Alle inzendingen over zon, hitte

Zomer,zon,hitte,bos,heide Twee harten,twee zielen,een gedachte Gierende hormonen,zoekende ogen Bosbessen,gras,bomen,stilte...... Hertenbed,zinderende lichamen Samensmelting,ontlading,bevrijding Geluk,tevredenheid,eeuwige liefde…

De zon gaat midden op de straat staan, roodgloeiend -- zijn hete adem.…

Quil u van hart tot hart hier welkom heten tis beter zogezeid dan één op één u moest verdorie anders toch us weten hoe vaak mij voor de mond komp wattik meen Durris al zo veel ongein in de zin en daarenbovendien nog per gezin ook tienmaal zoveel onzin in de gein dat Son en ik u graag ten dienste zijn We maken zo met alle Nederlanders…

een gedicht in een gedicht in een gedicht geboortegewicht een boom in een boom in een boom dennenappel hitte in de hitte in de hitte eeuwige zon een mens in een mens in een mens kleinkind verleden in het heden in de toekomst herinnering leven na een leven na een leven eeuwigdurend afscheid…

Hitte komt er aan. Zon is onverbiddelijk. Plek in de schaduw.…

Woestijnroute Vertwijfeld loop ik door, Door de hitte van de woestenij Mijn schaduw achtervolgt me, de zon brandt op m’n rug Moet ik teruglopen, Naar de plek van mijn bestaan Of moet ik doorgaan En het risico nemen om van de hitte te vergaan….…

warmte van de zon smelt sneeuw tot waterdruppels zichtbare hitte…

Temperatuur daalt als wolken met de zon spelen en wind, een koude douche of een duik in zee even verkoeling geeft wat een verademing is voor velen maar dan, als wolken verdwijnen gaat de zon weer uitbundig schijnen en slaat de hitte genadeloos toe ik zeg dit niet om te klagen maar hitte maakt loom en moe...…

Olieglinstering, hitte druipt hete dijen, de zon glijdt jouw lijf.…

De zon in de strakblauwe lucht de buurvrouw puft en zucht wat een hitte wijffie, zegt ze mat ik ken er niet meer tegen weet je dat de druppeltjes parelen op haar voorhoofd haar ogen staan alsof ze is verdoofd Met een natte doek dept ze tussen haar enorme borsten in haar hand een borreltje, om niet te verdorsten in de tuinstoel op de Haagsche…

De lucht smelt als was onder de hitte van de zon en stroomt over het sidderende landschap. Ik beweeg me vertraagd en op rekkende benen door de roze massa van de namiddag. Geef me veren! Schiet me als een pijl omhoog de koude ruimte in opdat ik, met mijn diep-blauwe handen, de verstikking van deze kermende aarde kan scheuren.…

Om hitte en onrust uit te sluiten, Doen wij de zware luiken dicht. Nu dringt uit het rumoerig buiten Alleen de klaarheid van het licht, Want zie, de harten zijn nog open, En zon komt helder ingezeefd En toont, van blanke glans omdropen, Al wat er binnen staat en leeft. Heer, doe de luiken van ons wezen Voor werelds ijdelheden dicht.…

Elk buigt zijn rug onder het zware kruis Van vlammen, een last van vuur, - het lijkt of heel De wereld brandend draait, - de zon ziet scheel En kookt het gulzig zweet op 't heet fornuis. Kon ik die zon aan bei mijn borsten drukken En drinken van haar licht, dat ik in dagen Van duisternis de mensen zou verrukken!…

waarom kies ik koelte als de zon brandt op mijn huid ik wil het bruine beest dat eerst in wit weer rood wordt als mijn thuis maar feller ploert de koperen dood, nog even en mijn cellen hebben het begeven daarom verdwijn ik af en toe ben haar hitte zat en moe duik de koele schaduw in die zalig meekomt als jij schijnt…

het duurt even de droom met korte pauze loom over de dag lusteloos lover hangend over de lichtstreep van de middagzon…

ik kan de zon niet verzwijgen wanneer ze hartveroverend moeder aarde verhit met al haar liefdesperikelen die ze als vrouw zeker in grote getale bezit een lentezomer die in mijlen stond gegriefd daar de tijd in een tempo van “ slow motion “ voort slenterde door kou regen sneeuw warme jassen muts en de verwarming op aangenaam onverschrokken…

hit hithit hit hit hit hit hithit hithit hithit hit hithit hithit hit hithit hit hithit hithit hit hit hithit hit hit hithithithit hithit hit hithithit hithithit hit hithithit hit hithithit hit hit hit hithit hit hit hithithit hit hithit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hit hithit hit hit hit hithithit hit hit…

