inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2172):

Uit logeren

In een strak opgemaakte kuil
zich aan het koude laken warmen,
herten grazend op het dek.

Voor ogen kwam een heks, ontvleesde
botten aan haar romp, van kirren
niet meer bij. Paniek.

Waarna men weer het enge grootje
beffen wou. En in de hoek
haar afgezette benen.

-----------------------------------------------
uit: 'Weloverwogen en onopgemerkt', 1996.

Schrijver: Piet Gerbrandy
Inzender: kd, 3 feb. 2007


Geplaatst in de categorie: kinderen

2,5 met 17 stemmen 15.439



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Jeltje van Schoonhoven
Datum: 3 feb. 2007
Bericht:Ik zal dit gedicht hardop voor de voordeur van het verzorgingstehuis voorlezen voordat ik er voor de rest van mijn leven op ben aangewezen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)