Alle inzendingen over voelen, denken

laat me genieten van ons samenzijn in voelen, denken, dromen ben ik in jouw hart gaan wonen.…

Ik moet en mag in mijn eigen kunnen en geloof geloven, ik kan me niet iets anders voorstellen: het is namelijk het fundament van mijn dagelijks voelen, denken en handelen; een andere weg kan ik niet bewandelen... .…

Als ik bij je wil zijn denk ik aan je. Als ik je wil vasthouden hou ik van je. Als ik je wil zien zoek ik je gezicht. Als ik je ogen wil zien denk ik aan de zee. Als ik met je wil kroelen denk ik aan je warmte. Als ik je liefde wil voelen denk ik aan je hart. En als ik wil lachen denk ik aan het leven met jou.…

Liefde vindt ruimheid van voelen, denken en geest. Haat houdt zich steeds op in nauwe holtes, kruipt voort, steunend, wringend, zoekt almaar.…

Je kan vandaag geen zee met me bezeilen, ik baal van alle stoer geredeneer, van zoveel voelen, denken, delen, van arbeidsvreugd en wat dies meer maar weet dat ook vandaag voorbij zal gaan, en morgen zal ik met mijn beter ik daar staan.…

als ik voel denk goed of kwaad alles niets gedachten negeren gevoelens begeren het is te laat als ik kies dan verlies verlies ik jou inspired by: Frank Boeijen – zonder woorden http://www.youtube.com/watch?v=EAxa9SU0ov8…

Hoor mijn hulpkreet, wees mijn klankbord zie mij in kleur, niet in zwart/wit Voel wat ik voel denk mijn gedachten Sta in mijn schoenen, verplaats je in mij oordeel dan milder en vraag jezelf af Wil ze mijn hulp, kan ze het niet zelf?…

hiervoor Ik heb de dagen gezien zoals zij ook kunnen zijn Doch wat ik ook voel, denk en nimmer vergeet… Ik zit nu in de trein…

wolken stuiven uiteen gelijk het zand van de duinen over het strand suist een woestijn aan stilte is het daar de droogte dwingt mijn raam tot mistig kijken en ik staar naar de horizon zie de rondingen van je krullen voorbij mijn zicht wapperen ik denk aan je ik voel aan je ik denk je te voelen in mij aan mij voel ik je denken voel…

Denkend en schrijvend in taal zet ik klanken in betekenis zend ik mijn boodschap uit naar jou mijn lezer en mijn luisteraar voor wie het allemaal een hoorbaar teken van leven is ik speld jou nooit iets op je mouw zoekend naar het eeuwige waar ik heb mijn best ervoor gedaan om jou met mijn gedachten mee te laten voelen denk jij…

Inmiddels ben ik druk met herstelwerk Om het kind weer te voorschijn te halen, In dichtregels lukt het Steeds beter het jonkie van weleer Weer zichtbaar te maken, Weer te kunnen voelen, Denken en leven als een kind…

Brief aan Rutger Kopland bij het lezen van De stem van een cello uit 'Wat water achterliet' Beste dichter Het oergeluid der cello kunt u vinden bij het baren van een kind en bij het windloos voelen. Denk toch niet aan jaargetijden: klinkt de herfst van tessi- tuur dan lager dan het zwoelen van de lente in uw oren?…

Soms die onrust dolend in de tijd Zoekend naar iets de innerlijke strijd Soms zo verloren dat mijn hart bloed Golvende tranen emotionele vloed Soms droom ik en lijkt alles lucht Oneindig zweverig als ik weer vlucht Soms ben ik leeg en vol van binnen Wil en moet weer opnieuw beginnen Voel denk en leef tast naar de kracht Grijp…

Luisteren en voelen Denken en zeggen Liggen en laten Weer luisteren en voelen En horen of het klopt Het klopt Raken en aanraken Menen en vertrouwen Lachen en rusten Doen en bewegen En kijken of het klopt Het klopt Blijven en hopen Plannen en bouwen Genieten en zijn Weer luisteren en bedenken En weten dat het klopt Het klopt…

dichters liegen de waarheid niet, maar ze zoeken wel,de beste woorden om juist te vertolken wat hen boeit, door hen heen groeit en stoeit, als vlinders fladderen in hun buik en het voelen dan belangrijker wordt dan het denken bij de lessen seksuele voorlichting.…

Ik sluit de luiken van het denken en voel de speelsheid van het innerlijke Zijn, de bron van alle kracht, alles omvattend in wie ik ben en mag zijn. Ik kijk in de spiegel der spiegelingen en zeg "Ik hou van mij, ik hou van jou!"…

