Alle inzendingen over viooltje

Er was eens een zwaantje uit Dolen zo vrij in de open riolen Toen d' ekster paaide en 't zwaantje zwaaide werd 't vrije viooltje gestolen…

Stil koestert een teder viooltje Zijn geluk in het mosrijk duin. -------------------------------- uit: Gedichten (1887)…

het grijze van de ochtend bleef de dag lang hangen in een onbestemd verlangen tot ik plots een maarts viooltje zag in het wit (waarschijnlijk wegens sneeuwgebrek) er verscheen een glimlach op mijn gezicht een grijze dag plots opgeklaard…

(haiku’s) EEN GROTE STER die bekende ster nog steeds mijn idool eenzaam boven de Noordpool DE GOOCHELAAR wie kent hem nog die goochelaar die plots verdween in zijn laatste truc VIOOL ze bespeelt voor elk met prachtige kleurklanken het eerste viooltje…

Onder het gaas schuilt een ragfijn viooltje dat eerder krimpt dan groeien wil een gebroken spiegelstukje, dragend zijn eigen wonden doorsneed de tere bloem liefde leek ontoereikend voor wie zijn geschonden gebrokenheid is wat hen heeft verbonden. Geschreven bij het gelijknamige boek van Paolo Giordano…

'vrijheid is een vogel die wolken kan dragen' gister heb ik hem in bruine schemer gelegd voorzichtig als een laatste woord uit zijn lichaam nu is het middaguur uit wijzers getreden om de stilte in acht te nemen van een gevallen veer tussen viooltjes…

In de supermarkt stond je met je soortgenoten de koude grond zo op te fleuren dat ik wel stil naar je kijken moest. Bijna de donkerpaarse tulpen naast je, afgeprijsd, gekocht, hun droge kopjes hingen net teveel. Twee dagen later was jij afgeprijsd, je violet nog steeds zo fel, jouw knopjes klein en teer hingen nu gebogen neer. ‘k Nam…

Coletje was gisteren jarig kreeg een kaaps viooltje in een potje en at het op Coletje moest aansterken ze had een zware bevalling voor de boeg de maan was vol met de geboorte van haar zoon zo gaat het leven van Coletje al een hele tijd en enkel de planeten die het weten pampers at ze eerder al…

Een rode roos, een paars viooltje En witte zwanen in het meer Ik bekijk alles om me heen En vraag me toch eens af: waarom dóet iedereen zo moeilijk? het leven ís simpel.…

Verscholen tussen het kreupelhout in het uitgestrekte woud bloeien de viooltjes in hun uitbundige kleurenpracht vol van leven, vol van kracht Temidden van oeroude bomen wild speels en in stromen spreiden ze trots hun blaadjes uit tot de laatste zonnestralen het viooltje sluit Maar reeds bij het eerste ochtenlicht ontvouwt zij haar…

-ode aan een viooltje- niet te geloven hoe jij in die smalle ruimte tussen twee plavuizen jezelf naar boven stuwt een schamele plek in het zonlicht bevecht waar jij zo fragiel als je bent de kunst van overleven verstaat waarom je hier elk jaar weet te ontluiken, zo trouw je stekje vindt zolang de zomer duurt zo sierlijk…

asgrijs, grondwaterstand, imitatietalent, showmaskerdier, rozenkevertekort, libellen hier kikkersprongen daar, kruidachtige plant, verzuringsgraad, duinriet, zandzeggestand, opprikgedrag, eendagsvlieg, lokroodsier, hommelmaaltijd, hagedissensluiptocht, neerslagvervuiling, spitse muizenvluchten, houtwallenkering, overwintering, larvenmaal, viooltje…

de stad, slappe wegen dat schiet niet op, niemand wil daarvoor betalen, de wereld staat stil mijn zoontje slaapwandelt op de tast om mij heen, koe en kalf kijken mij fronsend aan, zuchten dampen gedempt door de fijne druppels regentranen op de bollen van mijn ogen de waterzakjes waarin de wereld altijd op zijn kop staat een viooltje…

