inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 2.104):

Haas

Het veld was modder. Ik meed de wegen.
Regen waste het avondlicht schoon.
Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.

Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.

Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep. Ik zag niet de strik.
Ik werd wakker in de handen van stropers.

-------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.

Schrijver: Charles Ducal
Inzender: Pl, 23 april 2012


Geplaatst in de categorie: spijt

2.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.083

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
lena
Datum:
6 september 2012
beklijvend of hoe zegt men dat, drie maal herlezen laten bezinken en ...mooi

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)