5425 resultaten.
klein beginnen
gedicht
3.4 met 31 stemmen
5.439 je leerde kijken
ogen
mond
gezicht
je leerde spelen
doosje
open
dicht
je leerde lopen
lampje
knopje
licht
je leerde lezen
letter
woord
gedicht…
Pop
gedicht
2.9 met 72 stemmen
24.623 Meisje van zeven bouwt wereld op
dezelfde tafel uit als de mijne,
peutert met stenen, huis in een huis
en praat zoals ik op papier met pop.
Zij oefent in wit, dagelijks brood
en kan daar niet genoeg van krijgen.
Dat doe ik ook, spaarzaam, in verzwijgen
en hoe dit wennen is aan dood.
Kom niet dichterbij, zegt zij, ik speel
en maak wat niet…
Oude dames
gedicht
3.6 met 67 stemmen
18.219 Ruim voor de bus vertrekt zie ik ze naderen.
Ze lopen zo behoedzaam in de pas.
Hun schoenen passen altijd bij hun tas,
gezonde kousen steunen oude aderen.
Een fleurig sjaaltje siert hun saaie jas,
een beetje lipstick tegen het ontbladeren
en zilverwitte krulletjes omkaderen
't gezicht dat vroeger mooi of lelijk was.
Dit is mijn voorland…
Samen
gedicht
4.1 met 182 stemmen
59.776 Grote knoken vouwen om
de stok met afgesleten knop
krakende knieën knielen op
het bankje vooraan in de kerk
streng maar rechtvaardig, stil
gesloten, alleen niet voor mij.
Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.
Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand,
schuin…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
Klein zijn de woningen in deze buurtschap
gedicht
3.6 met 16 stemmen
7.800 De naamborden zijn met de hand geschilderd:
Dekevelaer, Adriaanssens en Vergauw
Zij zijn mannen met betrouwbaar en vertrouwbaar open gelaat
Op het land bij de stijgende ochtendzon
En 's avonds bij de haard waar de lamp is opgehangen
Over het zandpad gaat een vrouw, bezweet en stoffig
Zij draagt een kan petroleum en een roggebrood
Haar kind…
Ik was een jongen, een meisje, een struik
gedicht
2.3 met 189 stemmen
58.581 Ik was een jongen, een meisje, een struik,
een vogel daarna een sprakeloze vis die
opspringt uit zee. Weldra ben ik
de vlinder die op de Etna sterft, doch
onder al deze gestalten sterf ik slechts
voor haar. Ongezien aan zoveel onzin
te ontkomen, ontkom ik niet aan haar
begin - trilling, overwintering gewin.
------------------------------…
Passage
gedicht
3.6 met 16 stemmen
10.033 In het voorbijgaan zette je
met krijt geheime tekens:
driehoeken, andrieskruisen,
gevleugelde pijlen, ogen.
Ongemerkt bleef weinig.
Eén teken stond jaren later
nog onder een raam, gered
door de vensterbank - een golflijn,
getrokken zonder te bukken.
Zo klein was je toen zag je nu.
--------------------------------
Uit: 'Gedichten 1938…
Cementwater, dorst
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.355 Cementwater, dorst
vogelbek, rivierslib.
Spuwend vuur van mijn kinderslaap.
Keizersnee, kachelpook
farizeeër, echoput.
Koud dier van mijn kinderslaap.
Pisduivel, drijfzand
hyena, zeveraar.
Trapgat van mijn kinderslaap.
-------------------------
uit: 'Zandloper', 1997.…
Ik ben gekropen in jouw huid
gedicht
3.4 met 66 stemmen
19.075 Ik ben gekropen in jouw huid,
gerimpeld en gebogen,
mijn jaren ver vooruit,
keek ik met jouw ogen,
leefde ik jouw leven.
Je zou mij nooit vergeven,
wanneer ik opeens verdween
en als mijzelf verscheen.
---------------------------------------------
uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
2.6 met 94 stemmen
49.785 Wie in zee begraven wordt, gaat nooit verloren.
De zee is spaarzaam als een dichter.
En ik was aan zee en ik was op een berg:
twee eeuwenoude makkers.
