259 resultaten.
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen moeten vaak hun thuis verlaten
vluchten dan voor natuurlijk of barbaars geweld
met de onzekerheid of anderen hen zullen dulden :
zij die leven in vrijheid en waar welvaart telt
dit kerend getij…
Getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Schijn me binnenste buiten
vloei druppelsgewijs
terug naar de zee
verdwijn in de golf
wees wassend gelaat
mijn gedachten
zijn vrij
strooi ze af en terug
getooid met schelpen
het geluid van de baren
brengt ze fluisterend
dichter bij
© Rudi J.P. Lejaeghere
Opgedragen aan Iris Van de Casteele
Juni 2008…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
Getij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 Gevormd door de
striemende wind
de getijden zijn vervlogen
Zacht adem ik over zee
jouw naam
golvend en zo bewogen…
Getij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 eb en vloed en eb
het getij van het leven
sterk wisselvallig …
Eb, geen vloed!
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
118 Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt
keek ik naar naar tankers aan de horizon
geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend
op ijle klanken van een englenkoor
dat op het scherm niet nader werd genoemd
Doch vloed spoelt in het algemeen
nooit zacht
de tijd terug, doch veeleer met
een kracht
die zeehelden trotseerden
in de eeuw…
H E T G E T I J
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 En het getij keek mij aan
op de kust
uitgerust
om te keren
en de vloedlijn
gaf het sein
een nieuw proberen
zijn
elke golfslag
een nieuwe dag
in opheffen en neerzetten
de branding tussen zee en lucht
natuurwetten
die bergen verzetten
in mij het getij…
Zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
444 Lekker meedeinen
op het ritme van getij
adem van de zee.…
Ooit
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.850 De pelikaan lonkt
naar de vangst
van een visser
laat de tijd rijpen
als het getij
over het strand
stormwind raast
woester dan woest
kille lucht waait
de schelpen
naar een nieuw
getij
als ooit op een dag
vandaag
is geworden
en later ontluikt
tot in het einde
van de tijd…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Een poging om zich
uit te spreken in een
zon beladen droom,
wordt het begraven ,
in de zoom van het
getij, waar het z’n
voeten heeft geplant,
proeft het van de
natte klei, waarop
de groene zoden
waken, gevormd door
de wortels van de
tijd, die het zoeken
naar de doden
heeft gestaakt.…
Geheimschrift (IV)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
429 De lengte
van mijn leven
sleep ik achter
de toorts voor
mij, brandend
Vol van leven
vuurt de fakkel
Het getij
staat op stormvloed…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel
voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar…
Eb en vloed
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
851 Glijdend langs mijn hand
verzand ik in gedachten
getij keert mijn hart…
Herfst
poëzie
4.2 met 17 stemmen
5.532 Zij hebben gezegd: de Herfst was 't schoonste getij,
Al was hij dan ook droefeniszwaar en de baar van de zomer blij,
Zij wisten zich een groot geluk, toen hun leed
Met 't getij één was en sterk kompleet.
Maar zo kan ik de Herfst niet voelen, zo is hij niet in mij :
Het gulden doodgaan in rijk-trillende getij.…
een zee aan liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.148 liefde is als
eb en vloed
een nimmer
aflatend getij
dat geeft en
neemt
lejo…
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 Wat zij ziet is een groene zee,
vissers die vrouwen verleiden. Vis
die kuit schiet. Vereelte handen
in klei -
Ondergelopen land. Veerboten
heen en weer tussen wat gezocht wordt,
gezonken blijft -
Bodem die bij eb boven ligt:
de ongevormde, de diepste laag
De oorsprong.
Slijk.
--------------------------------------------------
uit…
Poëzie voor jou en mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
207 De oude en de nieuwe tijd
glijdt ijlings aan ons voorbij
zo ook de poëzie voor jou en mij
wij zijn tot vernieuwing bereid
Als stijgend en dalend poëzie getij
creërend en spelend als water met klei
afwisselend maar niet voor goed voorbij
zoals het licht aan de horizon teder en blij
Verdwijnt ook weer het dolgedraaide
onaanzienlijke…
dans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.253 dans
dans
voor mij
hier
op de grens
van het getij
je bent
mijn ebbe en vloed
de schelp
die op het strand zich vlijt
het parelmoer
waarin ik naar je kijk
als je
voor de eeuwigheid
met mij vrijt…
Laura Dekker is er geraakt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
562 Laura bezeilde 's werelds getij
achttien maanden tussen loef en lij
maar vlucht naar een land
aan de and're kant
voor de Hollandse regelneverij.…
Ons heelal ontwaakt....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ons heelal kent geen getij,
en dijt daarom wakker uit.
Wanneer ontwaken wij?…
Droomreis
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.016 Droomwolken van bestaan
oneindig getij
wanneer wij gaan
op waterwieken voorbij
Het schip in de nacht
laat ons onbevangen zweven
als een magische toverkracht
door het eeuwige leven…
Planktonisch
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
566 Purper licht
fragmenteert in
kleine delen parelmoer
In een zone van getij
pluk ik vruchten
van de zee.
Naakte mossels liggen
gapend op het strand
onwetend van het dampen nog.…
Eindeloos
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
550 Koud tot op het bot
speelt de wind met het getij
die golven opstuwt
die uitdagend tot grote
hoogtes klimmen om zo
in woeste branding
uiteen te spatten
om met al hun kracht
het strand te kussen…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
735 Zoals golven zuchten
naar het strand
telkens keren
eb en vloed
of kwinkelerend
als een leeuwerik in de lente
het ontstaan opnieuw begroet
zo leeft zij in mij
adem ik haar
zijn
wij
in wezen
het getij…
ZEE
gedicht
3.3 met 91 stemmen
13.831 Op het ritme van getij
neemt ze vasteland in
met geweld en
strooit herinneringen
tussen schelpen en koralen.
Als adem van de regen,
in wolken en in nevel
beheerst ze zelf de meeuwen.
Ongestraft als kleptomane
steelt ze het einde van de dag
en verzinkt het licht
telkens voor een nacht,
als kind gewiegd
in haar moederschoot terug.…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 enkele dagen per maand
straalt haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 De wisselende getijdestroom loopt
niet altijd parallel met het verlangen
men lijkt stil te staan en dat kost kracht
om tegen een sterke golfslag in te zwemmen.
Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen…