5288 resultaten.
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 . . . . . . . . . . . . . .
Zoals de golven gaan en komen,
Komen en gaan,
Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal…
Sterven. II.
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.134 De nacht is donker. - Buiten hoor
Ik Z ij n e schreden gaan;
‘t Is of zij pozen… Of zij voor
Mijn drempel blijven staan.
Blijven zij pozen? ... ‘t Is of mijn hart
Stiller en stiller slaat;
Of mij een grote, rauwe smart
Plotsling te wachten staat.
De deur is dicht. Mijn lamp brandt hel,
En weert de donkere nacht.
Ik hoor Zijn stille roepen…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…
Ik heb u niet genoeg bemind...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.019 Ik heb u niet genoeg bemind,
Mijn jonge jaren.
Ik speelde met u, als een kind
Met groene blaren.
Ik wist niet dat in u bestond
Wat ik steeds wachtte
En immer zocht en nimmer vond,
In u verachtte.
Nu ben ik als een die verkreeg
Zonder te weten
Het liefste waar zijn hart toe neeg,
En 't was vergeten.
U die ik niet begrijpen…
Deuntje
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.892 Op de wijs: Si c’est pour mon pucellage
Als Jan Sijbrech zou belezen
en haar sprak van liefde an,
zei ze: ‘Ja, maar Janneman,
zou het Reine Liefde wezen,
die gij mij geeft te verstaan?
die…verstaan: Reine Liefd’ kan niet vergaan!’
‘Reine Liefd’ van d’allerreinste’,
zeid’ hij, ‘Sijbrech, bolle meid!’
‘Wel’, zei zij, ‘dat’s goed bescheid,…
LIEFDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.201 Wat in u mij zo heeft bekoord,
Vóor nog uw ziel in enig woord
Was uitgebroken
Voor gij me nog, met maagdenlach,
Een buiging bood, een goeden-dag,
Zacht uitgesproken;
Wat in u mij het meeste trof,
Als ik u, in dien rozenhof,
Het eerst ontmoette,
En u, met half verwonnen hart,
Met droeve lust, met zoete smart,
Aanschouwde en groette?
Wat…
Mijn Nederland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.469 Ik roem uw vrije blauwe luchten
De vette weiden van uw polderland
Uw zeekust, waar de blonde duinen rijen
En de oude toren blikt op het brede strand
Ik roem uw hofstee in ’t geboomd verscholen
De blanke zeilen op het spiegelend meer
Het vredig landschap met de oude molen
De bongerd met zijn bloesems, fijn en teer
Ik heb u lief mijn land om uw…
De Bergbries
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.006 De bergbries rilt door 't water voort
Dat rint door beek en rotsge spleet,
Mos groeit op blok en vochtge boord,
De varen wiegt, de spar stijgt heet
In zon: haar wortel, kronklend, schoort
De rechte stam, het naaldrijk groen,
En eik en beuk hun weidser dracht
In 't bos blinken en welken doen,
Tot waar in dag-doorschimde nacht
De drop…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 Vaarwel, witte duinen en Hollandsche kust!
Vaarwel, en voor jaren, Maria, mijn lust!
Maar voere ook het noodlot mij ver van u af,
Het hart blijft u bij, dat ik eenmaal u gaf.
Eer tellen mijn maats al de korlen van 't duin,
Eer legen zij de emmers van vader Neptuin,
Eer ik uit mijn zinnen uw beeltenis stel.
Vaarwel dan, zoet Holland! Maria…
De trouwste vriend.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.101 Gij flinke hond, getrouwe vrind
Van jager, reiziger en kind,
Men prijst u vele keren,
Omdat gij zo gehoorzaam zijt,
Zo waakzaam, vol geduld altijd,
En kunstjes ook wilt leren.
Men roemt u als gij in het veld
Het wild, dat angstig henensnelt,
Alras weet in te halen,
En aan komt dragen naar uw baas
Nu met een eend, dan met een haas…
Daar is geen dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.393 Daar is geen dood.
Wat lewe heet, is net die op en neer
as ons klein skuitjie al maar daal en klim;
en wat ons sterwe noem, is niks nie meer
as ons verdwyning op die gindse kim.
Daar is geen dood.
Ons wat van lae strand dit sien, en speur
hoedat hul vaart die afstand steeds vergroot
ons kan nie sien wat anderkant gebeur,
en daarom noem ons…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 Kent gij - dat land, waar ronde gulheid woont;
Eenvoudigheid in taal en zeden troont;
Natuur, vol pracht, in maagden frisheid bloeit;
Een zilvren stroom langs malse beemden vloeit?
Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen -
Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.
Kent gij dat land, vol heuvlen, lachend schoon,
En koele dalen,…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Ze hadden hem weer nageschreeuwd,
Met stenen en met vuil gesmeten.
Zijn ogen in het wit gezicht
Waren twee doffe, weggezonken spleten.
Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.
Hij hief het hoofd en leek…
Mijne wensen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.129 Vriendschap kwam mij zoetjes strelen
In mijn blijdschap, in mijn leed,
Toen ik bij de kinderspelen
's Levens lentedagen sleet.
Mocht wie in mijn vreugden deelde,
Met een traan mijn droefheid heelde;
Mocht die vriend en speelgenoot
Mij beminnen tot de dood!
Aan een meisje zacht van zinnen
Hechte ik mij met hart en oog.
't Was mijn…
SHELLEY'S STERVEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.052 Voorover, in het boot-ruim, lang-uit lag
Shelley en las. De wilde golven sloegen
Luider en luider langs de zijden, droegen
Hoog-op het broze vaartuig, met geklag
Van schril zoevend gieren door want en stag,
Die knerpten. Hoorde-i niet, hoe de andren joegen
Hierheen en daarheen, zuchtten, riepen, kloegen?
Hij las maar, las, totdat hij niets…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 ‘Dans nu in de ronde ring,
Ronde ring van rode bladeren,
Dans nu in de ronde ring!
Zomer werd herinnering’....
‘Dans nu in de ronde ring’
Zingt de wind, ‘wanneer ik zing’
En de rode ronde bladeren
Dansen in de wijde kring,
Zingend: ‘winter zal nu naderen,
Laat ons gaan waar zomer ging!’
't Rode ronde beukenlover
Van de tak en…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 Aan de lange lijn gekoppeld
waar het zware schip aan drijft;
druipend van het zweet dat droppelt
langs hun lenden oud, verstijfd;
Willig trekkend aan de stangen
gaan twee ruinen, bruin behaard,
hunne stille slentergangen,
een van stap, langsheen de vaart.
Stikkend heet is ‘t hoe ze blazen,
schuddebollen in het gaan
en naar ‘t steken van…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Zon zit binnen onze vreugd
te stralen.
Het is het vurigst, reinst geneucht:
een ademhalen
in glans en jeugd.
Op aarde schittert geen vermogen
licht als uw ogen.
Geen slag, geen schok, geen ruk
kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen.
De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 Des morgens, bij het strelend zonnegloren,
Stijgt Meester Leeuwerk uit het dromend koren.
Hel trillend, fel schettrend klinkt zijn zonnezang;
De lovers, heesters luistren bevend... bang
Dat hun een toontje zoude gaan verloren.
Geliefde vogel, ik mocht u aanhoren.
o Leer me zingen, Meester? 'k Zing u dank! -
Bemin, riep hij, want liefde…
Bij een dode
poëzie
4.1 met 9 stemmen
1.966 Lief ik kan niet om hem wenen,
Waar hij stil en eenzaam ligt.
In het schoon doorzichtig stenen
Masker voor zijn aangezicht
Dat de dingen er om henen
Met zijn bleke toorts belicht.
Lief ik kan geen tranen vinden
Als mijn hart hem elders peist,
Waar zijn ziel met de beminde
Sterren van de avond rijst
En ons, dagelijks verblinden,
Hoger wegen…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Zoals een man na jaren wedervindt
Oudtere relikie, zijn jonge beeld:
Onder de blonde val van vlossen weeld'
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar…
Zwarte Leeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.363 Ziet gij de zwarte leeuw niet rijzen,
Zo fier op ’t trotse gouden veld?
Ziet gij zijn forse reuzenklauwen,
Waarvan één slag de vijand velt;
Ziet gij zijn bloedige ogen gloeien,
Beschouwt zijn maan zo breed verward? –
Die leeuw is onze Leeuw van Vlaandren
Die rustend nog de wereld tart!
Hij sloeg zijn klauwen op het Oosten
En ’t Oosterheir…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 O, die blinkend witte nevel over de venen! de uitgestrekte,
Grote, stille nevelzee, wier waatren de aarde bedekten!
Wij liepen des avonds tegen
De tijd, dat de zon onderging,
Samen op stille wegen
Door het moeras en zwegen
Van verwondering.
Slechts hoopjes turf en daken
Van donkere huisjes staken
Zwart uit de nevel omhoog.
Ze was zo…
Bleek vliendertje.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.030 Bij 't muurke, waor de druufkes hangen,
Daor speult, met bleekheid op de wangen
En flonkerieng ien 't donker oog,
Mien jungske; 't gooit zien petje umhoog
Um 't witte vliendertje op te vangen.
'k Stao naor dâ kienderspul te turen,
En zie 't zoo graog en toch zo nooi...
Ocherm! 'et zal nie lang meer duren:
Went ook de dood duut gooi…
Grauwe zee
poëzie
3.5 met 2 stemmen
916 Nu zijt gij, zee, het ondoorgrondbaar wonder,
het tartende geheim. - Gij maakt mij bang:
ik hoor het doffe dreunen van uw zang,
aanzie uw glanzenloze grijsheid onder
grauwe luchten, gij sarrende verkonder
van onze kleinheid; 'k voel een diepe drang
u fel te haten, 'k vloek de vreemde dwang
waardoor ik, weer gevangen, u bewonder.…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 Kinderjaren.
I
Ik vond een vogel, stervende in de tuin.
Geen koestren hielp, hij drinken wou noch eten.
Gelijk een bloem, wier stengel werd gereten,
Aan 't slappe halsje hing het kopje schuin.
Eén siddering - en dan, in niets meer weten,
Verstrakte 't lijfje, als de aarde grijzigbruin.
Wij hebben 't stil begraven in de tuin -…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken
als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld deê.
Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen,
de op zandig veld neerdonderende zee.
Verheugt…
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.086 V.
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort,
Zoet wonder van ’t heelal, dat niemand weet,
Brand niet zo duister in die mist van leed,
Maak niet altoos uw schijnsel droef; – gloed hoort
Bij gloed, wat schoon is brengt wat schoon is voort,
Zoet zoekt zoet, lief! och, dat gij ook zo deed,
U zelve zoet, uw zoet Zelf minder wreed,
Dat…
Troost bij leed (vertaling)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
2.164 Wil je ziel het opgeven
in de overmaat van je lijden
zorg dan dat je mond niet klaagt
en zorg dat je niet haatdragend bent
Lees de diepe tekenen van het leed
op zoveel gezichten
jouw leed zal op velerlei leed gelijken
en het is niet het enige leed op de wereld
Nee, de tranen van de mensen stromen
overal, waar de zon maar schijnt
en slechts…