inloggen

Alle inzendingen over verstenen

77 resultaten.

Sorteren op:

Verstening

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik versteen geleidelijk tot vastigheid Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring Alles wordt geheel veranderd door de tijd Een ook mij bedreigende verjaring Ik zie het zuchten van de grote aarde En bloemen buigen door de zonnestralen Ook hoe een continent gewoon verjaarde Alsof de eeuwen waren als kwartalen Bomen haastigen zich naar verheven…

Verstening

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 91
Later Die morgen lijf vol lust 't Verdriet van uiteen Met gebiggelde, maar bovenal zoute Tranen die blijven gaan hoewel 't tempo door verstening wordt vertraagd Slechts ten goede Daar in genevelde dampen zonder gloed Weerschijn dus voor altijd in krochten schuilt…

Verstenen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
ik streel zorgen uit jouw gezicht en fluister dat alles goed komt luister hoe ijspegels aan de bomen klingelen in de wind ik stop je nog een extra keer toe opdat jouw hart niet verstenen zal…
LadyLove29 december 2012Lees meer…

Exodus

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 12.066
Er was een droom van duizend mooie jongens Op witte paarden rijdend door de nacht Met wapperende zachtfluwelen kleren Ze hadden heel het leven in hun macht De aarde draaide door hun galopperen En waar zij reden, werd het nooit meer licht. Hun schoonheid was alleen nog te bezweren Door ’t magisch ritueel van een gedicht: Er was een droom…

XXIV

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 9.999
Gekwelde bloemen die nog even in kwalijk water overgeven; verwarde kip wier lege tenen in de lucht van toen verstenen... vreselijk is het woord 'stilleven'. ------------------------------- uit: 'Manke vliegen'…
Leo Vroman16 oktober 2022Lees meer…

Hij die komt noch gaat

gedicht
2.0 met 134 stemmen aantal keer bekeken 48.638
geen man meer, nog geen vrouw met zijn speeksel me wassen zou hij die het brood bijna breekt het licht net niet dooft zich nauwelijks uitkleedt me rakelings aanraakt (o de paarse bessen van zijn tong hoe blauw het dons van zijn dijen rijzig eindigend in nog zachter) met hem wil ik slapen gaan in dag noch nacht tussen wolk en gras verstenen…

Verstening of De funeste gevolgen van extreme weersinvloeden op het menselijk lichaam

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 887
buiten regent het niet alleen daar inwendig worden longen en hart belaagd door windvlagen elkaar verdrijvende stortbuien hagel tart lever en nieren die vergeefs proberen te schuilen onder middenrif en maag dichte mist omhult de hersenschors slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag milt en blaas staan bijkans op springen elleboog enkel en knie…

Zigguramurdi

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53
In je kamers huizen heksendromen slaapdronken duik je op terwijl ik nachten wakker lig je ingewanden voel verstenen in mijn vermoeide lijf je verhaal broeit onderhuids laat zich lezen in een glazen bol waarin vleermuizen luchtledig schud me wakker leg je stenen ziel bloot laat de zon het uur aanwijzen het is tijd om terug te keren…

Spelt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 187
Geen spelt is meer te krijgen Werd op onze mouw gespeld Gebakken lucht verzwijgen Een boterham kost meer geld Molenwieken gaan verstenen Niemand weet meer waarom Van haver tot gort is verdwenen En de wind die maalt er niet om…

GAS

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 883
Je hangt zo ongrijpbaar zonder kabels aan de lucht onmogelijk te verstenen soms hagel je op hoofden maar meestal zweef je voetloos voorbij, groter dan de aarde; had ik honderd vorken, ik kreeg geen gat gemaakt had ik duizend handen, ik kreeg je niet gekneed…

De eenzaat

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.290
in diepe stilte van vergeten leven huist de kille mens met gehaat lichaam zwarte bloemen als kern van ik verstenen zonden zonder naam weg van gedachten gijzeling van licht dood voor woorden met vergeest gezicht niets kan hem nog meer verteren dan tot stof te wederkeren…

Volharding

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 72
de ruimte tussen rotsvast en zoiets als onwrikbaar is broos en dun bezaaid, zodat mijn vage bomen wuiven alsof ze weifelen op de tast, zonder vaste ankerplaats, over straffe zij- en tegenwind, terwijl in de verte gouden even- beelden verstenen als herleefde achtergrond, tot stof, in zekere mate…
Iniduo19 september 2015Lees meer…

hellevaart

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
is schoonheid alles wat zinnen voelen maar niet omvatten door de kijkgaten van onze realiteit verken ik werelden die waanzin erkennen de zwarte engelen breken hun vleugels om zonder hemel oneindig te vallen holle mensen verstenen in luchtledig schreeuwen zodat mijn beeldenstorm verheven zielen spaart is de realiteit niet de waanzin…
alter_ego25 december 2002Lees meer…

Maskeren

netgedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 742
telkens als mijn tranen vloeien vries ik ze in en vorm figuren van ijs zelfs de warmte van mijn adem tracht ik te verstenen om daarna alles te stapelen tot een standbeeld van bevroren water en koudgebakken zand met hamer en beitel plooi ik rimpels tot een gelaat van een doods bestaan aan het voeteinde kras ik nog wat…

zielzusters

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Als een fossiel zullen wij verstenen in de tijd. Zij bij zij tot die dag Zijn dat de zielzusters die ik met me meedroeg.…
G31 oktober 2014Lees meer…

