Alle inzendingen over veil

Maar voor een ogenblik bezinning keert, Men weet weer de verrukklijke engel veil Voor alles wat zij maar op aard begeert, En reinheid zoekt weer in verdriet zijn eigen heil. ------------------------------------ uit: Al dwalend XI (1941)…

Ben ik traag omdat ik droef ben, Alles vergeefs vind en veil Op aarde geen hogere behoefte ken Dan wat schaduw onder een zonnezeil?…

Nu er niets meer van je over is je as al zo lang voer voor vissen blijft het voor mij slechts gissen of er in die veile vijver van geminkt gemis nog wat fris te vissen en te kissen is.…

dit lijf vervuld van veile lustgevoelens moet leren dat niet te uiten via opvlieging en secreties op zo’n manier kan een mens met goed fatsoen de deur niet meer uit…

Pims vrienden zijn uit financiële nood zeer binnenkort genoodzaakt tot het veilen van de private spulletjes van wijlen de diepbetreurde grootste landgenoot. En nu maar hopen dat dan onverwijld al zijn gedachtegoed óók wordt geveild.…

er kwam een kind hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets had hij in duizendvoud zijn blauw gesierd met roze achterop droeg hij mijn dochter ze lachte levenslang haar gouden haren zweefden zachter nimmer bang voor veile dagen; slechts hun roeping was in zwang tot nu, vandaag de dag –in lagen mag ik dit in liefde dragen…

Je was altijd mijn veil`ge haven een helder baken aan de kust en op de meest woelige momenten vond ik bij jou mijn rust...…

Je moet niet aan leiden lijden Soms de meiden mijden Aandacht aan de weiden wijden Zoals ze van alle zijden zeiden Je moet niet naar nijgen neigen Soms een steiger bestijgen De pijlers goed kunnen peilen Langs de zijlen kunnen zeilen Je moet geen vijlen veilen Soms je vermeien vermijden niet tijdens de reien rijden iemand die vleit nooit…

bij volle maan zal zij dansen waar onder luid applaus oogstrelend ze zich ontdoen zal Van windsels en sluiers één voor één wervelend en draaiend sneller dan ogen volgen maar zijdezacht huiden zullen verdwijnen bij het licht van de maan in het uur van waarheid komt dat zien volkomen weerloos zal zij naakt zijn laatste restjes…

Voor de meestbiedende mijn dame is veil: Zij geeft om bloed noch moed, alleen om geld, Geen eer heb ik meer in haar gunst gesteld, Toch lag nog lang in haar mijn heil. Ik dacht: ‘ De hartstocht voert het hoogst geweld Over de zinnen.’ Zij is enkel geil Bij de meestbiedende.…

Haar vader had zijn dochter heel erg lief, Het lesbische gevaar wou hij bezweren Door haar te veilen aan schatrijke heren, Wat dat betreft is pappa erg naïef. Het heeft geen zin om daar voor in te schrijven, Laat dochterlief maar lekker lesbisch blijven.…

mijn feestgewaad bestaat uit glans… de rood- en gouden schijn van allen, die vandaag nog snel iets willen zijn de haren doen en onverhoopt hun schoenen vullen met verwachting met als klap op dertien pijlen in haast hun laatste wensen veilen binnen huiselijke kring er mocht gezongen worden naast de kerk (het zwerk, gevuld met wind en…

Berlijn Ik heb iets bijna schoons aanschouwd Hier waar de jacht der oppervlakkigheid Al schone dingen veil voor goud Bezitten wil, en dus ontwijdt– Ik heb iets bijna schoons aanschouwd: In het verkeerdoorgonsde park Terzij van zijn asfalten wegen, Als in een straat een ingebouwde kerk, Vond ik een rozentuin gelegen: Daar in doorzonde bloemenwolk…

En zelfs voor Gods' aanschijn, had gij geen gramschap veil. In mooier dagen, leek gij haast, een koning, in glimmend harnas. Menigeen zag en keek verbaasd, naar U, mijn heer, zoals U was. Uw vrouwe wacht met smart, op uw terugkeer uit de slag. En lijkt de wereld ook verward, haar naam bewaart uw nieuwe dag.…

De dikste kloostermuren zijn bezeten En spitsen de oren naar ons veil rumoer, Ik ben op u, gij zijt op mij gebeten. Ik ben de duivel, en gij zijt zijn moer! Mijn liefde heb ik aan uw val gemeten. Ik sla de maat voor een soldatenhoer. De dikste kloostermuren zijn bezeten En spuwen kruis en krans en kralensnoer.…

een veile goedlachse vrouw uit Moeskroen weet waarlijk niet hoe zich uit te drukken één letter greep wil soms nog net lukken haar tongzoen wordt echter een zongtoen in de praktijk geeft dat veel misverstand ze zei tegen de groentevrouw bleke hitsem terwijl ze toch echt bedoelde hete bliksem nog erger werd het gister in het restaurant ze…

Maar zucht naar 't onbekende zal wassen: voor avontuur heeft men het leven veil. Aanleggen, zwerven over eilanden, waar geheime stemmen dreigend klinken, het nog onzichtbare gevaar omranden. Vreemde hutten doen de moed haast zinken. Verkenningslust houdt echter sterke banden: verborgen schatten kunnen spoedig blinken!…

'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen: In de afgeknotte top had ik een plank Getimmerd, en gevlochten, rank door rank, Klimop tot rugleun en veil'ge gordijnen.…

De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning, in de oude lijste van een groene en rode veil; van al de bloemen op mijn mond de milde honing, en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van…

Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

Daar stond ze, glanzend-wit als marmersteen, Geheel omsluierd in den korenblonde: Antieke vaas met gouden veile omwonden.…

Op welcke marckten gaat zy niet haar waren veilen? Wat volcken zietse niet beschijnen van de maan; Zy die zelf wetten stelt den ganschen Oceaan? Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen, En sleept de weerelt in, met overlade kielen.…

Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

Door de Liefde lijd ik vrese: Liefde zoekt uit vrees te wezen, Even als de Schipper doet, Als hem treft een tegenspoed, Van de woeste storm Winde, Tracht hij goede ree te vinden: Veile Haven, anker-strandt, Daar hij schadeloos belandt: Even gaat het mij in 't minne, Ik zoek uwe gonst te winnen.…

Zoals een zuil van rook haar klim in 't steile Zo groots waant, wijl de lucht haar roerloos draagt, En van benee haar hitte en arbeid schraagt, Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, - Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt' En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle, Waar…

Een geile rijder schaatst in mei van leven op water waar de zon mee kaatst een scheve haar is het om het even in de tijd haar hier gegeven moet zij nieuw leven geven veile dozen gaan niet over rozen. Een hongerende roofvis zag het schouwspel graag 'Paar maar, heus het mag, op of in een lege maag' en dan een klots.…

Tussen bladgetril In koude wind glimt blauw een fosferstraal: Herlevend, wat 't verleden van mijn stam Joeg naar de grot, vol licht van veil'ge vlam, Vlucht, vlucht naar huis mijn angst primordiaal. --------------------------------- Brahman, deel I, p. 61…

Ut Taukiause watâh wogt tsunamie veroâhzaak doâh de Haagse wategswamie ze won d’r zilvâh en ze won d'r brons Wat latâh wegd ze ’n beitsje onze moedâhr anhâhwend warm, maah zeikâh nie te flâh zauas de hoeâh en zoete lieve vrâh is Erika de baubo en de boeddha Ein Haagse koryfei van VVD paulitika met veile voâhkeuâhstemme ein goede lùisteraah…

Wij springen over sloten naar de toekomst, want doorgaans hebben wij ons leven veil. En niemand is gebleven. ----------------------- uit: 'Gratie', 2002.…

Maar 's avonds op mijn kamer in 't gouden lampelicht maak ik gedichten zangerig en zacht en zie niet, dat terwijl heel knokerig en spicht op hoeken van mijn tafel een wezenke veil lacht.…