Alle inzendingen over zachte regen

druilerig in zachte regen een gieter solitair doch dwingend aanwezig maar vooralsnog ledig...…

Genieten van de zachte regen, zitten op een bankje, ergens afgelegen. Mooie momenten wisselen, wat we bedoelden, en uitleggen wat we voor elkaar voelden.…

Het zijn de bladeren in de wind en de geur van bloemen Het is het eerste ochtendlicht en een zachte regen in het gras Het zijn de wolken, een langzame schaduw en het tikken van leeg horloge Het is de glimlach als ‘s avond weer de zon gaat dalen…

zachte regen beroert de delicate schoonheid van huiverende kersenbloesems op ranke twijgen wiegen witte vogels wij lopen uit de langgerekte dag jij fluistert dat we voor geluk zijn geboren de bergen hullen zich in wolken…

Ze snoepen van zachte regen en sluiten hun lippen, alleen voor mij. Bollen ze hun reine rokken aan hun vlaggenstokken wel voor mij? Boven hun zwangere buiken kan ik alleen maar ruiken. DAT ZIJN WIJ.…

Zachte regen streelt mijn huid ...ik huiver. De zomer vertrekt uit mijn hart ...ik neem afscheid. Kille herfst gevolgd door ijzige winter zoals altijd. Het gaat voorbij , ik weet het ... De lente komt weer.…

Ik voel me wat lentetriestig Het grijs wordt zwart na een dag van voortdurende zachte regen Door wortels heen stroomt, ruist het vocht, het blad richt zich op De dingen gaan zoals ze gaan als Venus, een inktzwarte stip op de zon en toch waar ben jij wie ben ik word jij als het regent nat?…

ik hang een dromenvanger om maar laat dit lichaam aarden met hoofd en armen in een vrije val op weg mijn benen dragen me maar verder droom ik levenslang nimmer bang voor enge wegen, slechts de glans van avontuur geldt als een zegen als ik zweef in zachte regen en de glimlach van mijn drang…

Het is nu morgen na zachte regen op zaad dat ik gezaaid heb. Een dag van geluk en van grenzenloos lijden, oorlog en rampen. Is dit nu het feest van eeuwige genieting, dit korte moment? Ik wil het geluk van volle overgave aan mijn geliefden. Het lijden niet gedogen maar alle leed genezen.…

aan het eind van regenbogen aanschouw je de mooiste dromen gevoelens vol kleur de weg naar je hart nevels van liefde omhul me zacht leid me naar dromen die niet verdwalen op het pad van geluk door rozen omgeven vogels in hun lied zon na zachte regen niemand in verdriet bereik ik mijn mooiste droom aan het eind van regenbogen waar…

het versgebakken tarwe begeurt de rustig koele kelder die blij verwacht de vruchten van het land die arbeid van hun hand met pinksteren oogsten ze al: de belofte van hun lente-akker garen het kindergelach en merries worden door hengsten befloten tot deze meidag is weggegraasd en stil valt de nacht als zachte regen ze moeten slapen want…

vastgeklonken op een sokkel de gipsen heilige roerloos in zijn nis stilstaan doet zeer houdt hij stand in witte eenzaamheid in de nevel van de tijd buiten glimmen de groene luiken op de grijze kiezel droomt de roerloze man zijn zwarte dromen de lange weg naar nergens in de zachte regen elke hartklop dichter bij de dood…

Een bed vol sterren, de nacht bewaakt het leven, het wad zucht in zachte regen.…

langverwacht toch snel verkleurt onze wereld eens waren we zo pril en loom in de lentezon dartel in zachte regen wij blozen in de tijd als de roodgouden lanen en plafonds onder weidse luchten in 'n feest'lijk najaar jij zo mooi en onvergetelijk met ‘t goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart versierd door goede jaren…

regen de letters vergrootte in de klanken van je hele zijn…

Als een schaduw uit het verleden Huisde je in verre herinneringen Als de vergeten geest in een fles Huisde je er tot de eerste lentenacht Als zachte regen op het malse gras Ontwakende jonge bloesems De eerste bloempjes nog schuchter Langzaam openend tot hun volste glorie Verre herinneringen brachten jou Na een bittere winter ontluikende…

Nog genietend van de stroom van zinnen, wat glans gaf aan een verlaten jeugd, de rinse smaak van dromen in de zachte regen met de geur van krijt. Gelukzaligheid gezeteld in de weke delen van het vruchtvlees hem gekweld, vervalt tot brede stromen, er valt een knipoog uit het paradijs en wordt bij de toekomst opgeteld.…

Dan voel ik als een zachte regen, zijn tranen op mijn hoofd. Want ook God kan verdrietig zijn en wie moet Hem dan troosten? Ik wil wel, maar ik ben maar klein en hij de allergrootste. Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God. het komt gerust wel goed.” En dan zie ik wat een wonder een vriendelijk woordje doet.…

regen de ruimte tussen de druppels nodigt je uit naar binnen naar binnen...…

regen navigeren we als vogels op de sterren…

komma de daad wordt al snel dichterlijk donker jij hebt jouw kansen verspeeld, tussen dromen zachte regen, en generaties van gewoontes droeve melodie, aan jou de terugkeer alle heimwee naar een triest verlangen.…

Een zachte regen daalt neer op mijn ogen. Alsof ze een traan willen verbergen. Momenten in eeuwigheid verliezen hun glans niet. Ooit zullen we elkaar weer zien. Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid.…

afscheidsrede vond ik prachtig hoor Het ne me quitte pas, het jongenskoor Abide with me, het was heel ingetogen Ik zou mijn lief je tranen willen drogen Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor Nu ik het voertuig van mijn geest verloor Kom ik in vlinders op je toegevlogen Dans ik in goudvonk boven menig meer Raak ik je wangen aan in zachte…

een desolate plek in zachte regen krast de stilte op schuldige grond je noemt de naam van je dode vader je gedenkt zijn naam je ziet hem hij zwaait halverwege het tuinpad nog één keer kijkt hij achterom een laatste maal achterom je legt een kiezelsteen op zijn graf in uitgesproken taal noem zijn naam blijf bij…

kies nu schrijf ik woorden als vergeten is een zegen en een zachte…

Zo tedere schade als de bloemen vrezen Van zachte regen in de maand van mei, Zo koel en teder heeft uw sterven mij Schade gedaan, die nimmer zal genezen. Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij Konden van teerheid immermeer genezen.…

Breekbaar kind, vandaag begint een vers geschreven lied Nieuwe levens en verhalen Nieuw geluk ligt in 't verschiet Zachte regen, duizend wegen liggen vrolijk geplaveid met de hoop van al je vrienden Met hun glimlach en hun tijd Speels gestolen, onverscholen Elke dag een beetje meer Durf te dromen over morgen want dan…

Zachte regen daalde, Vriendlijk zonlicht straalde Mild op halm en aar.…

Dankend voor de zomerweelde, de zonnedagen voor de zachte regen als groeikracht om roze bloesems als vruchten te dragen doorheen het blauwe van de zomernacht!…

onder mijn voeten de eeuwen verborgen onder dikke lagen leem ze bergen bewogen tijden de laatste ijstijd in uitgestrekte steppe maakt plaats voor zachte regen in het landschap groeien bomen en ijzertijd nog ver graaf in bar verleden waar nomade jager is en de boer zijn toekomst gaat verbouwen de maalsteen is nog…