Maar nu komt het, hier is ze zelden in België algemeen Maarts viooltje waar gaat jouw geurtje heen?…

Geschrokken staan ze samen op het pad En slaan dan gillend op de vlucht Ze hebben niet geweten: in dit bos is dit viooltje zeer beducht Dat staat daar niet om mooi te zijn Dat staat daar voor haar rust…

Is een viooltje minder kleurrijk dan een lelie of een roos. Is 'ouderwets' wat uit de mode, niet meer hip, dus waardeloos. Heeft een prins een mooier leven dan een bakker of een boer. Is een man die niet wil vechten minder of nu net meer stoer. Is een film aangenamer dan het lezen van een boek.…

Een pril viooltje leunt tegen haar fiets, King size-sigaret losjes tussen de vingers. Ze zuigt een ellenlange teug van hete, koele mist naar binnen die dronken door de neusgaten glijdt. De bovenlip kleeft aan ’t filterpapier. Haar roze huid, een bloesem zo teer, zo teer als gerookte zalm.…

Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje recht in de slokdarm van de modder. Zo slikt geen flessenhals of viskop. Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir. Tussen gelijmde wanden tamme mannen in een leemte. Is het dankzij hen dat ik besta?…

Een zacht viooltje ontluikt de steel. Laat staan, er zijn er nog niet veel. Zie, de linde, levend goud om 't oude brons. Er is al groen, getjilp, gegons. - Zie de linde: zij bloeit voor ons. En de wolken! Ze varen hoog, ze varen gauw, een zuiv're sneeuw van zee en dauw. Wolken en zon in 't frisse blauw.…

de dovenetel luistert niet de ogentroost biedt geen soelaas voor mijn verdriet het ochtendgloren wou mij ook al niet aanhoren zelfs het viooltje streek niet over haar hart en liet mij achter – totaal verward vanochtend liet de ochtenddauw mij ook al alleen staan in de kou en toen ik de vroegste vogel mijn probleem had voorgelegd…

Ik ben de mosplant, zwart en treurig — jij bent het viooltje, fleurig, geurig. Ik ben de kamer vensterloos, waar duister heerst en kou altoos — jij bent de luchter met gouden armen, die 't al verlicht en 't al komt warmen! Ik ben het eindloze schotsenveld — jij bent de zon die alles smelt!…

Nu voelt men warme geuren om zich walmen, En warmte door de koele bomen wuiven, - De snelle vliet schijnt moede voort te schuiven, En in het matte schuiven nog te talmen; Op de' akker buigen zich de blonde halmen Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven 't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven, En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen…

Thuis, dichtbij huis symboliseert een Kaaps Viooltje of een bed afrikaantjes een wereldse Bloemenintegratie in onze tuintjes en onze Laantjes. Bloemen symboliek en bloemenpracht Geeft aan ieder mensenleven schoonheid en Nieuwe kracht.…

schiep En hun wijzen van iedere dag Die de treurwilg tot eindeloos treuren riep En de vrouw tot haar eeuwige lach Een nieuw lied voor de Heer die de goudvissen goud En de roodborstjes rood heeft gemaakt Die de golven der zee, en de bladeren van 't woud Met zijn vinger heeft aangeraakt Die de kolibrie schiep, en de adelaar schiep Het viooltje…

Wanneer de winter ons verlaat, En naar het noorden vlucht; Wanneer 't viooltje, in blauw gewaad, Naar 't lenteluchtje zucht; Wanneer de mei naar 't liedje hoort, Dat hem de kever bromt, De zwaluw weer uit warmer oord Naar 't wiegenestje komt; Dan roept een stem in mijn gemoed: ‘Wat suft gij in uw kluis?’…

Hoe zaagt daar Meeuwis op 't viooltje, Het hart van al de jeugd is groen, Ja door elk koddig cabriooltje Vervroegt met 't vrolijkst jaarseizoen. Ons paartje danst daar ook heel snarig, En houdt elkander steeds in 't oog. En Piet was op geen zoentjes karig, Als Wimpje na haar stoeltje vloog.…