inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1775):

Het klappen van de zeis

Dood: daar schrik je
niet meer van. Opa,
mamma's oma en oom Gijs.
Twee katten, een hond

en alle kippen. Je kent
het klappen van de zeis.

Vanmiddag dus bijna verveeld
gekeken hoe vader haar
het hok uit trok. Ze was
zo stijf als een ding.

Geen traan gelaten
toen hij haar begroef

maar later liep je langs
het hok, begon in neus en keel
toch iets te gloeien, als na
zeven pepermunten tegelijk.

Dat lege hok, zo vol
verleden, vol loodzwaar
wachten op niets.

----------------------------------
uit: 'Een pijl door je maag', 1997.

Schrijver: Kees Spiering
Inzender: rn, 7 feb. 2006


Geplaatst in de categorie: afscheid

3,2 met 113 stemmen 62.715



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Michele
Datum: 7 dec. 2007
Bericht:wie kan de inhoud een beetje uitleggen?
Wie is er dood? en waarom is er geen traan gelaten?

Naam:Jan
Datum:20 jun. 2007
Bericht:het klappen van de zeis?
Een zeis klapt niet, dat doet een zweep

Naam:michelle
Datum:12 apr. 2007
Bericht:Ik vind dat je in je gedicht veel te hard oordeelt over de dood, besef je wel dat je anderen daarmee kunt kwetsen?!

Naam:els
Datum:26 feb. 2006
Bericht:Snap de inhoud niet helemaal.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)