inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5662):

Sneeuwuilen

Twee sneeuwuilen, vaalwit,
in een boograam van ruw
metselwerk, model dertiende
eeuw, een mise-en-scéne
treffend gekozen. Niet dat ’t
de uilen wat doet. Ze dromen.
Ze hebben hun ziel ingeslikt.

De resten boeren ze op, zich
de oren scherpend aan honger.
Ze dromen zich een pool-
woestijn, de meren zijn nog
dicht, de sneeuw al morsig
van het bloed. De dieren-
verzorger kan zo langskomen.

Schrijver: Max Niematz
Inzender: JM, 25 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: vrijheid

4,8 met 5 stemmen 1.797



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)