Gedichten

gedicht (nr. 2.456):

Kwatrijnen

Het ijzelt, en de struiken zijn van glas.
Wij lopen samen door het witte gras.
Er zijn van die momenten dat ik wilde
dat alles nu maar bleef zoals het was.

-----------------------------------
uit: 'Verzamelde verzen', 2006.

Schrijver: Jean Pierre Rawie
Inzender: kdg, 8 juni 2017
Biografie van deze schrijver


Geplaatst in de categorie: jaargetijden
voortduren samen oneindig

3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.134

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Anne, 5 jaar geleden
Dit gedicht stond ooit in de libelle of een ander tijdschrift afgedrukt. Ik weet dat nog omdat ik die bladzijde heb uitgeknipt en het gedicht heeft jaren op mijn tienerkamer gehangen. Mooi om het gedicht, nu jaren later, terug te lezen.
A. Rivesta, 9 jaar geleden
Schitterend!
Joanan Rutgers, 9 jaar geleden
Mooi van Rawie, die helaas al jarenlang geen nieuwe gedichten meer levert en lijkt ondergedoken in de zelfgecrëerde vergetelheid.

reageer Geef je reactie op deze inzending: