Alle inzendingen

Het reizen met de NS is niet altijd bevredigend veel afwijkingen van de norm dat ervaar ik telkenmale maar los dat op met een tukkie een slapie van korte of langere duur maar ik ben ik en zij zijn zij en zij doen een rukkie of te wel onaneren: bevredigen zichzelf masterberen die meneren Ze ervaren die geel/blauwe trein als een…

​ Het Bachzaadje is geplant, het is ontkiemt heeft van de hemel water gekregen en zon, zin, zen en Goddelijke zegen Het sprietje werd een struikje, struik werd een boompje, boom,  een grote boom met grote takken, reusachtige takken En de bladeren, groot en klein geven in elk voorjaar een andere kleur groen Ze liederen, fladderen, flodderen…

Elke klank die ze speelt voelt als thuis, een plek waarvan je niet wist dat je ernaar op zoek was. Haar ogen, smaragdgroen met een vleugje oceaan, glinsteren met de mysterie van onontdekte wateren. Haar stem stijgt, warm en vrij, terwijl we dansen, begeleid door het maanlicht. Haar woorden blijven in de lucht hangen, zoals de zoetigheid van…

“Kind van na de oorlog”. Nog herinner ik mij de verjaardagen Waar de grootse verhalen nooit vervaagden Over gejatte tramblokjes, vervalsing van persoonsbewijzen en tulpenbollen eten Als kind vond ik het spannend en wilde ik er heel graag meer van weten Later kwam langzamerhand het besef Wat de oorlog werkelijk beoogde Over razzia’s en…

We zijn hier om te schuilen voor de storm met wind en regen in de herberg onder het rieten dak liefde zal de kunst veroveren zeg je met een klassieke snik in jouw stem, die somber klinkt door de ernst van het moment nu we al drie jaar uit elkaar zijn even bij moeten praten we bestellen een kop koffie met appeltaart en slagroom tijd…

De Adolescent Zoeken naar z’n eigen ik In een wereld vol onzekerheden De zoektocht is een lange weg met vele kronkels Maar uiteindelijk is er de stip aan de horizon…

Het leven is als korrels zand Samen zijn ze een heel leven bestand Tegen de woeste golven van de zee Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee Als een veertje o zo licht Naar een heel mooi helder wit licht Daar kan die korrel stralen als een ster En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…

Verzameling herinneringen Elk uur, dag, maand, jaar Komen er herinneringen bij Soms dierbaar Soms ook niet Maar sparen doen we ze allemaal Soms komt er zomaar een herinnering in mijn gedachten En dat is een dan klein detail van mijn levensverhaal Dag van gisteren Dag van vandaag De herinneringen worden geboren Opgeborgen in mijn…

Pruikerige dichter struikelt dikwijls over zijn zorgvuldig gekozen woorden ze hebben niet meer de betekenis van toen ze een weg naar een waarheid vonden liefhebben, beminnen, houden van het gevoel is nu anders geworden woorden hebben hun volgorde verloren een betekenis die ooit zo intens was de eenzame dichter stottert wanneer hij over…

Blijf maar eens wakker in de nacht een zomernacht vergeet de dag maar ruik je de geur van de jasmijn die zich opent alleen in de nacht en zo haar geur verspreidt? nu kun je dromen waken en val je samen met de nacht zo heel dicht bij de aarde drinkend van hetzelfde water als de nachtbloem druppel voor druppel wacht maar…

Als jouw ambitie naar wijze woorden luistert -- hoor je slechts jezelf.…

Ze sliepen dan weer hier en dan weer daar En soms sliepen ze bij vrienden van haar Ze hadden geen eigen stek Ze hadden geen vaste plek Want het station was sinds kort onbewoonbaar…

ik ben op zoek geweest naar de kleine triggers die de mimiek in jouw gezicht goed doet oplichten vaak kleine oorzaken met grote stemmings- gevolgen zelfs totale omslagen van humeur gaan hier zo de deur uit de gezichts- uitdrukkingen kennen de vele talen van ons verschijnen in de persoonlijke communicatie onbegrip is zo…

Het was me eerst niet eens zo opgevallen, Maar ja, bij nader inzien, nu je ’t zegt: Ze lijken best wel op elkaar, ja echt! Eén ding: Robin van Persie heeft geen wallen. Toch stel ik vast dat Schoofs gelijkenis Met de Oranje-striker ‘striking’ is.…

ze spreekt niet nevelt zich in stilte haar ogen flitsen niet ze staan vast haar atelier is al vol Schubert’s Letzte Hoffnung zij legt klanken vast ragfijn in truffeltjes zat hij maar vast aan haar toonladders hij kon kijken naar haar handen naar de rode rozen op haar met verfspatten besmeurde jurk regenboogjurk van rode rozen…

