Alle inzendingen over jaargetijden

In de lente van mijn leven zal ik nimmer door te streven op zoek gaan naar geluk. Bij mens en dier en de natuur met open blik en zonder vuur want al het kwade is vergeten. Als de zomer is gekomen met lange dagen in de zon koester ik het reeds gevonden. Geniet van zoete dromen totdat herfst ze meeneemt als blaadjes aan een boom. Door…

ik slenter door het park in haar heiig vroege dracht en droom stillekes verder bij deez ontluisterende pracht vogels roepen mij als het ware toe: -het is voorjaar- voel maar, het is waar ik hoor een zingend licht, ja, zo schouw ik in de morgen en ben naar binnen en buiten gericht…

Op Stap Drink wijn en bier Geniet ervan en maak plezier Op Stap vier je altijd feest Zoals het nooit is geweest Op Stap Met een vriendin of vriend Maak je alles op wat je verdiend Op Stap Elke Kroeg heb ik bijna gezien Alleen mocht niemand het zien…

Dit is een duivelskind, deze maand Maart. Men kan dit in een stormnacht goed bemerken: Hij buitelt door de schoorsteen op de haard En blaast de torenhanen van de kerken! Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart, Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken, En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard De drager, dat de akker gaat bewerken…

Ik dacht wel, dat zij komen zou lang voor het iemand wist, en hebben we ons niet werkelijk een maand of wat vergist? Wij dachten ons de winter nog ternauwernood voorbij en vinden de verwachting al rondom ons in de velden, de verwachting van de Mei! De traag ontwaakte hazelaar, die ’t niet vermoeden kon, staat nu…

De fles en de drank Was me grootste vriend Ellende heb ik eraan verdiend De fles en de drank Ik zal nooit meer gaan drinken Ik zal nooit meer dronken zijn Nooit meer die pijn De fles en de drank Ik kon het niet laten staan Bijna ging ik eronder door en eraan…

Wee U, heerser van Nilflheim, op Koning Winters troon. Die ijzige kou ons deel deed zijn. Hij die Ra in het gezicht spuwt. Die de zon deed wijken, als ware Hij de warmte gruwt. Gij demon van wanhoop en duisternis, die het zonlicht smoorde! Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis. O Gaia, Moeder Aarde, geef ons hoop en leven. U, die de…

met het eerste zonlicht uitgelicht verschijnt het lieveheersbeestje boven uit het winterlicht weg het etaleren en jongleren alle ballen in de lucht de diepte verlatend opgeluchte zucht -— wat over het beestje scheen was niets dan haar verfijnde verschijning als een tattoo op mijn onderbeen…

Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…

De morgenstond heeft geen goud in de mond alwat blinkt deze ochtend zijn druppels op glas een triestige aanblik, dat gestage gespetter Ga niet naar buiten zonder zuidwester maar op z'n minst met dikke regenjas en capuchon of een muts op je tetter als een kind met laarzen, stampend in een plas De sprokkelmaand vliegt om -…

Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan, Met knoppen op de takken, Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras, Aarzelend schijnend zonnetje. In de wei dartelen lammetjes, Nog nauwelijks onderscheid tussen De ooitjes en de rammetjes, Genietend van klaver en bloemetjes. Rivieren vullen zich met gesmolten ijs, Plannen worden gesmeed Voor vervolgonderwijs…

Als Angsten je leven bepalen En daar moet ik de prijs voor betalen Het leven kent twee kanten van de medaille Er zijn mensen die je leven willen vergallen Dat is bij mij ook gebeurd Al heb ik wel geleefd als een malle Als Angsten je leven bepalen…

Spangen Waar ik zo naar kan verlangen Dat is Spangen Ik voel mij het beste In het hartje van het westen Spangen En als een prachtig juweel Ligt daar het Sparta Kasteel Spangen Ik zal altijd naar je verlangen…

Reeds is de winter ons voor goed gescheiden, de lente ergens ver, aadmende, wacht, de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht, en komt met ploffen van de daken glijden. In de prikklende lucht, nu zoel als zijde, die op de stad hangt als vochtige vacht, komt nu een storm, die langs de brede gracht zoet regenwater brengt, alsof…

Verkeerde vrienden Waarvan ik dacht dat ze goed voor me waren Het is een bekend verhaal Waarvan ik dacht dat ze me vrienden waren Maar dat was slechts schijn Al kwam ik er pas achter na jaren En toen was het te laat Verkeerde vrienden Als ik er op terug kijk Hadden me ouders steeds gelijk…

