inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1681):

Samen

Grote knoken vouwen om
de stok met afgesleten knop
krakende knieën knielen op
het bankje vooraan in de kerk
streng maar rechtvaardig, stil
gesloten, alleen niet voor mij.

Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.
Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand,
schuin, versierd met vaste krullenhand.

Ik zit op schoot en krijg wel tien cent
zakgeld om het snoep te kopen wat niet mag.
Zo veilig met je armen om mij heen en
jou dichtbij wordt het nooit meer.
Dat is nu toen en was van ons en gaf
de zekerheid nooit ben ik meer alleen.

Schrijver: josephine banens, 3 nov. 2005


Geplaatst in de categorie: familie

2,8 met 246 stemmen 57.222



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:quinta
Datum:19 nov. 2005
Emailadres:onbekend
Bericht:Vet goeie tekst, ik schrijf zelf ook.

Naam:Jelmer
Datum:16 nov. 2005
Bericht:Erg mooi gemaakt hoor!

Naam:T. de Haas
Datum:10 nov. 2005
Emailadres:printesjehotmail.com
Bericht:Erg mooi! U krijgt van mij een 10!

Naam:meike
Datum: 8 nov. 2005
Bericht:Mooi! Gaat het over je opa?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)