wachten op het woord

twee stemmen staan tegenover elkaar
als deuren die tegelijk willen openen
maar klemmen in hetzelfde kozijn

woorden vallen niet
ze botsen
stuiteren terug naar de mond
waar ze opnieuw worden geslepen

de één spreekt
de ander wacht
niet in stilte
maar in een binnenstorm van tegenspraak

een hoofd schudt al vóór het einde
een antwoord groeit
nog voordat de vraag is aangekomen

luisteren is hier geen brug
maar een smalle richel
waar niemand durft te blijven staan

en toch
onder het gedruis van zinnen
onder het schuren van gelijk willen krijgen

ligt een vreemd soort geduld

niet om te begrijpen
maar om terug te mogen slaan

alsof spreken geen delen is
maar adem inhouden
tot het weer mag ontsnappen

schijnluisteren

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 143