De kleine witte bloem van de late winter hangt losjes aan haar steel treurt licht om het getij vol gebrek en grauwheid zij zal bij een sneeuwbui krijgshaftige aard tonen zich een gang boren door het vijandige wit zon in grijze wolken gevat brengt op het reine klokje een geluidloos schimmenspel van jaargetijden die elkaars komen…

Ik heb het in mijn nog jonge leven erg druk Alleen mis ik liefde en geluk Alles wat ik doe komt uit het hart Ik zeg het zo vaak In mijn leven een nieuwe start Geluk is het belangrijkste in het leven Al dat verdriet ik kan er niet meer tegen Geluk Ik ben anders in het leven terechtgekomen dan ik had gedacht Ze hebben me nooit geaccepteerd…

In winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende belopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen. Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder al het…

Hoeveel zouden we willen? Veel, meer, of zuchtend toegeven dat we beter weten, de wet van oorzaak en gevolg kennen Gezonde geest, gezond lichaam dat we schoonheid niet verslinden en alleen in de lente van ons leven zoals de lente leven, groeiend tegen de verdrukking in, de winter verdrijvend met de levenslust van talloos velen…

De wereld draagt niks en onder het ijs hoort hij zekers te weten zijn eigen bloed ruisen de zuchtende aarde neemt hij niet waar Hij voelt de ochtendkou pijn in lijf en leden minder dan gisteren de lucht is milder de zon alsnog verborgen -kon hij maar.. Sneeuwklokjes zijn niet te horen zij kunnen niet klingelen hun witte kelken…

Ditjes en Datjes In het verleden met Levensgedichten beschreven Een landelijk tijdschrift Met je unieke Beneluxe literatuurs leven In het Nederlandstalig gepubliceerd Een enorme woordenschat wat je op straat hebt geleerd Ditjes en Datjes…

De dagen worden langer al, Al is 't ook een klein beetje; Maar, lieve vrindjes, weet-je, Een beetje is meer als niemendal: Elk beetje brengt ons voet voor voet Weer 't lieve voorjaar tegemoet. Komt, laat ons eens naar buiten gaan, Naar 't bos en naar het veld; Daar zien wij nergens bloemen staan, Maar 't is er naar gesteld. Die arme…

Onverwacht mij tegen in 't nog winters jaar op de sprong der wegen bloeit de hazelaar. Tegen 't licht gehangen slingertjes van goud; aarzelend, bevangen raak ik aan het hout. Trillend dwaalt van boven 't fijne wolken los; en met bloei bestoven in het naakte bos blijf ik in een beven teruggehouden staan, en ik raak…

Dik ligt de sneeuw in veld en woud En 't Noorden huilt zijn somber lied: 't Is alles doods en vaal en koud En levensteek'nen zijn er niet. Geen levensteek'nen? Richt uw oog Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald Door zachte glans, die van omhoog Rooskleurig door de venst'ren daalt. Nieuwsgierig staat een kinderpaar…

In het koele gouden bad Van het fijne winterlicht Rijst de grote mensenstad Tot een droomvervlucht gezicht: - Al de gangen, al de zalen - Waar de ziel in droom mag dwalen. Boven glansgewassen pleinen Waar de stille mensen lopen, Juichen klokken uit haar open Torens zuiver door de reine - Luchten naar verrukte dromer - Al de hartstocht van…

Winter is op het land koude trotseert de geluiden bomen worden om gezaagd schaarste is er op de bodem ijsvlekken glijden dageraad is aan het priemen slechts menselijk geluid. Haardblokken vatten vuur soloconcerten zijn alleen stervende woorden vallen stil, uitgedund veel te kil. Ondergesneeuwde verwachtingen einde van tunnels zijn…

Een rossige zon zag ik net een moment boven de daken blaken door zwijgende takken van ferme nestenhoeders geen weduwe zal haar plichten verzaken in de winterkou net onder het nulpunt dat de meren bevriezen de vogels die hier zijn overgebleven schuilen bijeen doorstaan de nacht samen tot de ochtenddauw…

Wat zingt het hupplend koninkske In onze doornenhaag? – Het heeft zo fel gesneeuwd vandaag, En toch zal ’t lente worden! De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal…

De meest gehate persoonlijkheid van de Commerciële Media in Nederland Samen met Tv Presentator Steve Brown Ze staan bij je in het krijt Al kende je een carrière van ups en downs De wonden helen met de jaren Via Internet ben ik beroemd Laat de rest van de uitgevers en Hilversum Medialand maar zitten op de blaren De meest gehate persoonlijkheid…

Een jongen van de straat Maar waarom je me zo achterlaat Met verdriet Wat je niet ziet De meeste mensen zijn slecht Dat is waar En dat meen ik echt Dat ik zo terecht ben gekomen Je zal er maar mee moeten leven Dat het leven je niet zal belonen…