Denken, voelen, doen, Onlosmakelijk aan elkaar Verbonden in het fundament Van de mens in de tijd - Maar dan het denken! Moeder van het gevoel, Zet het zo vaak Op een lopen, Gaat er met de mens vandoor Waarin hij zetelt, kan niet Meer worden afgeremd, en Werpt hem op de rotsen Van het kale bestaan…

Het denken duidelijk vertraagd Het voelen is wat afgenomen De stem klinkt vlak, Kent alleen nog monotonen, Het doen blijft achterwege, En als hij al plannen In zijn hoofd had, Om ten minste nog Iets uit te voeren, Dan zijn het niet meer Dan hooguit een aantal Vage contouren…

Wij denken allemaal in dit treurige papengaaienland op het kerkhof van Penibel over de urgentie van het zwijgen noodzaak van de droeve stilte en het begint aan de buitenkant niet van binnenuit want daar huist het geweten we weten het, er is niet veel te doen op het kerkhof van Penibel maar misschien kunnen we gaan vissen en…

stilstond als een waterplas was er geen acceptatie 's ochtends wakker vroeg kijkend naar de zon liefde delen met ons mensen dat zijn zo wat van mijn wensen ik, als iemand van zeventig maar ben pas op de helft mijn haren al reeds grijs is dit de prijs die ik betaalde toen ik schoksgewijs mocht groeien ongevraagd in sneltreinvaart ging voelen…

Zeker omdat ze dan niet meer durven, omdat zich in een groep kunnen bewijzen en stoer voelen? Denk na voor dat je iets zegt...   …

Gedachten en daden Die in mijn ziel Met gevoel zich mengen Tot hem, de mens Die ik ben hier en nu, Woorden die wellen Tot regels die mijzelf Verbeelden in taal Die laag voor laag De diepte in gaat, Net zo lang tot ik hem Die ik genoemd wordt Gevonden heb, terugveroverd Op de geschiedenis die er Met mijzelf was vandoorgegaan…

Familie is een prachtig ding, maar soms een vreemde mengeling van overeenkomsten, verschillen tussen mensen die, al zouden ze het wensen, nóóit hetzelfde zullen voelen, denken, zeggen en bedoelen, maar waarop je steeds mag bouwen, een beroep doen en vertrouwen.…

wat zou je denken, als ik je zou zeggen, dat ik verliefd ben op een ander, zonder hem te kennen. zonder hem te spreken, noch te voelen, voel ik toch zijn aanraking. wat zou je zeggen, als ik zou gaan, gaan zonder nog een woord. zou je me proberen te stoppen? of zou je je omdraaien, en denken dat je hart is vermoord.…

Mijn denken zit naar zichzelf te kijken. Zo moet een nog niet ingevuld cijfer van een Vijf-sterren sudoku zich voelen. Exact zo. Dat het niet past, dat het niet klopt, echt niet echt niet Gewoon, maar uiteindelijk dan toch: een hokje van 1 bij 1. Stiekem wel. Niet eens stiekem eigenlijk, maar bedoeld.…

Omdat ik als kind al dacht dat ik beter denken dan voelen kon voelde ik mij dikwijls eenzaam dat herkende ik bij jou toen we onze gedachten uitspraken omdat we geen respect kregen begon jij die liedjeszanger te citeren waar ik sliep in dat land onder die lage luchten en ik hield daar jouw hand vast toen je terugkwam na de daad een…

'k Denk dat ik voel Wat ik weet Daar ik denk te weten Wat ik voel De geur van jouw lijf In genevelde dampen 'k Weet dat ik denk Wat ik voel Moeilijk onder woorden Te brengen Ongenadige Echt' liefde. Meedogenloos 'k Voel dat ik weet Wat ik denk 't Leven soms hard. Liefde Verduiveld Soms zeer zwaar.…

en bedenken beweren dat denken ergens toe zal leiden om het lijden met gevoel te dragen.…

Ik sta stil op straat Verwonderd over een gedachteflard Maar ik ben niet verbaasd Niet verbaasd omdat mijn gedachte altijd over jou gaat Het feit dat ik denk over zo maar iets zou al een bijzondere ervaring zijn Een gevoel geven dat ik ertoe doe of dat iets beweegt Maar dat ik over jou denk betekent dat het ontzettend goed gaat…

Kunnen stenen voelen, planten dromen of is dat alles beeldspraak en niet waar? Toch maakt een nieuw blad van een plant me blij en doet begrijpen dat ze leeft. Soms menen mensen dat de dieren hun eigen taal verstaan en dingen dromen, maar kunnen dit nu ook de bomen of is daar eigenlijk maar niets van aan?…