Alle inzendingen over jaargetijden

Komt die tijd weer terug Alles is bijna achter de rug Het moet voorbij zijn Al die problemen en pijn Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn Komt die tijd weer terug Strijden moet je en vlug Om er iets van te maken Dan kunnen ze je nooit meer raken…

Lente. De stilte is krols. Een lach komt ten val aan geluk. Twee vliegen breken het raam, weten dat het je de das omdoet als je voorgoed je lijfs- behoud aan gene zijde ervan zoekt rommelt de lucht nabij, stommelt een vrouw op de trap geur van lokroep verlaten vlinders bijtijds onderkomens om vogels, naar vlinders op zoek.…

Van het strand sloeg ik het duin in Een bruine lege vallei eenzaam, lag daar voor mij met slinger pad Met de wind in mijn rug woei het helm naar èèn kant Op en af ging het en ik gewaarde in een kom èèn gele narcis wilde ‘r bijna een foto van maken Zo fier, alleen in dat bruine duin Achter een volgende heuvel stond een groepje narcissen…

Een fijne geur ontstijgt de verse gronden; De luchten worden willig voor geluid; Er breken kleine blauwe kreetjes uit, Geritsel als uit duizenderlei monden. Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde. In eenzaamheid langs hakkelige…

De lente is al begonnen En tooit haar wondere schoonheid Met ontluikend groen en Bloemenpracht Zo raakt ze ieder mens weer Met haar serene glimlach, Vertederend zacht !…

Bloesemstruiken staan nodend tot sprookjestochten én daagse werklust. In het tulpenperk zorgen groepen viooltjes voor sprookjesgeuren.…

Zie, zo'n lentedag blijft altijd langer talmen waar er water is. ------------------------------------------------------------------------- uit 'Haiku - Een jonge maan' (1974) van Issa (1763-1827)…

Dank alle strandtenten met wapperende vlaggen die open zijn weer in de lente schuilplekken op alle momenten, bij storm en bij regen Je kunt je verheugen op hen na kilometers alleen op het strand, jezelf laven aan warmte, aan rusten drinken en eten Terwijl door het raam de zee, vissersbootjes, het zand te zien, op de achtergrond veel…

Tussen doornen groeit een knop in stille adem lente ontwaakt zacht De lucht draagt de geur van ontwaken, een lichtheid stijgt op tussen de takken, hun knoppen fluisteren als beloftevolle gedachten, terwijl zacht zonlicht mijn huid beroert. Onder mijn voeten zingt de aarde van groei en begin, een warme adem stijgt op uit het gras, stilte…

Ik liep op een pad van herfstbladeren, ze knisperden onder mijn voeten. Gevallen bladeren, verkleurde bladeren. Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten. De wind speelt ermee, soms licht, soms hard, terwijl ik opnieuw leer lopen tussen takken, tussen bomen, door een bos. Ik klim over een gevallen boomstam en kijk nog één keer achterom…

een schrijver is meestal vol lof over de natuur. en dicht verlicht het gezicht van zijn ziel bij het eerste licht in de morgenstond achter mijn bord gezeten, waar ik, enkel tuur bereikt mij het besef dat ik mijn jaarlijkse taken de afgelopen week heb afgerond, het afbreken van takken en ruimen van bladeren waarmee ik mijn binnenste met buiten…

Lente lacht in onze dalen! ’k Durf niet treden in mijn hof, Vol van geuren, kleuren, stralen, Zonder liedeke van lof. Met de takken, met de knoppen, Lopen al de meisjes uit, En de jonge boezems kloppen Voor de milde Lentebruid. Vreugde, liefde, trooste, zegen Brengt zij in haar bloemkorf mee, Al haar vrienden aêmt zij tegen…

De lente - ik sta midden in haar - o daar komt ze, daar, daar, daar vliegt ze op me aan, ze zoent me ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me haar zoete ademen woord voor woord - o en daar vliegt ze voort de honnige, fladderende lente naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten, de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente de…

Als de lente langs de kruinen glanst en in zonnegloed de sneeuw vervloeit; als het eerste groen de boom bekranst en in 't gras het eerste bloempje bloeit, als op éne keer, er geen regen meer in de dalen heerst, noch winterweer, schalt het van de hoogt' in de dalen wijd: O! hoe wonderschoon…

In de zon is de dood begonnen. Hij heeft het zoete vreten aangevangen. De warme velden worden donker overronnen. Wij lopen nu met vrome voeten over naakte wegen en zijn van zijne majesteit doorzegen. Ergens is er een onderspit gedolven. En iedere vrouw is ons genegen haar bloed te mengen met de zwarte zonnen, die van de zomen van ons bloed…