De hitte wordt zo langzaamaan een plaag, Maar als ik de geleerden mag geloven Zal binnenkort de zon voor eeuwig doven, Een paar miljarden jaren na vandaag. Dus mensen, houd het eventjes nog vol, Dan daalt de kou over de wereldbol.…

Je kunt er ieder jaar alleen op hopen Heel Holland bakt een ei op ’t autodak Prins George neemt watermanagement als vak Ruud Gullit zet nog snel z’n ramen open ’t Is ook nog veel te warm nu voor een wolf Uitsluitend voordeel met zo’n hittegolf…

De zon werd weer verwelkomd door ons allen Daar was ie na 'n lange winter dan Maar zondag slaat de vlam ècht in de pan Dat zal ons zeker minder welgevallen Want zijn wij door de hitte straks gevloerd Dan wordt die zon snel omgedoopt tot ploert…

Hoe kan een roos geuren zonder de zon? Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Regendruppels kleuren de dag, de roos en de zon, het einde en het begin; tekens van hoop, groene olijftak na de gloeiende hitte.…

Na de gloeiende hitte een groene olijftak, teken van hoop; het begin en het einde: de zon en de roos kleuren de dag, regendruppels... Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Hoe kan de roos geuren zonder de zon? Hoe kan iets eindigen eer het begint? Hoe kan iets er zijn eer het er is?…

De zon doet ons energie geven de zon is bron van alle leven door hitte kan metaal en glas buigen smelten door hitte kunnen explosies ontstaan zonder de zon geen licht en duister in ons bestaan De zon de bron onontdekt hemellichaam de zon het verste weg in warmte het dichtstbij wat stralen van de zon en je voelt je even blij…

Ze laat ons al het moois zien dat door haar zo mooi kan bloeien Haar romantische zonsondergang, haar betoverend noorderlicht, haar schaduw om in af te koelen als ik voor haar hitte zwicht De wereld draait om de zon En jij bent mijn zon…

In de trein achter glas brandende zon als zomergast van stilte naar hitte coupé een droogboeket verschoten rood 'n hart als blanco kaartje waarschijnlijk voor een vergeten moeder…

heb de hitte gedragen van lange dagen zonder schaduwwind nog ploert de zon roodkoper in het ondergaan hangt warmte nachten aan pas in schemerkenteren is er het ogenblik dat hitte zwicht voor de nieuwe dag de eerste frisse lach van het ontwaken de ramen open maken tot de explosie licht intenser wordt het zonnevuur je lijf en lendenen…

hoe schilder je de onbarmhartige zon in het helle licht van het middaguur als niets zich verbergen kan de lucht trilt de hitte brandt de wind werpt niets op het penseel loopt in het honderd je gaat te gronde aan het helse middaguur…

De zomer op zijn hoogtepunt de warmte eveneens de hitte bijna niet te harden maar ineens: is daar een verkoelende bui!…

in zijn hoofd weerklinkt nog het geluid van haar naderen dat geklepper harer sandalen als los geslagen leren luiken tegen een winderige muur die nacht staat gegrift in zijn uiteengereten hart met haar kwam immers ook de geur mede van hem wiens zijde zij verkoos boven zijn gewillige lende zijn naam doet er niet toe heeft het nooit gedaan…

'k Hoef jou niet te zeggen, dat de avond vrijt met de nacht als onze Kus in 't donker een dans lanceert 'n Verkenning in zomerse nacht Verlangende lijven die zuchten Onder 't genot dat lang verkeert 'n Sex-appeal van hier tot ginder Een aantrekking van Noord- en zuidpool 'Heat of the moment' van Asia geleerd…