5425 resultaten.
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.157 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar…
Dit is het
gedicht
2.8 met 28 stemmen
14.129 Dit is een onafzienbare sneeuwjacht
van tekens, zelfs video is tevergeefs
gebleken, dit is het raadsel van adem
en water, dit is het en dat
en alles is het
dit is een eeuwig etmaal van een paar
sekonden, dit is voor ogen te groot
bevonden, dit is een wond en een wand
tussen vrouw en man, dit is
alles en dat
dat zijn de ondoorgrondbare…
DOOD
gedicht
3.2 met 4 stemmen
5.005 Ik zal mijn dood niet zien
in de laatste seconde
als mijn lichaam neerblijft.
Ik zal niet weten hoe kracht
van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt
en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 Het had geonweerd en de straat was nat,
het asfalt lag als water aan de oever
van het trottoir, waar plechtig trad
een duif en koerde als een kind, maar droever.
De hemel boven 't park werd licht,
de bomen stonden groen, afzonderlijk
en ieder leek een bos, zo bol zo wonderlijk
en in zichzelf gekeerd, prevelend opgericht.
Ik liep te kijken…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 De wanden zijn wit en de psychiaters
verdacht vriendelijk. Er is hoop
op genezing, maar ik heb nog niemand
zien weggaan, of hij kwam weer terug.
Dagen dat ik op weg naar mijn eigen kamer
verdwaal wisselen zich met dagen
waarop ik de wereld doorschouw als een kristal.
Soms word ik krijsend wakker.
Soms word ik afgevoerd en verdoofd,
soms…
Wie vrij komt
gedicht
2.0 met 57 stemmen
13.039 Wie vrijkomt
wil een leeg hoofd.
Wie vrijkomt
heeft geen oren.
Schil de dromen,
bijt in de vrucht.
Wie zeult de koeltas
met gebroken ijs?
Wie vrijkomt
vergeet de oren
aan het hoofd van de ander.
Als hij lacht
wordt zij
een ander
misschien.
---------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
DE VOGEL
gedicht
1.7 met 6 stemmen
13.381 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 voor Jan Palach
Kale elzetakken flirten met grafzerken,
eenzaam als verstokte vrijgezellen. Winter-
licht valt op het plekje naakte aarde, niet
ver van de kerkhofmuur.
Ik ken zijn foto, de zachte jongenstrekken,
eenentwintig jaar, zijn toekomst legde hij
in de as (ofschoon geen zelfmoordenaar).
Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Daar staan 'n man in die son
langs die blou water van 'n dam.
So eenvoudig het dit begin,
net so skryf ek dit hier neer.
Dit is in 'n suidelike land
en voor die seisoen begin.
Die man hou in die wind
sy hoed vas met één hand.
Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?
Daar is…
De dichter en de dood
gedicht
2.8 met 42 stemmen
23.164 Ik peuter maar wat en ik mier
aan gindse wilgen hangt mijn lier
onbereikbaar voor de hand
in 't bekende polderland.
Ik peuter wat en mier verder
in de woestijn is geen herder
de wolf in schaapskleren gehuld
huilt, doch de jager brult
Brult tegen de karavaan
die verder trekt naar Ispahan
brult vanwege de vette kamelen
en de ruiters die…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Hoe verlicht is het bestaan om vijf uur
in de morgen als slaap haar dieptepunt
of hoogtevrees bereikt? De chemokuur
slaat niet aan. Doe nog een keer wat je kunt.
Beklim manmoedig het Ballumer punt
dat je liefhebt: de Blinkert. Een standmuur
van zand met wolkentoppen die het gemunt
schijnen te hebben op de zee voor de duur
van opeengestapelde…
Landjuweel
gedicht
3.5 met 24 stemmen
14.258 met een broodkorst als corsage gaat
de blijde zwerver door het wijde land
hij wuift naar de koeien in de weiden
naar het bloeiende koren hem terzijde
terwijl leeuweriken eten uit zijn hand
's avonds stralend staan de boerenmaagden
aan de dorpspomp en brengen hem hun groet
zij kussen zijn bezwete konen zelfs bedaagde
maagden vlijen warm hun…
Tekens van verdwenen dieren
gedicht
3.8 met 17 stemmen
8.900 tekens van verdwenen dieren
verdorde bomen, bliksemschichten
tekens in verkleurde inkt
wie dekt de tafel voor een nieuwe smaak?
een volle beker staat te wachten op de rand
het lepelt door de buik van het voorgeslacht
lepelt en roert
honing en bier
wat heeft de mond gedronken dat de mond niet proeft?
-----------------------------------…
Een nachtkaars
gedicht
2.6 met 10 stemmen
4.511 Als een wit laken
opgetrokken tot aan de kin
staan de Phloxen Paniculata
naast de Salvia Superba, zuchtend.
Hydrangea’s, dun als vliegerpapier
ritselen zacht in de avondbries.
Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s,
Door bleek maanlicht beschenen
een enkele Rudbeckia Fulgida
en een wilde Aquilegia Vulgaris.
Zelfs de Delphinium Grandiflora…
Appelscha
gedicht
2.2 met 22 stemmen
14.134 Hoe moet zoiets, van hem houden?
Zijn vader zegt dat het niet mag vanwege
het geloof. Want tussen God en Allah
is de liefde vreemd. Dat is nu eenmaal zo.
Hij wil zijn pa niet grieven. Alle wegen
leiden immers terug naar Ankara.
Ik weet alvast: ik blijf alleen.
Als Fatima in Appelscha.
-------------------------------------------…
Scheef
gedicht
4.1 met 30 stemmen
8.484 Een tor bewoonde al een poosje
het hulsje van een lucifersdoosje.
Totdat een koe een poot verzette
en zo de torrenwoning plette.
Het hele huisje uit het lood.
De kleine tor, nog net niet dood,
bewoont nu ietwat uit zijn hum
een parallellepipedum.
----------------------------------------------
uit: 'Wis- en natuurkundelyriek', 2000.…
Bij de commissie
gedicht
3.0 met 7 stemmen
11.474 Bij het hervertellen
herinnert niemand zich
of hij een granaat droeg,
of dat zijn ineengeklapt lichaam
explodeerde bij contact met
de verschrikking die zou komen
Maakt het iets uit of je weet
van 't detail dat waarheid heet?
Aangezien, op fast forward,
het einde hetzelfde is,
namelijk over en uit.
De vragen, hoe dan ook bedoeld,
leiden…
Cyclus in de verleden tijd
gedicht
2.5 met 39 stemmen
15.544 Ik kwam gek uit de hoek.
Ik struikelde over mijn woorden.
Ik zei maar wat.
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Ik zei niks.
Ik sloot me aan bij de vorige spreker.
Ik had kapsies.
Ik was onzakelijk.
Ik had geen geld.
Ik had klamme handen.
Ik schaamde me.
Ik had geen geduld.
Ik was naïef met wijven.
Ik kon niet dansen.
Ik was stug.…
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 Liggen we 's nachts met de doden die op ons gaan zitten
ons strelen met handen van talk bergamot en citroen
bij elke beweging levender: Han met de tanden
Mentja met puilende ogen, iets in ons haalt ze over
door te gaan, toe dan, aderen zwellen op
vellen als gedroogd bloemblad, een schrift van verwarring
verwijzing: nu wil ik mijn oma…
Als 's morgens het licht
gedicht
2.9 met 31 stemmen
11.400 Als 's morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen
Er klinken geluiden
uit de achtertuin
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
-------------------------------------
uit: 'Mijn pen krast al even dwaas'.…
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
gedicht
2.6 met 27 stemmen
13.236 Ik moet nu spoedig naar de Balearen
De eilanden doorkruisen op een ezel
De kleine baaien zoeken
En de meisjes paaien
De harde korrels voelen
Aan mijn voeten
Ik moet nu spoedig naar de Balearen
Alles vergeten wat mij heeft verlaten
De warme zon zal mij van al mijn pijn genezen
Nog eenmaal kan ik dan gelukkig wezen
Van mens en dier heb ik…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 Vlinders en bijen wijlen bij de roze bloemen.
De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?
------------------------------------------------…
Gebruiksaanwijzing
gedicht
3.5 met 46 stemmen
26.649 gelukwens op u aankop van de wonderW(tm)
voor ingebruikneem steker in contact
bevestigen met aardding (kopcontract
garant voor hoogspan) wacht u voor stap 2
tot warschuwlam epifaneert dan zet
(zie weergaaf) moederknoop in onstand tegen
de klok verschakel pal met neerdruk (9)
zinkrecht ops pel: u aankop is gered
vals onhoorlijk borrel borrel…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
Vox Populi
gedicht
2.5 met 45 stemmen
11.405 Steeds minder wordt de fantasie
fantastisch, steeds kleiner
de wereld, korter
de reisduur, de voetbalbroeken.
Narcissen verdrogen en worden
door tulpen vervangen, de kat
werpt tussen ontsproten bintjes
negen jongen waar geen blik voor is.
Elke dag poets ik zorgvuldig
mijn schoenen en gebit terwijl er
verrekt, gecrepeerd en gemoord wordt…
De stiefmoeder
gedicht
2.9 met 31 stemmen
23.107 Kleed je uit.
Buig je hoofd.
Kijk me aan
als ik je met een natte dweil in het gezicht sla.
Je denkt dat je een prinses bent
een prins zal je komen halen
maar alle prinsen
op paarden
die jou komen halen
zullen zijn als ik.
----------------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
Zodra ik mijn ogen opsla
gedicht
1.4 met 1370 stemmen
123.200 Zodra ik mijn ogen opsla
is het onzichtbare mij ontglipt
en begin ik te zien wat ik zie:
herinneringen aan wat ik zag
en ooit al zal zien. Door te zien
blijf ik mij herinneren;
en hoop ik dat ik besta.
Vooral als ik naar haar kijk
wanneer zij zo haar hand door
haar haar haalt, haar elleboog
steunend op haar knie, en zij
iets tegen mij zegt…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Onder de boom van verlichting zat
Siddhãrta, toen de schande ontsluierd was
van ouderdom, van ziekte, en van dood.
Ãtman zag hij, elk mens voorbij; het Licht
ging schemeren in een ledig vergezicht,
een glimlach lichaamloos achter het Rad.
Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras,
bomen met…
hij zegt
gedicht
3.0 met 20 stemmen
10.757 hij zegt: jij.
hoe.
gewapend staan, gehoorzaam.
tucht.
zichtbaar.
versteende leegte grijs en ijzer.
tucht.
----------------------
uit: 'Tucht', 1980.…