Alle inzendingen

Wat was en wat komt kun je vaag zien, maar het nu -- is steeds onzichtbaar.…

Eerlang was het al min of meer bekend maar nog niet overal en wereldwijd doch thans is intergenerationeel dankzij een jarenlange samenwerking van prominente universiteiten op megaschaal een onderzoek verricht op intercultureel antropologisch psycholinguïstisch en taalpathologisch terrein, meer specifiek primatologisch De naakte…

de horizon streepte tussen zwart en licht waar zon ontbrak lichtte zwart nadrukkelijk op er was geen rust in die afwisseling de wolkenrij die boven de aarde hing trilde beweging in dichterbij kwam snel de intense hitte vrij bewogen kerktorens in het ritmisch laten horen van gebeden…

Ze kon niet anders, bleef maar naar hem kijken. Wat was hij knap, die man met snor en baard! Zijn basstem deed iets met haar jonge aard. Naar haar toe liet hij echter nooit iets blijken – die leraar Nederlands met vlinderdas zag slechts het mooiste meisje van de klas.…

Jij kwam als Icarus uit de hemel vallend doorkliefde mijn geijkte nachten sloeg een bres in mijn verhaal. Jij kon niet ademen binnen het begrensde eindigde steeds in vrije val, ik ging weer klimmen, zwijgend gooide klonters aarde van mij af. Een droomvogel en een bijziende, het water wiegt ons samen zo stormen wij, zo vlagen wij ooit…

Daar rijst me in 't hart een droef gedicht, Terwijl de hemel straalt en lacht: 'Een bloem ontluikt bij stervend licht En leeft - een enkele lentenacht. De wind is stil en alles rust; De bloemen knikken, fluistren zacht En dromen dat de zon haar kust - Nog één bloem slechts waakt en wacht. Zij waakt en wacht totdat de trans Gekleurd wordt…

Ik ga het haar vertellen ik ga het mijn dochter Giulia vertellen vandaag nog voor zijn intocht op IJburg Ze heeft nu een volwassen leeftijd ze heeft recht op het echte verhaal vandaag nog voor zijn binnenvaart op IJburg SINTERKLAAS BESTAAT NIET MAAR HET SPROOKJE WEL vandaag gaan we dat zien op IJburg Hij komt, hij komt die lieve, lieve…

O groenteman, ik heb vandaag geen zin om voor de weet ik veel hoeveelste keer zo'n tulband of verjaardagstaart te bakken u weet wel met veel van die flufferijen van olivers olijvenzotternijen en god weet wie ze daar weer hebben staan die volkszanger uit loenen aan de vecht of nee, was het niet krimpen aan de lek of wacht, kwam hij uit…

Als een kilometers lang lichtsnoer rijgen de verwijten over en weer zich nog altijd gestaag aan elkaar Geruchten en reacties op X en andere media vormen zich als een bont gekleurde shawl Geen helder verhaal, of verstand een bedorven maaltijd van leugens en misleiding keer op keer lijkt het moreel kompas van slag is het als een geklonterd…

Haar pijl doodt lompe lafheid als zij vuur maakt boven ieders schaduw uit Haar pijl raakt de stilte schiet het hemeldak open aarzelend wacht het licht Haar pijl treft de taal van verminkte woorden zonder zicht Haar pijl buigt af van de duisternis vindt wijsheid soms een vonkje licht…

Zij is een adviseuse van inclusie alsmede van biodiversiteit het zijn die functienamen die mij mateloos interesseren geboeid lees ik het exclusief relaas van haar twee heren de een uit Pakistan de ander uit New York de een was op een mysterieuze wijze overleden die ene kookte chicken curry honderd maal per jaar voor wie, dat laat zich…

Ik zie er nergens een Ik loop in het donker Waar gaat dit pad heen Opeens zie ik vuurvonken Ik probeer me te verstoppen Ze schijnen licht in het duisternis Kan nergens aankloppen Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister Langzaam komen ze dichterbij En ze dansen om me heen Nu ik kijk ben ik blij Vuurvliegjes en wel duizenden…

ons schip zal de haven niet meer binnenvaren in een sterrenstorm is het vergaan de stilte zal geen storm meer dragen de stilte zal alleen maar stilte zijn…

Ik geef de dametjes weer eens van jetje geen sterrengala - dank u, svp ik doe niet aan die influencer mee dank je de koekoek, gooi ze in m'n petje Kijk liever naar dat burgerinitiatief de stoethoeve, voor krasse ouwe knarren die in hun rolstoel rond zouden gaan darren geheel verzorgd, kleinschalig da's toch lief? De woningnood…

Hij verlaat zijn moeder ondervindt de dwang van plotselinge vrijheid zoekt overal rent lukraak vindt nergens een tehuis slaapt soms onder dichte struiken dan weer in korenvelden wordt door reebokken verjaagd hij besnuffelt een jong vrouwtje maar weet hiermee geen raad opnieuw de drang tot wegsnellen beide harde spitsen op zijn kopje…

