U kent ze wel, Roodkapje en haar grootje
En ook de jager die dat stel bevrijdt
Die onbevreesd de wolf daar opensnijdt
Het beest in kwestie legt daarna het loodje…

Je loopt met de dood als een hond achter je aan.
De hond draagt een bril met drie glazen.
Je kijkt strak voor je uit. Draait je om en blikt
in het derde oog als in een duistere rede.…

de straat of beter gezegd deze laan
is leeg, hol en zonder echo
zeker er is gras en gruis en grijs
dat laatste slaat op mij, denk ik spontaan…

De zon gaat onder.
Een schemering die dan komt.
Veel lijkt zo verstomt.

Des hemels spiegel, mild en fris,
de lucht in 't ronde lavend,
daar ligt een vijver maagdelik schoon
in stille zomeravond.…