Liever dan een mens te zijn, werd ik een wolk, Te drijven tussen woeste vlammenzeeën; Zij groeien aan het ochtendfirmament. Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom, Hij staat hoog op in het heet licht te kijken, Iedere gedachte is een blad. Liever dan boom te zijn, werd ik een zee, De zee wordt door oud gouden licht begoten, Duizende gestalten…

Koning Nebukadnezar kent slechts de god van zijn volk, meent diens bijstand te krijgen, terwijl hij buurlanden gaat bedreigen, tenslotte verwinnen met wrede spot. En de Heer van het Heelal gunt hem het lot dat alle volken voor Babel neigen. eigen trots en eer mogen almaar stijgen. Menig vreemd paleis wordt een bouwvallig krot. Het sterke…

Berlijn ik ben aangekomen in Berlijn zeker een stad met historisch zeer, doch Berlijn een beer van een stad Berlijn een heer van een stad Berlijn keer op keer om de 2 jaar op bezoek Berlijn meer en meer voor mij de stad van Europa…

Er ligt een korte stiltedroom in het plots ontwaken tussen de ochtendbakens van nieuwe dagdromen Een rivier stroomt langs haar rode havenmond nu ze het zwijgen leert begrijpen in liefde Ze is jong en de wereld is mooi haar leeftijd kent negen talen om je nog veel mooier te maken ze heeft je in haar stiltedromen lief De stilte lijkt…

Weer breekt de dag goedmoedig open. De zomer wil haar ambitieuze plannen vandaag nog openbaren. Voorzichtigjes komt men op gang. En daarmee de ochtendboterhammen. U ook? Ik niet. Mijn ledematen tillen onvermogen als u wegspurt op uw dienstfiets. Het ritme van de nieuwe dag krijgt in loom verkeer gestalte. De zomerdroom lijkt nu al synchroon…

Wij zijn stil, en stil is onze nette kamer -- Met echo's stilte.…

Sinds Musk op Twitter met de scepter zwaait Werd X nog meer een put van populisme Klimaatontkenning, haat en extremisme De grote leider pusht en stookt en graait 's Nachts sla ik daarom met een extra groot Genoegen lastige muskieten dood…

Een gedachte een eenzame wolk drijft voorbij stilte in de geest Hoe ik, alleen als een wolk, door het glooiende landschap reis — heuvels, rivieren die ik kalm ontmoet, en dan onverwacht: witte madeliefjes, zuiver en zacht wiegend in de wind, aan het meer, onder de bomen. Ze zijn als kleine lichtjes, onbevangen en toch sterk, hun tere…

Op ‘n vraag van mij antwoordt m’n broer “ja”, niet lang daarna gevolgd door “al hoe wel”, waarop ik app “Heb nog nooit iemand zo mooi dit woord zien spellen. Volg je misschien ‘n cursus Arabische taal?”…

natuurlijk heb ik leren zwemmen mocht ik in het bad les geven maar toen ik in jouw ogen keek en dook voelde ik voor het eerst hoe water langs hoofd en oren floot in wild gespartel zonder enige coördinatie inademend kon het water niet op de souplesse van het door water glijden was ik ergens in mijn koppie totaal even kwijt…

De wind, de eindeloze wind waait waar hij wil danst op een esdoornblad smijt schepen heen en weer vermaakt zich met een zwaluw legt zich doodmoe neer opeens. Wat hij, zijn waaien te betekenen heeft? Verkeerd, aan dit adres! --------------------------------- uit: 'Boze Wolven', 2002.…

rondeel Aanstonds, toen ik wakker werd, Scheen de zon mij in de ruiten En de vogeltjes daarbuiten, Van nabij en in de vert, Sloegen, 't bekje opgesperd, Aan het zingen en het fluiten, - Aanstonds, toen ik wakker werd - Dat de englen met hun luiten Niet zo vrij en onbenerd, - Als de doden 't oog ontsluiten - Hunne vreugde kunnen uiten…

Toch een jas in de morgen, overbodigheid ’s middags: bescherming past tijdelijk; mensen behoeven een vacht. In harigheid te kunnen woelen, tasten naar een onderlaag, behoefte nog aan oppervlakte: bevoelen brengt nader, dichtbij. Maar het kunnen onthullen, een mantel langzaam ontknoopt, een laag voorbij en dan weer: gestaag wordt warmte gewaar…

Mijn aarde Mijn grootse, trotse aarde Herbergt 8 miljard mensen Mensen van alle soorten rassen Die met elkaar op onze mooie aarde passen. Er zijn te veel ikjes Die de ego’s in stand houden Vrouwen onderdrukking en oorlogen door nare en gemene demagogen De bodem van onze aarde wordt leeggeroofd Ten behoeve van de bevolking Het winnen…

Daar gaat hij Weg is zij Hier ben jij…