Wie op een berg wordt bijgezet,
wil nog jongleren met de sterren,
snakt nog belachelijk naar lucht
met al de roofzucht van zijn lijk.
Wanneer men mij per se begraven wil,
dan liefst niet…
De week voordat
gedicht
3.7 met 62 stemmen
20.584 De week voordat mijn moeder gehaald werd
op haar duikadres was ik bij haar met
mijn zoontje
elf maanden oud
ze nam hem op schoot
hield hem met een hand omklemd en
legde met de andere een plaat op de grammofoon
wil je even? vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal…
Boswachter
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.649 Hij is even terug van weggeweest.
Nu is nu en dan. Toch moet hij morgen
naar het bos, zijn hoofd ligt
nog vol hout. Een stapel zorgen
in een begroeide geest.
Bij zijn bijl, op een sprei
zoekt hij bomen in de kamer.
En te voorschijn in wit schort,
uit een deur in het lover,
komt een zoon, een jager
die hem aan tafel vraagt.
Hij knikt en…
Het strand van de kinderjaren
gedicht
2.6 met 27 stemmen
8.630 Het strand van de kinderjaren. Ik hield mijn hart
aan de borst van de zee. De korrels metselde ik
tot dromen en kastelen aaneen, mijn glimlach
de mortel. Maar de golven leefden zo snel.
---------------------------------
uit: 'Dun land', 1994.…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 Ze liepen met kaarsen de berg op
en zongen daarbij een muziek die klonk
als klagen dat door het licht omhoog
werd gedragen. Hem droegen ze
levend en dood, de moeder droegen ze
ook, maar die wankelde zo alsof de dragers
er de brui aan gaven. Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend…
Ach je moet gewoon alles optellen
gedicht
3.0 met 72 stemmen
53.542 Ach je moet gewoon alles optellen
Je telt gewoon alles op
Het slechte vergeet de mens en
het goede vergroot-ie,
je telt gewoon alles op.
Dat zeg jij, zegt zij, maar zo werkt het niet
niet bij mij.
Maar we zijn tenminste één.
Welnee, toen wij zogenaamd heerlijk
in het gras lagen zegt zij, lagen we in scheiding,
dat zeg je er niet…
Alles mag je worden
gedicht
3.2 met 92 stemmen
32.910 Het springzaad knapt, de brempeulen
knallen open en jij ligt er in je wieg
als een popelend boontje bij.
Alles mag je worden van mij: zeeman,
boswachter, archeoloog. Of -
als je leven ingewikkelder loopt -
gesponsord ontdekker van aangroei
werende stoffen voor scheepsverf,
alleenstaand paddestoelenfotograaf,
pacht- en beestenlijstenonderzoeker…
fossiel van een paard
gedicht
3.0 met 45 stemmen
17.652 Zoveel dat aangewakkerd wordt door het
lederen lijk uit het veen, beteugeld,
de niet gesprongen sprong van het fossiele paard,
men ontdekt een slang: loze komma wervels,
het magere gebeente echter, de hoeven
te leeg voor het machtige afzetten in
het niets, het ontbreken van vleugels,
de hoef die het gras niet meer raakt.
Dreef hij maar…
Afrodisia
gedicht
4.0 met 348 stemmen
59.396 Wat wacht ik weer vertederd
tot de klok van thuiskomst.
Moet je mij zien, van stoot
naar sloof en andersom –
nu kinderlijk dom-blondjes lief:
Hoe was je dag, pak ik je jas,
maak snel je sleutels kwijt,
verberg je spullen.
Jij blijft nu hier en helemaal
tot morgenvroeg van mij alleen.
Ik denk de lakens boven al vast
in de plooi van wat…
In de tuin
gedicht
1.9 met 23 stemmen
16.684 Met lichtgevulde hersens in de tuin,
in het verschiet weiden de zenuwen
en op kniehoogte snuffelt God
wat in een bries van oud behagen.
O, tijd van lauwe kranten en gesprekken,
het leven klotst stompzinnig uit mij voort!
