt ’t heroverwegen, wat niet makkelijk blijkt voor uitsluitende kletsers, de radicaalste (her)lezing, herbezinning op geleerd geachte woordenstromen; loze dromen die eindigen in dit kille niemandsland…

we beginnen gebruikte later grote woorden een harde mening om te imponeren stoere vragen om jou weer te provoceren meer jezelf te laten zien je had me door raakte zwakke plekken toonde kwetsbaarheid je zorgzaam gedicht gaf ander licht op snel succes ik had me schromelijk in jou vergist mijn onderschatting heb jij fijntjes tussen…