Alle inzendingen

Elke dag kijk ik naar het landschap, zo onecht -- als je er nooit komt.…

het licht van december, warm en zacht werpt een vredige schaduw op de nacht met de magische sfeer van kerst families vieren hoop en vertrouwen lachend draaien kinderen in molens waar naast grove den, kaneel en kruidnagel boven knisperend hout de glühwein geurt zwaait zomaar ineens waanzin een zeis die levens sloopt of erger nog: moord…

ik voelde dat de al zacht warme zon je wang schampte die licht kleurde daar waar jij gisteren de ijzig harde hagelstenen pal tegen kreeg we lachten om de actiefoto's die we maakten een hollandse meid en tegenwoordig op bijna alles en nog wat uitstekend en alert voorbereid foto's nemen werd een echt probleem zeker met…

Ze hebben nog niet bijster veel gescoord, de dames Wiersma, Agema en Keijzer, wat worden wij van ‘innovatie’ wijzer? Het wordt ons aangeprezen als Gods Woord. Voorlopig is het enkel schone schijn, een mix van rozengeur en rookgordijn.…

Er is wat sneeuw gevallen; De lanen schitteren. Doch koud zijn boom en steen, Mijn dorre hart meteen, Daar korte vreugde schallen Die lang verbitteren. Ik voel de winter wegen Spijts al 't geflonker, En zie in liefs gelaat, Dat mij tot spiegel staat, Mijn hoop op lentezegen Nog immer donker. Steeds moet de dag gedogen, Bij…

De zon komt op om 6.30. Stephen Dedalus wordt wakker, ziet het omliggende land en de ontwakende bergen uit zijn raam. Denkt: 'Wat boeiend.' Trekt het dekbed over zijn hoofd en slaapt weer in. Die hele dag in 1904. Wordt de andere dag uitgerust wakker en vraagt: 'Heb ik iets gemist?' ---------------------------------------- uit: 'Ivoren…

Ik ben helemaal niet zo lief Ik ben vooral stevig van taal en toon Ik ben daar vooral de beste in Ik weet ook vooral dat ik niet de enige ben Ik ben 1 van de velen besten en van die velen zijn er velen niet lief!!…

Verbinding van ziel draad gesponnen door de tijd stilte draagt het voort…

Ik mis de kerststol, maar hij mist ons niet hij voelt zich niet eenzaam alleen en verlaten hij hoeft niet te dromen van een witte kerst…

De militairen in praatprogrammas Die graag op hun expertise bogen Doen mij denken aan de virologen Van destijds en hun wervend relaas Kijk ze met hun kennis te koop lopen Ze jagen het volk de stuipen op het lijf Dat er een conflict komt staat buiten kijf Maar toch geen atoomoorlog mag ik hopen? Ze raden de aanleg aan van een moestuin…

als vandaag de dag het licht ziet wordt het mooiste podium verlicht zoals alleen jij dat uitlichten kan het geluid van muziek klinkt als in de mooiste dromen het is het gouden werk wat jij met jou vader creëert “MELSE, een wonder klinkt in het duister” “Licht, laat de tonen ons raken met kracht!” klanken krijgen vleugels trillen hemels…

hoe keren we in onszelf, met regelmaat binnenstedelijk te verschansen veilig in beton gegoten ommuurd, geestgerijpt met voorbestemde afdronk het vonnis vellen gelijk lotgevallen bomen daarmee schuld wijzen alpha en omega vinden een bok laten zondigen teneinde door te schemeren…

Ik ben een toerist waar jij woont, waar ik vroeger -- nog familie was.…

Vuur dat fluistert, vuur dat leeft, neemt en geeft, neemt en geeft. Dat wat dooft, wordt ook ooit weer ontstoken, Een perfecte balans die nooit wordt gebroken. Vlammen dansen zonder einde, de kosmos ademt in stilte voort.…

de kindersterretjes zijn snel vlotte meiden geworden die precies weten hoe zij zich in de maatschappij waarin zij bekend zijn geworden moeten handhaven alleen is er helaas nog een ander model dat inzicht en aanpassing vereist van normen en waarden die zij niet in de opvoeding hebben meegekregen net als stijlvol leven een veelvoud…