Het hoorde wel zo, dat ik verdrietig leek, maar -- ik vond er niets aan.…

In een oogopslag kort door de bocht een intermezzo in een notendop een helikopterview in vogelvlucht de kern in een synopsis a tot z als resumé kortom een overzicht van 't fenomeen S impel gezegd H oe zou ons leven eruit zien O ver pakweg tien jaar in R etrospectief of in een T erugblik op een halve eeuw M et…

de expositie was fenomenaal het duizelde duizend kleuren nog net vastgehouden door een lijst maar ook de doeken wilden geuren met hun exorbitant hoge prijs het juiste touche van de penseelstreken en aparte pigmenten vormden het uithangbord van de kunstbroeders im excentrieke segmenten geen rationele verslagen aan de muren maar…

De wrevel bij de reizigers is groot Van A naar B, het blijkt niet mee te vallen Het liefste maakten wij dan met z’n allen Gebruik van diensten die NS ons bood Als sneeuw en ijs het treinverkeer niet raken Dan gaan ze wel bij ProRail weer eens staken…

Ik zou een dag uit vissen, ik voelde mij moedeloos. Ik maakte tussen de lissen met de hand een wak in het kroos. Er steeg licht op van beneden uit de zwarte spiegelgrond. Ik zag een tuin onbetreden en een kind dat daar stond. Het stond aan zijn schrijftafel te schrijven op een lei. Het woord onder de griffel, herkende ik, was van mij.…

Er werd plots een zaadje geplant iets te schrijven over de hype van het moment, altijd plezant. "Zelfliefde" hoe begin je d'er aan? Dat lukt niet zomaar spontaan. Oog hebben voor JOUW behoeften staat op nummer een. Moeilijk, mijn hart is niet van steen. Kijk naar je oprechte gevoelens, alles mag er zijn. Wees blij met geluksmomentjes, groot…

Gaat Nederland Netanyahu arresteren ik dacht het niet dat heeft het verleden bewezen Bouterse werd ook niet gearresteerd toen het mocht, toen het kon daar speelde wijlen de Minister van Buitenlandse Zaken de heer Hans van Mierlo een rol, volgens hem geen rol in en liet die Bouterse lopen Maar geen kwaad woord over die Hans wijlen…

Mooi meisje, dat met koelwit bruidsgewaad Verlangt te ontveinzen de heetdronkre gloed, Die onbewust haar slankheid stralen doet En uit de glans van 't haar en de ogen slaat, Nu voelt ze alsof ze, een uitverkoorne, gaat, Zij zij alleen, 't Geluk-zelf te gemoet: Haar eigen huis, haar man, zo knap, zo goed, Nobel en ridderlijk in woord en daad…

Elíme gaat naar haar vriend in wonderland waar alice woont, dat weet toch iedereen en wie die ridder is zeg ik meteen die strooit met euro's uit de vrije hand Zo zijn er van die radicale dagen moments in love, waarin de nachtwind hangt die als we thuiskomen de geur verdrijven en niet per se om moeilijkheden vragen O achahbar enigma…

De Toeslagenaffaire, de affaire? geen affaire maar een enorme aanslag van onze onaantastbare Belastingdienst in naam van Zijne Majesteit de Koning hoera, hoera, hoera met zijn afsluitende zegen van zijn God stemde ook de 2e Kamerleden der Staten Generaal in met het genadeloos keihard toeslaan het vernietigend toeslaan het niets of…

Hoe moet ik genieten van al dat moois, Als de wereld vol gruwel is? Mensen die doodgeschoten worden, Problemen met geld, Alle depressieve mensen. Moeder Aarde, ze huilt. Bossen die haar huid verwonden, De branden die haar schaden. Wij, de mens, kregen vrijheid, Bedrogen, betwist. Vergaard door rijkdom, door materie. De natuur kapot, Levend…

Klagen zagen Is mijn teneur Zal niet bijdrage Tot een goed humeur…

Zacht bedekt een wolkendek m'n bed en elke klank verstilt de tijd vertraagt wanneer mijn lief naast mij ligt ze ademt diep slaperige tijd waarin ik met haar aan mijn zijde lig de kaars dooft uit de avond valt je doet de deur op slot het boek valt op de grond en buiten in het duister rollen de seizoenen door als golven…

ik ken de pijn van de geboorte het verlaten worden de onbereikbaarheid die met woord of daad teniet kan worden gedaan en toch scheurt en zeurt het onwankelbare tegen alle liefde in mijn gevoel aan flarden aan snippers van niks die jij nog vasthoudt anders waaien ze weg omdat er geen levend bloed meer door stroomt in de met moreel…

En hij die op weg naar de Hof van Eden geruisloos voorbij het moerasland probeert te schieten Weet dat rouw de tol van de liefde is niets het verlies verzachten kan dat hij het lot dragen moet En hij die als een buffel loom onder water blijft de rietvogel en de zwaarte probeert vóór te blijven Weet dat het niet de ander…