Dodenherdenking

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 175
Herdenken is aandacht schenken Bij de verstening van de tijd. Een monument, een symbool van het lijden Van een oorlog uit grijze tijden, Die een verbeelding is van ons gevoel van spijt.…

Duister leven

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…
MVE11 februari 2008Lees meer…

de nacht ervoor

netgedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 420
niemand vraagt naar lege armen of waarom ik ver van licht versteen, traag in donkere bolsters. de hond sterft met een vloek nu ook de zomer is verdwenen; jij schoof de ogen dicht en sloeg de mijne blind. hij was onschuldig in zijn spreken.…

Zielsbesef

netgedicht
4.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 783
Nu onze dagen zijn geteld in het bittere vooruitzicht blijft alles wat je hebt verteld verstenen in het tijdsgewricht zielsbesef in krijt gehouwen uit steile wanden van de rots teken van fossiel vertrouwen gebeiteld met genade Gods wat wij in het leven zochten verglijdt van bergen in een stroom eeuwig met elkaar vervlochten in oude wortels…
dick panman18 augustus 2010Lees meer…

Verdwaling

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 483
Verdwaald tussen rijen gestapelde huizen met als enig groen het stoplicht op de hoek waar restanten tuinen zwaar overbetegeld geen ruimte bieden voor plant, boom of dier de stank van open haarden doordringend elke romantiek bezwaard ons draaglijk groen verstolt steeds meer tot verstenend grijs waarin je verdwijnt als je niet…
Gerardo26 februari 2009Lees meer…

Liefdevolle ogen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Vol overgave verdrink ik in die blik, die mij verstenen doet ik staar en tril, uit mijn lood geslagen blijf ik in die ogen gevangen.…
Green eyes15 februari 2006Lees meer…

Jou zachtjes zoekt

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
hoor geluiden op de achtergrond een harde stem gevloek terwijl mijn hand jou zachtjes zoekt voel weer de paniek je hart verstenen nu even niet zie je ogen en je lichaam gaat niet open pas later in een lucht geklaard kom je weer los mijn hand dichtbij en jij geeft eindelijk je adem vrij…
wil melker13 december 2007Lees meer…

Vertrek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 315
aankomsttijden we hebben bestaan, schroeiplekken achter ons gelaten, laten gaan, van bed gewisseld in een ontboste kamer geurend naar roest en olie gedoofd brood en schemerplanten, vaag wegens verlaten van stemmen, avondschimmel onder de radar achter de horizon we hebben het bestaan -gelaten om dit huis, deze deur te verstenen…
Iniduo15 oktober 2016Lees meer…

LAIS CCCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 91
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.…

Vriendin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 71
Vriendin, je ogen stralen niet De sprankel is totaal verdwenen Je levensvreugde nam de benen Dit aan te zien doet ons verdriet Je lijkt gehouwen uit graniet En niemand kan je hulp verlenen Vriendin, je ogen stralen niet De sprankel is totaal verdwenen Het is alsof je niets meer ziet Je had een schrijver in je genen Van schrik begint nu ons verstenen…

veranderlijk

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 78
mijn voeten reppen zich door zilveren regen ik dacht: ik kleur de woorden en maak een zon later op de dag zal zij komen haar hitte verschroeit me zij zal vogels verstenen in oogverblindend licht vleugels gebroken niemand is veilig als het zomert laat mij winters zijn ik ruik bloemen op ijs mijn voeten reppen zich onder de koperen…
J.Bakx30 augustus 2023Lees meer…

Binnen

gedicht
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.031
Wat je niet allemaal bestaan hebt, onteigend omhelsd hebt, geweest bent, nu zit je op wacht aan je bed je bladert het boek door, bevingert de woorden wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden het brood is verlegen, wil niet verstenen het horloge maalt meel en weet het nooit zeker diep in de tuin dooft het buitenste binnen altijd die vogels…

Vaakbeestjes

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.161
In jouw ogen zijn, verdrinken zinken naar de bodem waar kalk en zout conserveren schelpdieren, anemonen hechten Draai om vrouwen van Lot bedek de ogen, volg of versteen zie geen meteoren brandend dalen onmensen smelten in de straten Massief blijf ik bewegen en jij kraakt steen, verkruimelt mij krakend tussen de vingertoppen van duim…

Spookhuis

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 537
Het dichterlijke schuim werd door de holle klop verwezen naar de omgevallen zolders van een huis in zacht mineur Nee - de koning was er niet en zelfs de hofnar was verdwenen en de ophaalbrug stond dagenlang omhoog in somberkleur Van de gracht dampte een lucht die zelfs de hemel deed verstenen meer dan eens een schijngestalte die verscheen…
jan haak23 september 2008Lees meer…

Topografie

gedicht
2.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.456
Ik heb je niet geleerd op school, geen dwarsdoorsnede op het bord dunne lagen tijd, verstenend. We praten maar ik ken je grenzen niet de kanalen die je hebt gegraven niet nergens cirkels van je steden geen windroos in een hoek, geen vaan. Geen kust waar ik aan land kan gaan.…
Meer laden...