-----------------------------
uit: 'Bij bewustzijn', 1996.…
Het straatje
gedicht
3.8 met 18 stemmen
5.589 Kom in deze straat, de laatste straat,
en ga van huis tot huis. Kom binnen,
loop alle kamers door. De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.
‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met hoofdgestel…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Geheimen
Augustus. De middag blauw.
Op vredige vleugels spoelen geluiden
af en aan. Ik hoor licht
en zee tegen elkaar zingen.
Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Onder elk herfstblad
trefzeker door de wind neergelegd
schuilt een verradelijke gladde tegel;
deze dag waarin mijn illusies sneuvelen
zoals vroeger mijn tinnen soldaatjes
die ik heimelijk verborg, heb ik
tegelangst.
Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.
Mijn depressie verdwijnt als ik mij
plotseling afvraag
in…
Loskade 1963
gedicht
3.0 met 89 stemmen
39.200 Toen in oktober de regen smaakte naar de
buitenkant van suikerbieten, alles grijs en nat
volgens de regels was; naar het Balkengat
de reeppont ging met levend Licht uit de fabriek.
Waar in de jachthaven zonder jachten je
verzoop of gered werd door één woord
uit het Tehuis voor Werkende Meisjes,
waar luidkeels gebeden zijn verhoord.
Johny…
Kaart van een Grieks eiland
gedicht
3.1 met 69 stemmen
44.789 Herman*,
ik had je nog een kaart willen schrijven,
zo'n lullige ansicht, voorzien van een grap
over, nou ja, je weet wel waarover,
maar ik hoorde dat je al dood was
voor ik een grap had gevonden.
Ik leef nog, ons gesprek is niet af,
maar ik leef deze laatste dagen gebogen, over woorden
die ik doorstreep, weer opschrijf -
Waar hadden…
Ars Poetica *
gedicht
2.3 met 19 stemmen
23.644 Ik ben een maker van punten en
Komma's. Mijn woorden staan daartussen.
Ik stamel poëzie naar het einde van
Mijn zinnen, wanneer ik smachtend zing
Aan de waanzin van dit bestaan.
Ik rijg prachtig dit alles vol zin aan
Mekaar, nagelaten als een slangevel
Voor de gelukkige vinders van zeldzaam
Wrakhout. Of een handgranaat.
Ik denk ook wel…
Zwarte Panter
gedicht
4.4 met 49 stemmen
21.695 Zijn neefje is van oudsher onheilsbode
als hij je pad kruist. Maar dit grote kwaad
is zwartfluwelen pech in het kwadraat:
waar hij passeert, valt altijd wel een dode.
Lui ligt hij op een tak, een jachtmethode
waarbij hij zich alleen maar vallen laat.
De dolken in hun schedes, maar paraat
te doden om den vleesbeladen brode.
Hij heeft zijn…
Flatgebouw
gedicht
2.6 met 11 stemmen
8.956 Het gerucht gaat
dat onder deze huizen
nooit is geheid.
Wind als fundament -
vlagen uit een tijdstroom
neergehaald, de grond in
gevouwen, vast veen
geworden onder vederlicht beton.
Heel soms, 's nachts, veert
krachtig dat hoekige
terug, maakt plooien
in slopen, krast dwars
boven door de wangen
van een mens die slaapt.
--------…
het buurkind
gedicht
4.1 met 56 stemmen
16.657 hij was een bleek, teruggetrokken kind
je kwam hem niet op straat met vriendjes tegen
hij sprak ook nooit, soms lachte hij verlegen
z'n ogen zochten steevast naar het grind
hij doolde, niet gehinderd door de kou
de dag gevuld met eindeloos vervelen
een oude straathond kon hij peinzend strelen
het leek of hij het dier iets zeggen wou
tot…
Het kind
gedicht
3.6 met 8 stemmen
18.123 Marcheren, doorgaan, dat is het gebod.
Het gebod is verlangen.
Een andere taal, hoe goed vertaald.
Orde, maar niet van de chaos, is dood.
Het gaat over een sprookje.
Een soldaatje, een vrouw, eigenlijk een stem.
De klank van de abstracte orde.
Het soldaatje met ransel en vuurslag
moest vechten in brand en storm.
Tweemaal slaan - driemaal…