Er kan er maar één de beste zijn Al zijn er ook nog dichters als Deelder Kopland en Vinkenoog Wie heeft de Literatuur onder de jeugd populair gemaakt Ik ben de Populairste Dichter van Nederland Een Dichtersheld in Spanje Door mensen op handen gedragen als de Dichterskoning van Oranje Er kan er maar één de beste zijn Dichter des Vaderlands…

Ik heb Geleefd als een malle Ondanks al die beschadigingen Zou ik het nooit over willen doen Ik heb Geleefd als een malle Ik hoef niet zo nodig terug naar toen Tuurlijk blijf ik liever eeuwig jong Ik heb maar 1 leven Laat mijn teksten en Single.s dan maar verder zweven Ik heb Geleefd als een malle Doe hoe ik het wil doen En laat het door…

Goud op kale tak tegen strakke blauwe lucht de lente ontwaakt Het jonge groen breekt trillend door de aarde, een explosie van kleur die zachtjes naar me roept. Wat voor een ander slechts het einde van de winter is, is voor mij een stormloop van beloftes en van licht. Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn, hoor hoe de sapstroom…

Het Enfant terrible van de Zuid Hollandse Eilanden Zo word je daar genoemd De Muziek Single is daar bekend Ik heb Geleefd Dan ben je Beroemd Ik heb Europa al gezien Daar moet je op vertrouwen Geef mij de vesting toren Dan mag je de hele wereld van me houden Het Enfant terrible van de Zuid Hollandse Eilanden…

Ik hou van het leven Al kan ik iedereen niet alles geven Toch voel ik me rijk als een koning Al heb ik geen echte woning Ik heb alles wat ik nodig heb om te leven Meer heb ik niet nodig Als ik maar kan overleven Ik hou van het leven…

Maart, Maart, Roer vrij je staart: Nog maar een poos kan je ons kwellen en plagen; Dra zijn je vlagen Weg met het vuur, dat je houdt aan de haard, Lastige Maart! Maart, Maart, Roer vrij je staart: 'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen, En komt verklappen, Dat men u moe wordt in velden en gaard, Lelijke Maart!…

Op Stap Drink wijn en bier Geniet ervan en maak plezier Op Stap vier je altijd feest Zoals het nooit is geweest Op Stap Met een vriendin of vriend Maak je alles op wat je verdiend Op Stap Elke Kroeg heb ik bijna gezien Alleen mocht niemand het zien…

Dit is een duivelskind, deze maand Maart. Men kan dit in een stormnacht goed bemerken: Hij buitelt door de schoorsteen op de haard En blaast de torenhanen van de kerken! Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart, Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken, En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard De drager, dat de akker gaat bewerken…

Ik dacht wel, dat zij komen zou lang voor het iemand wist, en hebben we ons niet werkelijk een maand of wat vergist? Wij dachten ons de winter nog ternauwernood voorbij en vinden de verwachting al rondom ons in de velden, de verwachting van de Mei! De traag ontwaakte hazelaar, die ’t niet vermoeden kon, staat nu…

De fles en de drank Was me grootste vriend Ellende heb ik eraan verdiend De fles en de drank Ik zal nooit meer gaan drinken Ik zal nooit meer dronken zijn Nooit meer die pijn De fles en de drank Ik kon het niet laten staan Bijna ging ik eronder door en eraan…

Wee U, heerser van Nilflheim, op Koning Winters troon. Die ijzige kou ons deel deed zijn. Hij die Ra in het gezicht spuwt. Die de zon deed wijken, als ware Hij de warmte gruwt. Gij demon van wanhoop en duisternis, die het zonlicht smoorde! Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis. O Gaia, Moeder Aarde, geef ons hoop en leven. U, die de…

met het eerste zonlicht uitgelicht verschijnt het lieveheersbeestje boven uit het winterlicht weg het etaleren en jongleren alle ballen in de lucht de diepte verlatend opgeluchte zucht -— wat over het beestje scheen was niets dan haar verfijnde verschijning als een tattoo op mijn onderbeen…

Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…

De morgenstond heeft geen goud in de mond alwat blinkt deze ochtend zijn druppels op glas een triestige aanblik, dat gestage gespetter Ga niet naar buiten zonder zuidwester maar op z'n minst met dikke regenjas en capuchon of een muts op je tetter als een kind met laarzen, stampend in een plas De sprokkelmaand vliegt om -…

Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan, Met knoppen op de takken, Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras, Aarzelend schijnend zonnetje. In de wei dartelen lammetjes, Nog nauwelijks onderscheid tussen De ooitjes en de rammetjes, Genietend van klaver en bloemetjes. Rivieren vullen zich met gesmolten ijs, Plannen worden gesmeed Voor vervolgonderwijs…