We vierden onze liefde met danspassen; danspassen in het duister was er een toekomst? onze lichamen gehoorzaamden aan een ritme zonder zin en maakten nog de hoffelijke gebaren van een voorgoed onvoltooide affaire…

de klok tikt de tijd loopt door we komen steeds dichter bij elkaar ik kan haar bijna voelen en horen ik haal haar in zij heeft verloren ik loop haar voorbij en zij zegt tegen mij zie daar het is twee voor twaalf op deze mooie vredige dag een weg terug is er niet en dan gebeurt wat ik niet wil en net te laat heb ik het door en laat…

O leven, zoet leven, 'k Heb u zo lief gehad, En met innig beven Uw schone lijf omvat. Nu gaat het àl verdwijnen... Maar heerlijk, ver omhoog En schoner zal verschijnen Wat mijne ziel bewoog. ---------------------------- uit: Verzen (1894)…

Er woont een heel klein mannetje Een mannetje in mijn hoofd Hij luistert graag muziek En fluistert woorden op ritmiek Zijn stem is zijdezacht Onhoorbaar voor de meesten Maar ik beluister met plezier Zijn verhalen vol vertier Er woont een heel klein mannetje Een mannetje in mijn hoofd En als ik dan wil slapen Doet hij alles zonder gapen…

Ik wil als Moslim leven Want je bent er maar even Sta nooit stil bij een moment Beleef het heden en vergeet het verleden Wat niet is en wat niet blijft Je krijgt nooit problemen En bent een goed mens Als je jezelf als Moslim altijd blijft…

Wanneer ik door de winkelstraten loop Werkt elke prachtige kerstmelodie op mijn gemoedstoestand als therapie En inspireert tot vreugde en tot hoop Maar Nederland, en dat is allertreffendst Vindt Europapa veruit het verheffendst…

zo vreedzaam, zo licht als een engel, zo uitgestrekt dat het eind niet weet dat ze ook het begin is, kleuren spreken de taal van saamhorigheid en de stilte is het gebed van eeuwen zou dit vrede kunnen zijn die met een cynische glimlach het schroot van een oorlog bijeen raapt om opnieuw te worden gesmeed tot vers oorlogsmaterieel ?…

waar in as en puin stilte dwaalt ontstaan nieuwe verhalen over handen die dragen en harten die zien die ons samen krachtig maken waar wanhoop is borrelt ook een lied van hoop op een nieuw verschiet dat de wereld vlammend gloeien laat in kleine en grote gebaren voor elkaar elk gebaar, hoe klein het ook lijkt verbouwt een muur tot een brug…

Fietsend door de wereld Over weilandwegen Door heimweeregen Tot trappen stil gezet De wind die mij belet Dim de lichten en zie Het donker van natuur De sterren fel en vuur Om planetenbanen Met opgroeitranen En vlak voor mij vliegt Een heel klein beestje vlug Haar hoofdje zijdezacht Verstopt zij van de dag Vragenvrager Antwoorddrager…

ik wil de wereld
 geef me de ruimte…

Mijn grote held De beste voetballer en trainer aller tijden De enige voetballer die zowel een topscorer was in de zaal als op het veld Ode aan John de Bever De beste Zaalvoetballer van de Wereld Toch niet slecht voor een Berlicumse kerel De enige samen met Johan Cruyff die zowel de beste voetballer en trainer van de wereld is geweest Een…

Zingend maken we samen een heel leuke tijd -- van al het wachten.…

Een kleine vlam met onblusbare kracht brandt in menig liefhebbend vrouwenhart, wil graag oplaaien, maar bij stille smart blijft ze bescheiden, geduldig en wacht... Dat nietige vuurtje siddert en lacht, wanneer een man nadert, versterkt en tart de vrouw, waarin het woont. Wellicht benard voelt de verliefde zich. Wat wordt betracht? In de…

Na vijftig jaar aan koot en bie een ode Keek op de week is waarlijk tijdloos goed Zo goed als tijdloos: sketch in overvloed Zelfs nu nog actueel als onrustbode Met typetjes in 't collectief geheugen Waar men zich wekelijks op kon verheugen…

Grijze leegte slaapt golven zwijgen in de nacht sterren houden wacht Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand. De lucht weeft tranen in wolken van grijs en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand. De horizon zakt, verzonken in slapend zand. De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar…